Robiłam grafiki jeszcze nie tak dawno, a dziś z trudem udaje mi się upaciepić coś nowego. Co chwila pytanie: - W co teraz kliknąć? - I odpowiedzi brak. Ta grafika nawiązuje jeszcze do jesieni, choć u nas dziś była już zima ze śniegiem padającym cały dzień. Na dworze zrobiło się szaro, buro i ponuro.
Ale co tam grafika. To tylko zapaćkana strona w internecie. A ważne jest życie i sprawy dotyczące człowieka. Patrzę i słucham, co się dzieje na naszej wschodniej granicy. I zachodzę w głowę, jak możliwe jest to, co się słyszy. Zrozumiałe jest dla mnie, że nasze służby graniczne nie mogą dopuścić do tego, aby naszą granicę przekraczali w dowolnym miejscu i czasie ludzie celowo z takim zamiarem tam przywożeni przez naszego sąsiada. Ale nie potrafię zrozumieć, jak można ludzi traktować jak pionki w grze na szachownicy.
Do tego jesień z deszczem i zimnem
Jesień
Kasztany z drzew strącają mali chłopcy,
Pożółkłe liście niesie drogą wiatr.
Jesiennym chłodem idziesz przesiąknięty,
I przez to bardziej zszarzał cały świat.
Ostatnie kwiaty więdną na balkonach,
Zasypia wcześniej w bramie nocny stróż.
I stare domy stoją przemoknięte,
na pustych oknach osiadł ciężki kurz.
Ty chcesz jesieni pełnej słońca,
Z wiatrem, który liście strąca,
Choć za chwilę Cię przykryje śniegu zimna biel.
I życie ciężko jest odmienić,
Wśród szarych dni i serc kamieni,
Zapytaj się człowieka obok,
Może on coś wie.
Kasztany z drzew spadają nam pod nogi,
Pożółkłe liście niesie drogą wiatr.
Przechodnie idą, tuląc się do płotów,
Zziębnięte twarze kryjąc w fałdach palt.
Jadące auta przecierają oczy
I woda spływa z ich gumowych rzęs.
I coraz ciemniej robi się na dworze,
I wszystko to ma swój jesienny sens.
I wszystko to ma swój jesienny sens.
Krzysztof Daukszewicz