Trochę obrazków z Demotywatorów i trochę cytatów.

 

Dziś kilka obrazków z Demotywatorów. 

I kilka cytatów:

1. Niektóre wzniosłe i twórcze myśli naszych domorosłych polityków i filozofów należałoby poddawać obowiązkowej aborcji - jeszcze przed poczęciem. Andrzej Guzek.

2. W polityce zamiast grać, wciąż tasują karty. Karol Irzykowski.

3. Politycy przed wyborami są jak wróble na krzaku, nie latają, lecz przeskakują z gałęzi na gałąź.

4. Nie polityka powinna rządzić ludźmi, lecz ludzie polityką. Napoleon I.

5. Wszystkie polskie drogi prowadzą do kryzysu. Józef Bułatowicz.

6. Polska cierpliwość -: ciągły trud czekania na cud. Krystyna Sylwestrzak.

7. Najdłużej żyją pomysły poronione. Wiesław Malicki.

8. I pomysły potrafią znikać, gdy się zaczyna na nie polować. Grzegorz Stańczyk.

9. Postęp to znaczy lepsze, a nie tylko nowe. Lope de Vega.

10. Człowiek, który zdobył powodzenie, słyszy już tylko oklaski. Na wszystko inne jest głuchy. Elias Canetti.

11. Do tego, by dobrze nam się działo, potrzebne są młode ręce i stara głowa. Zofia Kossak-Szczucka. 

12. W kościele przekazujemy sobie znak pokoju, na co dzień gryziemy się jak psy. Longin Jan Okoń.

13. Dewastacja kraju to dzieło nie tylko okupanta. Euzebiusz Żegota.

14. Nie ma krytyki szkodliwej; tylko brak krytyki przynosi szkodę. Stefan Kisielewski.

15. Krzyk nie jest argumentem - ale często bywa skuteczną metodą prowadzenia dyskusji. Wojciech Wiercioch.

💕💕💕💕💕💕💕💕💕💕💕💕💕💕💕💕💕💕💕💕💕💕💕💕💕💕💕💕💕💕💕💕💕💕💕💕💕💕💕💕💕💕💕💕💕💕💕💕💕💕💕💕💕💕💕💕💕💕💕💕

W sprawie polityki nie czuję się znawcą.   Dlatego nie komentuję tego, co się dzieje w polityce, chociaż szlag mnie bardzo często trafia.

Czas pędzi do przodu, a coronavirus mocno się trzyma. Pewno wkrótce trzeba będzie przyjąć trzecią dawkę szczepionki. Trudno. Jak trzeba, to trzeba.

W ogródku widać już jesień. Ogórki się skończyły, pomidory zdjęłam z krzaków zupełnie zielone, bo zaczęły pojawiać się na nich, podobnie jak na liściach, brązowe plamy. Poinstruowana przez Córkę i Wnuczkę ułożyłam zielone pomidory w drewnianych skrzynkach, a na wierzchu umieściłam po kilka bananów i dojrzałych pomidorów. Po kilku dniach zielone pomidory ze skrzynek zaczęły dojrzewać. Już kilka czerwonych zjedliśmy.  Były bardzo dobre. Dużo lepsze niż te kupowane na straganie.

Zaczynam się przyzwyczajać do siedzenia w domu lub na działce i nie jestem pewna, czy to jest zdrowy objaw. Wcześniej dobrze się czułam, gdy spotykałam starych znajomych, z którymi mogłam pogadać. Teraz wystarczają mi znajomi zza siatki ogrodzenia. 

Chodzi mi po głowie myśl, czy nie wrócić do jazdy trzykołowym rowerem, chociaż to straszny grzmot.  Najpierw poproszę znajomego pana, żeby go naoliwił i dokładnie przejrzał, a później zobaczymy.

Pamięć.                                                                                                                                                    Już od kilku dni chodzę po całym domu i szukam mojej torebki. Ta torebka jest bardzo ważna, bo rozładował mi się telefon, w a nim mam wszystkie kody. Te do telefonu też, a telefon wyłączony. Już wkrótce mam mieć wizytę u pana d-ra psychiatry, może znajdzie dla mnie jakiś lek poprawiający pamięć i koncentrację. Na razie chodzę jak kot za własnym ogonem i się wściekam. Podobno trzeba poprosić jakiegoś świętego. (Chyba Antoniego). Ale co to za prośba, jak ja wierzę raczej w swoje możliwości, czyli w kojarzenie i szukanie. W końcu torebka noszona na ramieniu, to nie igła. Ale na razie jestem uziemiona. Nie mogę nigdzie zadzwonić, ani odebrać telefonu.