czwartek, 28 maja 2020

Ćwiczenie pamięci - przygotowanie do pracy..

Jest wieczór siedzę w domu z pustką w głowie. Nie jest to miłe uczucie. Głowa i myślenie zawsze były dla mnie ważne, a gdy przekroczyłam osiemdziesiątkę, zaczęłam uważniej niż dotychczas przyglądać się jak to jest u mnie z kondycją intelektualną i psychiczną. Niby wszystko w porządku, a jednak coraz częściej zauważam różnice.
Brakuje mi już tego błysku i refleksu, który kiedyś był normą. Szybciej się męczę i dłuższego czasu potrzebuję na regenerację.
- A może warto byłoby popracować trochę nad wzmocnieniem kondycji intelektualnej - przeleciała mi przez głowę zdrowa myśl. Praca w ogródku to przede wszystkim ćwiczenie sprawności fizycznej.
Kiedyś uczyłam się wierszy na pamięć, ale to już odległe czasy. Może warto do tego wrócić?
Podeszłam do regału, wyjęłam książki na ten temat, które stoją od dawna na półce i które mogą mi się przydać w poprawianiu mojej wydolności umysłowej. Znalazłam siedem książek.
1. Joyce Edward P.F. Eagan - Pamięć doskonała w 10 dni. Skuteczny trening.
2. Gary Small - Biblia pamięci. Jak zachować sprawny umysł do późnej starości.
3. dr Jocelyne de Retrou - Pamięć doskonała.
4. Siegried Lehrl - Trening pamięci.
5. Marek Szurawski Pamięć.
6. Thomas H. Crook, Brenda Adderly - Leczenie pamięci.
7. Dominic O Brien (Wielokrotny Mistrz Sztuki Zapamiętywania) - Sztuka zapamiętywania.
  * uczy niezwykle skutecznych metod zapamiętywania, wykorzystujących wyobraźnię i skojarzenia.
   * udowadnia, że udoskonalenie procesu gromadzenia informacji, przechowywanie ich w pamięci i przypominanie sobie
      jest dostępne każdemu - pamięć można ćwiczyć i to tak skutecznie, że rezultaty wprawią was w zdumienie.
   * przedstawia bogactwo rozmaitych technik i prostych sposobów odtwarzania wszystkiego, co zapragniecie sobie
      przypomnieć.
A więc do roboty. Samo zgromadzenie książek i przeczytanie ich tytułów jeszcze sprawy nie załatwia. Teraz trzeba wziąć się za ćwiczenia.

O efektach mojej pracy nad poprawą pamięci napiszę. 

wtorek, 26 maja 2020

Ale to już było i nie wróci więcej.

Dzisiaj miałam dzień kryzysu. Było mi smutno i źle. Wiem, że odzywa się izolacja, w której jesteśmy oboje z Mężem już kawał czasu. Do tego dochodzą niezbyt optymistyczne myśli dotyczące tego, co dzieje się u nas w kraju, w polityce. Ale jutro będzie nowy dzień. Może słońce rozjaśni wszystkie mroki, te bardzo realistyczne i te myślowe, wynikające z zamknięcia.
I od razu przychodzi mi do głowy myśl, że jeśli ja źle znoszę zwykłe zamknięcie i mam nadzieję, że się ono wkrótce skończy, to jak czuć się musiał niewinny chłopak zamknięty w więzieniu na ponad 20 lat, w dodatku prześladowany przez współwięźniów za gwałt i morderstwo, których nie popełnił. Ja jestem wolna. Mogę być w domu, mogę wyjść do ogródka, mogę robić to, co zechcę, a on uwięziony i bez nadziei na to, że coś się może w jego sprawie zmienić na lepsze przez wiele lat walczył o przetrwanie. Brrrrr! To jest dopiero horror. Tak że Marysiu droga siedź w domu na tyłku i ciesz się, że bliscy dbają o ciebie i o twoje zdrowie.
Długo się zastanawiałam, czy wstawić swoje obecne zdjęcie do bloga. Ale skoro pokazałam siebie z młodych lat, to może należy pokazać, jak czas zmienia człowieka. Chwalić się nie mam czym. Miałam nadzieję, że moja Wnuczka zrobi mi drugie zdjęcie, gdy ładnie się ubiorę, a ona jeszcze wyretuszuje wszystkie moje niedoskonałości, ale Wnuczka ma ważniejsze sprawy na głowie, niż retuszowanie zdjęć babci.
 A oto trzy Marysie - jedna jako dziecko, druga - młoda, trzecia w zaawansowanym wieku.
Widok tej trzeciej mojego entuzjazmu nie budzi. Nie ma co ukrywać, widok jest żałosny. Ale te zdjęcia - to prawda o mnie z trzech okresów mojego życia.
1. Dzieciństwo, 2 młodość, 3 wiek zaawansowany.

1.
2.


 Ja stoję z prawej strony.

3. Jestem na działce z prawnusią w wózeczku.



Prosiłam moją wnuczkę, żeby chociaż trochę wyretuszowała to ostatnie zdjęcie, ale niestety starości wyretuszować się nie da. Muszę ten wygląd zaakceptować, chociaż wcale mi się nie podoba.

Na koniec piosenka w wykonaniu Maryli Rodowicz - Ale to już było i nie wróci więcej.



Skutki.

 Ostatnio więcej czasu spędzałam na działce, niż w domu, no i już są tego efekty. Zaczęłam potykać się o swoje własne nieumiejętności w pisa...