niedziela, 8 marca 2020

Życzenia na Dzień Kobiet.


Wszystkim Kobietom - tym maleńkim w pieluszkach i tym w przedszkolu i w szkole, na studiach, małym, dużym, dorosłym, bardzo już dojrzałym i staruszkom wszystkiego najlepszego  z okazji Dnia Kobiet. Do życzeń dołączam kwiaty na obrazku.

                          

I wiersz

Leopold Staff
Młodość

Szara, wielka kamienica,
Pokój, dywan, koń drewniany,
Z okien: wozy, tłum, ulica,
Raj podwórza zakazany.

Barwne książki z obrazkami,
Jawa w śnie i sen wśród jawy,
Strych, co jak głąb kniei mami,
Strach, przygody i wyprawy.

Nagle błysk, zaduma, drgnięcie,
Starej księgi jakaś karta,
Podejrzenie, brwi ściągnięcie,
Ciekawości rdza niestarta.

Gdzieś na świat wybita szyba,
Dreszcz, niepokój przedwiosenny,
Wiew odwilży... Może... chyba...
Czemu?... Znak pytania plenny.

Potem wylot z miejskiej cieśni,
Wieś, sad w kwiecie, stosy wierszy,
Sen, co drugi raz się nie śni,
Miłość, pocałunek pierwszy.

Zawrót głowy, słońce-chmura,
Deszcz-pogoda, kwiecień życia,
Serce jasne - twarz ponura,
Droga w kwiatach - gest rozbicia.

Pierwsza szczypta bólu, błota,
Gdzieś nieznaczna rysa w murze,
Cierń, krzyk duszy, łza, tęsknota,
Wolność, nowy świat, podróże.

Widnokręgi, krajobrazy,
Sztuka, piękno, wir zawrotny.
Upojenie, ludzie... skazy,
Myśl i pierwszy dzień samotny.

Cisza: znak niezrozumiany,
Bunt, gniew, przewrót, przełom, żmije...
Skąd te blizny? Skąd te rany?...
I godzina męska bije.

Już? Tak prędko? Co to było?
Coś strwonione? Pierzchło skrycie?
Czy się młodość swą przeżyło?
Ach, więc to już było... życie?

 I piosenka:

 Sylwester Bernaciak - Piosenka na Dzień Kobiet 



sobota, 7 marca 2020

Do jutra.


Zwykle lubię siedzieć w nocy. Kilka dni wcześniej siedziałam prawie do piątej rano i nie byłam śpiąca.  Jestem przysłowiową sową.
Dziś zmiana. Zasypiam siedząc na krześle przy biurku, a jest godzina jeszcze wczesna. Wskazówka zegarka pokazuje  21,25. Gdy powieki opadają na oczy, to nie ma co nastawiać się na pisanie. Jest to sygnał, że należy zrobić sobie dłuższą przerwę w pisaniu.
 Dobranoc. Do jutra.

piątek, 6 marca 2020

Pamięć.

 U góry wstawiłam nowy cytat - Złotą Myśl. Nie jest to myśl przewodnia dzisiejszego wpisu.
 Wpis będzie na temat książki "Oszustwa pamięci."

