czwartek, 22 września 2022

Zamyśliłam się....

   Właśnie wróciłam z wieczornego spaceru, na który wyprowadziłam Fionkę, naszą sukę, na tzw. odsikanie przed nocą.  Przeszłyśmy,  jak zwykle, kilka razy działkę od drzwi domu do ulicy i obie jesteśmy już w mieszkaniu.. Fionusia  ma na zewnątrz mieszkania trzy budy do wyboru.                                Jedna jej buda jest  pod schodami ganku. Leży tam wysuszone, pachnące siano, druga buda jest w pomieszczeniu - piwniczce z żarówką  kwoką, którą można włączyć, gdyby zrobiło się bardzo zimno, a trzecia to zwykła buda z sianem. Ale ona najchętniej noce spędza u nas w domu. Zwykle, gdy ja idę już do siebie na górę, to ona w pokoju na dole wskakuje na wygodny fotel, na którym ja zwykle siedzę, układa się na nim i zasypia.                                                                                                               Oprócz Fionki w domu jest jeszcze kotka, która lubi spać na łóżku. Rozpuszczone są te nasze zwierzaki. Ale o to mogę mieć pretensje tylko do siebie. Lubię zwierzęta. Chyba mam to po mojej kochanej Babci, która wszystkie nasze zwierzęta darzyła zawsze bardzo ciepłymi uczuciami. 

W ogrodzie już jesień. Na zagonach widać tylko zielsko. Ale za płotkiem oddzielającym część warzywną od całej reszty rosną krzewy winogronowe. Te winogrona przypominają mi zawsze moją nieżyjącą już przyjaciółkę, która kiedyś przywiozła z wycieczki do Bułgarii urwane gałązki z krzewów winogronowych. Gałązki te posadziła u siebie w ogrodzie. U niej się pięknie winogrona rozrosły, a później ja od niej dostałam sadzonki. Te winogrona zawsze mi ją przypominają. Moja przyjaciółka była bardzo mądrym i dobrym człowiekiem. Była nauczycielką, bardzo lubiła dzieci i umiała się z nimi dogadywać. Pokazała mi na czym polega praca nauczyciela jako wychowawcy dzieci i młodzieży. 


 


wtorek, 13 września 2022

Starość.

Doskonale wiem, że na starość wszystko u człowieka zaczyna się psuć, ale.....  taka jest kolej rzeczy i trzeba się z tym pogodzić, chociaż pogodzenie się z własną starością jest dla mnie trudne.  Mniej boję się niepełnosprawności fizycznej, niż psychicznej. A przecież obie zbliżają się już do mnie.

Niepełnosprawność fizyczną już raz przeżyłam, gdy ileś lat temu nagle przestałam dobrze chodzić. Dziś chodzę normalnie, bez żadnych kłopotów, ale to zasługa pana Jurka - rehabilitanta. który usprawniał moje nogi przez kilka miesięcy.  

Dziś staram się o sprawność psychiczną i intelektualną. Wiem, że w takim razie należy ćwiczyć głowę. Ale jak? Jaki jest najlepszy sposób?  Z tego, co wyczytałam i usłyszałam od znajomych, trzeba wyznaczyć sobie czas na różne ćwiczenia, ale przede wszystkim mieć kontakt z ludźmi. A tu skończyły się pogaduchy przy sklepach z koleżankami, bo do sklepów ludzie tylko wpadają po zakupy i szybko wracają do domów. 

Jest już wieczór. Może jutro jakiś pomysł przyjdzie mi do głowy. Do jutra.


niedziela, 4 września 2022

Nowy dzień.

Jest godzina 8 rano. Wstaje nowy dzień. Już zaczynają mi się goić sińce po zjeździe ze schodów z pierwszego piętra na parter. Po prostu nogi mi poleciały i choć rękami trzymałam się poręczy, to zjazd był szybki i dosyć bolesny. Całe szczęście, że nic sobie nie uszkodziłam. Mam tylko na nogach siniaki.

Taka jest starość, chociaż wydaje mi się, że jej jeszcze zbyt mocno nie czuję. Sama jestem zdziwiona, gdy sobie uświadamiam, że w tym roku włazi mi na kark 87 rok życia.

A co u mnie poza tym? 

Ogródek zarósł zielskiem, w domu, jak zawsze, jest coś do sprzątania, a ja popatrzę i przechodzę dalej.  W ubiegłych latach o tej porze rzucałam się na robienia przetworów z owoców i warzyw, a dziś myślę, że w sklepach jest wszystko, co potrzebne do zrobienia obiadu i na wszystko macham ręką. 

Gdy byłam młodą dziewczyną inaczej tę starość sobie wyobrażałam. Była jakaś dostojna, ciekawa poprzez zbierane w życiu doświadczenia.  Teraz sama tej starości doświadczam i wcale nie jestem nią zachwycona. 

Z tych różnych rozmyślań wracam do otaczającej mnie rzeczywistości.  Czas zabrać się za sprzątanie mieszkania, a w zlewie jest stos naczyń do zmywania. Ot proza życia.

Serdecznie Was pozdrawiam. Marysia.


 


Skutki.

 Ostatnio więcej czasu spędzałam na działce, niż w domu, no i już są tego efekty. Zaczęłam potykać się o swoje własne nieumiejętności w pisa...