piątek, 27 sierpnia 2021

Osiągnięcia dzisiejszego dnia.

Dzisiejszy dzień poświęciłam na zbieranie malin i robienie z nich soku. Zbieranie malin nie jest dla mnie łatwe, gdyż trzeba się schylać, wyciągać do przodu, na boki itd. a ja jestem starszą już osobą. Ta praca zajęła mi sporo czasu. Po powrocie do domu około godziny 13-ej zebrane  maliny zasypałam cukrem i postawiłam z garnkiem na gazie, aby oddzielić sok od owoców......... Wieczorem weszłam do kuchni, aby sprawdzić, czy wszystko jest w porządku i dopiero wtedy wyłączyłam gaz pod spalonymi razem z garnkiem malinami. Nie wiem, czy garnek odszoruję. Pewno trzeba go spisać na straty. Jestem wściekła, ale co się stało, to się nie odstanie. Dobrze, że nie wydarzyło się nic gorszego. Jestem już zmęczona swoim brakiem pamięci i koncentracji na tym, co trzeba za chwilę zrobić. Dziś nawet pisanie mi nie idzie tak jak bym chciała. Muszę się uspokoić. Dobranoc.


 

sobota, 7 sierpnia 2021

Trochę obrazków z Demotywatorów i trochę cytatów.

- Proszę pana... najchętniej wymieniłbym wszystkich! – „Ponad połowa ceny benzyny to podatki. Rząd może je zmniejszyć. Ja obniżyłbym akcyzę, przez co spadłyby ceny benzyny, ale do tego trzeba odwagi i odpowiedzialności.” – Jarosław Kaczyński, 2011

Wkrótce na ulicach Warszawy pojawi się "antyhomofobus" mający być odpowiedzią na homofobiczne furgonetki jeżdżące po polskich miastach i straszące "lobby LGBT" – Na "antyhomofobusie" pojawi się hasło "Pedofile grasują najczęściej w kościele i tradycyjnej rodzinie"

 –


Dziś kilka obrazków z Demotywatorów. 

I kilka cytatów:

1. Niektóre wzniosłe i twórcze myśli naszych domorosłych polityków i filozofów należałoby poddawać obowiązkowej aborcji - jeszcze przed poczęciem. Andrzej Guzek.

2. W polityce zamiast grać, wciąż tasują karty. Karol Irzykowski.

3. Politycy przed wyborami są jak wróble na krzaku, nie latają, lecz przeskakują z gałęzi na gałąź.

4. Nie polityka powinna rządzić ludźmi, lecz ludzie polityką. Napoleon I.

5. Wszystkie polskie drogi prowadzą do kryzysu. Józef Bułatowicz.

6. Polska cierpliwość -: ciągły trud czekania na cud. Krystyna Sylwestrzak.

7. Najdłużej żyją pomysły poronione. Wiesław Malicki.

8. I pomysły potrafią znikać, gdy się zaczyna na nie polować. Grzegorz Stańczyk.

9. Postęp to znaczy lepsze, a nie tylko nowe. Lope de Vega.

10. Człowiek, który zdobył powodzenie, słyszy już tylko oklaski. Na wszystko inne jest głuchy. Elias Canetti.

11. Do tego, by dobrze nam się działo, potrzebne są młode ręce i stara głowa. Zofia Kossak-Szczucka. 

12. W kościele przekazujemy sobie znak pokoju, na co dzień gryziemy się jak psy. Longin Jan Okoń.

13. Dewastacja kraju to dzieło nie tylko okupanta. Euzebiusz Żegota.

14. Nie ma krytyki szkodliwej; tylko brak krytyki przynosi szkodę. Stefan Kisielewski.

15. Krzyk nie jest argumentem - ale często bywa skuteczną metodą prowadzenia dyskusji. Wojciech Wiercioch.

💕💕💕💕💕💕💕💕💕💕💕💕💕💕💕💕💕💕💕💕💕💕💕💕💕💕💕💕💕💕💕💕💕💕💕💕💕💕💕💕💕💕💕💕💕💕💕💕💕💕💕💕💕💕💕💕💕💕💕💕

W sprawie polityki nie czuję się znawcą.   Dlatego nie komentuję tego, co się dzieje w polityce, chociaż szlag mnie bardzo często trafia.

Czas pędzi do przodu, a coronavirus mocno się trzyma. Pewno wkrótce trzeba będzie przyjąć trzecią dawkę szczepionki. Trudno. Jak trzeba, to trzeba.