Właśnie wstałam. Machnęłam parę razy każdą nogą, później każdą ręką i przytrzymałam się półki regału z książkami, aby zrobić kilka przysiadów. Nagle oko moje zatrzymało się na tytule: Oszustwa pamięci. Zapamiętywanie, zapominanie i fałszywe wspomnienia. Dlaczego być może nie jesteś tym, kim myślisz, że jesteś. Książkę napisała dr Julia Shaw psycholog sądowy i światowy autorytet w dziedzinie badań nad pamięcią. Przedstawia ona  różne sposoby, w jaki oszukiwany jest mózg.
Natychmiast przypomniałam sobie dwa wydarzenia ze swojego życia, które mnie mocno wtedy zaniepokoiły.
1. Stałam w aptece z plecakiem na plecach w kolejce do okienka . Na chwilę wyszłam z kolejki, plecak zostawiłam na stojącym pod oknem stoliku i  po powrocie do kolejki nie wiedziałam, gdzie mam stanąć. Stanęłam przed jakimś panem, który powiedział, że mam stanąć za nim. Pomyślałam, że jestem roztargniona.
Drugiego wydarzenia roztargnieniem nie można było już nazwać.
2. Stałam przed stoiskiem z warzywami w miejscowości, gdzie mieszkam i gdzie z zamkniętymi oczami mogłam powiedzieć zarówno wtedy jak i teraz, gdzie znajduje się każdy sklep i co znajduje się w środku każdego z nich. Nagle w ułamku sekundy straciłam świadomość, gdzie jestem. Ten stan trwał sekundy, ale się pojawił, a ja wpadłam w ogromny popłoch. Takie sytuacje nie zdarzały mi się do tej pory. Do tego mój wiek. Wtedy miałam ponad 75 lat, czyli mogłam zacząć podejrzewać się o początki demencji. Byłam bardzo wystraszona. Później przy różnych okazjach miałam robione różne badania, byłam na spotkaniach u neurologów i psychologów i nikt niczego złego u mnie nie zauważył. Testy psychologiczne również wypadły dobrze.
W tym miejscu pragnę również podziękować tym wszystkim Blogerom, którzy dźwigali mnie za uszy do góry i nie pozwalali na myślenie o demencji i na wpadanie w żadne dołki.

Toteż, gdy tytuł książki zobaczyłam, to natychmiast wyciągnęłam książkę z półki i jeszcze w koszuli nocnej zasiadłam do jej przeglądania.
Książkę przekartkowałam dosyć szybko i doszłam do wniosku, że chociaż sama pozycja jest ciekawa, to naukowy sposób podawania treści nie jest tak pasjonujący, jak się spodziewałam.
Korzyść z czytania jest taka, że przestałam się martwić ewentualną demencją.




wtorek, 3 marca 2020

Ach ten taniec.

Dziś potrzeby był mi dyktafon. Znalazłam w telefonie znaczek informujący, że tu właśnie jest nagrywanie głosu. Spróbowałam. Głos się nagrał, ale nie  byłam w stanie nagranego głosu odtworzyć. Kombinowałam, jak koń pod górę. naciskałam różne guziczki, jeśli te miejsca tak można nazwać i nic. W pewnym momencie przy jakimś moim chaotycznym ruchu nagle głos się odezwał, ale dalej nie jestem zorientowana, o co tu chodzi. Trafiam na odtwarzanie tylko przez przypadek. Bez jakiejś logiki. Trudno. Może kiedyś Wnuk mi pomoże pojąć te zawiłości, ale on przyjedzie dopiero na Święta Wielkanocne i wcale nie jestem pewna, czy będzie miał tyle czasu, żeby mnie nauczyć nowej dla mnie rzeczy.
---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
W poniedziałek wysieję nasiona pomidorów i papryki, bo to według kalendarza biodynamicznego jest dzień owocu. Czas się brać za uprawy. Gotowych sadzonek nie chcę kupować, bo w tym roku nastawiam się na pomidory o wielkich owocach, lub olbrzymach np. do 1,5 kg lub nawet do 2 kg. Oczywiście mowa o jednym owocu z krzaka. W ubiegłym roku miałam duże pomidory, ale nie tak wielkie jak te, które chcę wysiać w tym roku. Taki duży pomidor jest bardzo mięsisty, soczysty i smaczny. Nie ma w nim głąba, z którym się czasami spotykałam w pomidorach kupowanych w sklepie lub na targu.
--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Przysłowia i Złote Myśli będą w którymś kolejnym wpisie.

Dziś jeszcze tylko muzyka oraz piękny taniec i do łóżka, bo wczorajszą noc mocno zarwałam. Położyłam się spać dopiero około godziny 5 rano.

Ale takiego tańca sobie nie daruję. Tak się złożyło, że nie wytańczyłam się w młodości tyle, ile bym chciała. To teraz sobie popatrzę, jak tańczą inni. Od razu sama poczuję się młodsza.


Vera, RUS | 2015 European STD Formation | DanceSport Total


 

Skutki.

 Ostatnio więcej czasu spędzałam na działce, niż w domu, no i już są tego efekty. Zaczęłam potykać się o swoje własne nieumiejętności w pisa...