Lubię was kicuisie......

To jest koteczka bardzo podobna do naszej domowej.  Taki miałam problem z myszami, które jesienią zawsze w jakiś sposób wchodziły do naszego mieszkania i nie można się ich było pozbyć. Łapać ich na pułapki nie miałam sumienia, a z chwilą gdy w domu pojawił się kot, to myszy zniknęły.

 

Nasza kotka z domu prawie nie wychodzi. Lubi siedzieć na fotelach, albo przy misce z jedzeniem. Rudy kot jest inny. Zwykle cały dzień siedział u nas w domu, a wieczorem nie było siły, aby go w domu zatrzymać. Gdy zbliżał się wieczór, robił się nerwowy i prowadził mnie do wyjścia, albo przez drzwi frontowe, albo przez taras. Z tarasu skakał na dach domku gospodarczego naszych sąsiadów, z dachu na krzak bzu, i na ziemię. Nie zwracał uwagi na naszą Fionkę -  dużą sukę, która biega po całym ogrodzonym terenie. Biegł do wysokiego parkanu, przechodził przez niego na ulicę i tyle żeśmy go widzieli. Podejrzewam, że ktoś musiał go kopnąć, gdy przechodził przez ulicę. Jest w dobrych rękach i aktualnie jest leczony. Ma uszkodzoną szczękę. Wróci do nas, gdy będzie zdrowy i wtedy trzeba się będzie zastanowić nad tym, jak zablokować te jego nocne wycieczki. A może trzeba będzie zaufać kociakowi i nie przewidywać kłopotów. Nie wiem, co powie lekarz weterynarii.

A nasza kocica tak mnie dziś w nocy przygniotła w łóżku swoim ciałem, że miałam uczucie, że się duszę. Ułożyła mi się na klatce piersiowej, a swoją wagę ma. Dziś ułożę się w łóżku na boku, żeby nie było powtórki z poprzednie nocy.

Jestem miłośnikiem zwierząt, ale wszystko ma swoje granice. Nie może być tak, że kot decyduje, czy właściciel dobrze śpi, czy też, że przeżywa w nocy koszmary. Ale lubię łobuza. Jest taki ufny, lubi towarzystwo człowieka. Jak nie pakuje się do łóżka, to poluje na ten fotel, który ja akurat zajmuję. No i oczywiście wygodnie się układa, mnie spychając na sam koniec fotela. I te jego oczy ufne i uważnie obserwujące. Milasek.