W ogródku widać już jesień. Ogórki się skończyły, pomidory zdjęłam z krzaków zupełnie zielone, bo zaczęły pojawiać się na nich, podobnie jak na liściach, brązowe plamy. Poinstruowana przez Córkę i Wnuczkę ułożyłam zielone pomidory w drewnianych skrzynkach, a na wierzchu umieściłam po kilka bananów i dojrzałych pomidorów. Po kilku dniach zielone pomidory ze skrzynek zaczęły dojrzewać. Już kilka czerwonych zjedliśmy.  Były bardzo dobre. Dużo lepsze niż te kupowane na straganie.

Zaczynam się przyzwyczajać do siedzenia w domu lub na działce i nie jestem pewna, czy to jest zdrowy objaw. Wcześniej dobrze się czułam, gdy spotykałam starych znajomych, z którymi mogłam pogadać. Teraz wystarczają mi znajomi zza siatki ogrodzenia. 

Chodzi mi po głowie myśl, czy nie wrócić do jazdy trzykołowym rowerem, chociaż to straszny grzmot.  Najpierw poproszę znajomego pana, żeby go naoliwił i dokładnie przejrzał, a później zobaczymy.

Pamięć.                                                                                                                                                    Już od kilku dni chodzę po całym domu i szukam mojej torebki. Ta torebka jest bardzo ważna, bo rozładował mi się telefon, w a nim mam wszystkie kody. Te do telefonu też, a telefon wyłączony. Już wkrótce mam mieć wizytę u pana d-ra psychiatry, może znajdzie dla mnie jakiś lek poprawiający pamięć i koncentrację. Na razie chodzę jak kot za własnym ogonem i się wściekam. Podobno trzeba poprosić jakiegoś świętego. (Chyba Antoniego). Ale co to za prośba, jak ja wierzę raczej w swoje możliwości, czyli w kojarzenie i szukanie. W końcu torebka noszona na ramieniu, to nie igła. Ale na razie jestem uziemiona. Nie mogę nigdzie zadzwonić, ani odebrać telefonu.

 

 

niedziela, 1 sierpnia 2021

Marazm.

 

                    

Pomidory w ogródku zniszczyła zaraza. Liście z czarnymi plamami i porażone chorobą owoce zrywam i wynoszę do kosza na śmieci. Chciałam mieć pomidory bez oprysków chemicznych, no to mam. Owoce zielone i jeszcze nie uszkodzone zebrałam i przyniosłam do domu. Liczę na to, że przynajmniej część z nich dojrzeje na parapecie. Nie jest jednak wykluczone, że z parapetu powędrują także do kosza. Ogórki się kończą. W malinach jest bardzo dużo zielska, które trzeba możliwie szybko wyrwać i wyrzucić na kompost. Dom czeka na gruntowne sprzątanie z myciem okien włącznie, bo wiosna minęła, a praca do wykonania została. Czyli na nudzenie się nie mam czasu. A tu lato w pełni. A ja zamiast wziąć się solidnie za robotę, to rozmyślam. 

Na tarasie jest bardzo przyjemnie. Stoją tu trzy duże donice z kwitnącymi kwiatami, stoją także dwa spore drzewka dające cień. Ten taras to bardzo miłe miejsce do odpoczynku. Można wstawić tu leżak i opalić choćby nogi, czy poczytać książki. A ja zaglądam tu przede wszystkim wieczorem, gdy trzeba podlać drzewka i kwiaty.

Gdzieś mnie  niesie. Ciałem jestem w domu lub na działce, a myślami pędzę przed siebie. Najczęściej idę rozgrzanymi ulicami Warszawy. Nawet zbytnio się nie rozglądam. Idę w moich wyobrażeniach tak, jak chodziłam kiedyś, ileś lat wstecz. 

Nie zachowuję się jak starsza pani, tylko w zależności od pory dnia, nastroju i chęci raz jestem młodą dziewczyną, raz dojrzałą kobietą, która nie jest wolna od różnych głupich zachowań, a kiedy indziej jestem stateczną starszą panią z całym szeregiem pytań zwykle dotyczących przyszłości.  Towarzyszy mi wtedy pytanie - i co dalej?  I na to pytanie staram się nie odpowiadać. Odpowiedź znam, ale  staram się nie ubierać jej w słowa.

 

 

 

Skutki.

 Ostatnio więcej czasu spędzałam na działce, niż w domu, no i już są tego efekty. Zaczęłam potykać się o swoje własne nieumiejętności w pisa...