Cytaty i inne treści.

Nie potrafię przesuwać grafik do góry. Ta wąska miała być obok tej grafiki z cytatami.
 Na razie musi być tak, jak decyduje komputer, a nie ja.
I nagle myk. Grafikę przesunęłam i dalej nie wiem, jak ja to zrobiłam. 

 Pojawił się też pasek u góry, na którym jest polecenie - opublikuj.  Czyli wszystko to, co się wcześniej popsuło wraca do normy i to bez mojego zaplanowanego działania. Same niespodzianki i to niespodzianki bardzo miłe. Cuda, cuda, cudeńka.
Cieszę się z tego, że być może moje kłopoty i poszukiwania kończą się i wreszcie będę mogła normalnie wchodzić na stronę do pisania i ją publikować. Ale kto sprawił mi tę miłą niespodziankę?  - Nie wiem.
Wiem, że nie ja, bo boję się już dotknąć do czegokolwiek i od wszelkich nowych poleceń, które czasami pojawiają się na stronie trzymam się z daleka.

-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Jest godzina 7 rano. Za chwilkę biorę się za dalsze sprzątanie domu. Nawet nieźle mi ta praca idzie.
Dziś dalsze mycie okien, pranie i wieszanie firanek, a także segregowanie różnych drobiazgów. No i zaczynam przyzwyczajać się do siedzenia w domu i na działce, bez wychodzenia poza furtkę. Zaopatrzenie nas w żywność i inne potrzebne rzeczy wzięli na siebie Syn z Synową. Nie wiem, kiedy i jak wybiorę się do Warszawy po nowe okulary, które są mi potrzebne do korekcji wzroku po operacji zaćmy. Myślę, że może w lecie, jeśli nie będzie upalne, a koronawirus odpłynie w siną dal.

Kilka dni temu wpadł do nas Zięć, który ma ukończone studia rolnicze, obejrzał mój ogródek i powiedział, że wysadzone pomidory są w niezłej kondycji. Są tylko trochę niedoświetlone.
Ze zdaniem zarówno Zięcia, jak i Córki bardzo się liczę, bo oni na pracy w rolnictwie się znają. Praca na roli - to ich podstawowe zajęcie. Mają duży teren w Bieszczadach i tam uprawiają różne rośliny.

O polityce się nie wypowiadam, bo się na niej nie znam, ale szlag mnie trafia na to, co dzieje się u nas w kraju. Zamiast mojej wypowiedzi wiersz Jonasza Kofty.

Jonasz Kofta

Ballada o królu i błaźnie z morałem zaznaczonym wyraźnie

Nudził się król, z nudów był chory

Kitwasił, memłał, ślinił się i czkał
Z nudy rozpisał nawet wybory
Chociaż monarchia była dziedziczna

Wygrał wybory o własny tron
I jeszcze bardziej nudził się on

Aż w końcu nudy tak strasznej zaznał
Że do krwi obgryzał paznokcie u nóg
Zawył, zaskomlał - zawołał błazna!
Niech się w mej nudzie doszuka luk

Przygalopował spocony grubas
Komik - artysta, pseudonim Pic
Rzekł: - skoro jestem z wizytą u Was
Wasza Wysokość, opowiem wic

Przyszła raz baba do doktora...
W tym miejscu mu przerwało coś
Z królewskiej ręki pomidora
Otrzymał w formie fangi w nos

Nie stropił się tym faktem zbyt
Bowiem tu stawka szła o byt

I z miejsca w ekscentryczną polkę
Ruszył, ująwszy gatek kraj
Fruwał jaskółką, stawał kołkiem
W rytm krakowiaczka de wolaj

Potem motylkiem frunął w górę
A że przyciężki trochę był
Zamiast szpagatu zrobił sznurek
Kończąc japońskim mostkiem w tył

Nie było braw, nie było ech
Jedyny dźwięk - królewski ziew

Artysta pojął już, że przegrał
Walkę o najjaśniejszą z łask
Błazen umiera jako żebrak
Kiedy sczernieje śmiechu blask

Dobrze być chociaż żywym trupem
I gdy przemykał w stronę wrót
Poślizgnął się i padł na dupę
I stał się cud! Stał się wielki cud!

Król zachichotał, zarechotał
Posmarkał się, a za nim dwór
Magnaty, szlachta i hołota
Każdy się śmiał, jak mógł, czym mógł

Płynęła radość w świat szeroki
Na grzbietach akustycznych fal
Zerwane od uciechy boki
Taczkami wywożono z sal

Morał ballady - że zdrowy śmiech
Rodzi się podług reguł trzech
Po pierwsze - chwyt przez zaskoczenie
Drapieżnej puenty mocny smak
Po drugie - podziw i olśnienie
Że aktor naturalnie gra
Po trzecie - co najwyżej cenię
Jako kulturotwórczy fakt
Szeroki oddźwięk i zrozumienie
Każdy na dupę kiedyś padł