poniedziałek, 28 grudnia 2020

Kłopot.

 Miałam w komputerze program graficzny. Bawiłam się tworzeniem różnych kształtów, kolorów. I nagle ten program zniknął z mojego komputera. Musiałam coś nacisnąć nie tu, gdzie trzeba. Jeśli dobrze pamiętam, był to program zatytułowany Inkscape.

Dla mnie to spory problem, bo sama nie potrafię go odtworzyć tak, żebym znowu mogła się nim bawić. Jest co prawda Paint, ale to dla mnie kompletna nowość. Nie wiem, jak z niego korzystać, a jeśli już jakimś cudem, coś upaciepię, to nie wiem, jak to swoje "dzieło" przenieść na pulpit lub od razu do bloga. Moi informatycy są daleko, a moja wiedza informatyczna jest na poziomie czytanki z elementarza i to czytanki rozpoczynającej naukę. 

Jeśli ktoś z Was zdalnie potrafi mi pomóc, to będę bardzo wdzięczna. Zabawa polegająca na tworzeniu różnych kształtów, wypełniania ich kolorem itd była dla mnie odskocznią od myślenia o tym, co zagraża i dołuje człowieka. A poza tym była świetną zabawą. Za wszelkie rady już dziś bardzo dziękuję. Maria.

Obok i poniżej - to starocie. Dziś , po zniknięciu programu, nie mogę już nic nowego zrobić. 





niedziela, 27 grudnia 2020

I po Świętach.

"Niech w 2021 świat będzie dla Was
pełen ciepła, radości i przyjaciół,
a w Waszym domu niech nigdy nie zabraknie miłości i zrozumienia". 

 Dołączam do tych znalezionych w internecie życzeń. Maria.

Co mogę dziś napisać? Chyba tylko to, że te święta były dla mnie bardzo trudne. Dobrze, że minęły. Wnuk pojechał. Jest jeszcze u nas nasza córka. A ja siedzę i myślę, a myśli są ciężkie, przygnębiające. 

 

piątek, 25 grudnia 2020

Szczęśliwego Nowego Roku.

Dzisiejszy dzień mija. Jesteśmy już po kolacji wigilijnej. Do tej kolacji zasiedliśmy my oboje, czyli ja i mój mąż, oraz nasza córka, która przyjechała do nas z Bieszczad.  A reszta rodziny?  Każdy pozostał u siebie, bo jest zaraza i nie można jej przenosić. Jesteśmy w grupie podwyższonego ryzyka i młodzi dbają o nas. 

A mnie jest smutno. Dopóki kręciłam się przy kuchni, to uwagę miałam skierowaną na to, co robię, ale przy łamaniu się opłatkiem nagle zobaczyłam, że jest nas tylko troje i ogarnął mnie smutek.

Przy wigilijnym stole córka zrobiła nam zdjęcie i przesłała je do swojego męża, który ze swoją matką pozostał w Bieszczadach, przesłała je także do naszego syna i jego rodziny. Jesteśmy w kontakcie telefonicznym z wnukami i prawnukami. Czyli jesteśmy razem, choć każdy jest gdzie indziej. 

Nowy Rok puka już do naszych drzwi. Jeszcze kilka godzin i będziemy go witać. Co nam przyniesie dobrego? Mam nadzieję, że uwolni nas od zagrożeń. Mam także nadzieję, że ludzie zaczną bardziej myśleć o swoim zdrowiu, a co za tym idzie zwrócą większą uwagę na własną aktywność fizyczną, psychiczną i umysłową, że nawet najwięksi samotnicy i malkontenci zrozumieją, że ciepły, życzliwy kontakt z drugim człowiekiem jest na wagę złota i że bez tego kontaktu nie damy rady zbudować nic dobrego także dla samych siebie. Czas na łączenie, dosyć dzielenia.

Krzysztof Cezary Buszman

KOLĘDA MIŁOŚCI

Patrzę - stroik się zajął od świeczki
Od stroiku zaś obrus się zajął
Nie ma dla nas przed sobą ucieczki
Durni Ci, którzy wciąż uciekają.

Ludzie ognia się boją, jak ognia
Patrzę - płonie już moja koszula
Płomień tańczyć zaczyna po spodniach
Delikatnie mnie blaskiem otula.

Zamyślony po zamyśleń kraniec
Myślą błądzę po przeszłości błędach
Za tę miłość - dziękuję Ci Panie
Niech to będzie miłości kolęda.

W moją skórę śmierć wgryza się dymem
Jestem Boże już kulą ognistą
Teraz wiem, że dla Ciebie bym zrobił
Dużo więcej, niż prawie wszystko.

Nie udaję, nie kręcę, nie gmatwam
Jak skazaniec przyznaję się do niej
Do miłości - lecz coraz mniej światła
Gdy z miłości prawdziwej się płonie.

Zamyślony po zamyśleń kraniec
Myślą błądzę po przeszłości błędach
Za tę miłość dziękuję Ci Panie
Niech to będzie miłości kolęda.

środa, 23 grudnia 2020

Życzenia Świąteczne.


 Jest środa 23 grudnia. Godzina 19. Jutro o tej godzinie będziemy my oboje z Mężem i z naszą Córką, która przyjechała do nas z Bieszczad,  siedzieli przy kolacji wigilijnej. Reszta rodziny spędzi ten wieczór w swoich domach. Chodzi o nasze bezpieczeństwo. Rozumiem to i jestem im wdzięczna, że dbają o nas i o nasze zdrowie, ale jest mi smutno. Może jutro nastrój mi się poprawi. Przecież są jeszcze telefony.

Wszystkiego dobrego dla Was Wszystkich.

 

Przedświąteczne sprzątanie.

Ale dziś odwaliłam robotę. Sprzątnęłam swoje biurko. Siedziałam przy nim pół dnia. Wyfrunęły z niego wszystkie zbędne papierki, papiereczki, zapisane świstki. Pozostałą część posortowałam, poukładałam, spakowałam, opisałam i odetchnęłam z ulgą. Wiem, że teraz będę wszystkiego szukała, ale na razie jest porządek. 

A to jest dopiero biurko. A gdzie sprzątanie parapetu okna, które jest obok biurka i wygodnie mi na nim ułożyć jakąś stertę książek, czy postawić pudełko wypełnione po brzegi różnymi rupieciami. Dalej sprzątanie regału stojącego z tyłu, za krzesłem. I jeszcze porządkowanie malutkiego stolika stojącego pod parapetem, który jest  zawalony dobrem wszelakim, jak czysty papier, różne mazaki, długopisy i te książki, które lubię mieć pod ręką. Nie ma się co oszukiwać. Jestem bałaganiarą. I to moje bałaganiarstwo nie jest powodem do dumy.  Ale .... Nie wszyscy ludzie są zwolennikami porządku zawsze i w każdej sytuacji.

💙„Jeśli zagracone biurko jest oznaką zagraconego umysłu, to oznaką czego jest puste?”. ... pyta Albert Einstein.                                                                                                                                            💙  Prawdziwy akt odkrycia nie polega na odnajdywaniu nowych lądów, lecz na patrzeniu na stare w nowy sposób. Marcel Proust                                                                                                          💙 To, co jest teraz udowodnione, kiedyś tylko sobie wyobrażano. Wiliam Blake

💙  Twórcze myślenie to przełamywanie utartych schematów, by spojrzeć na sprawy z różnych punktów widzenia. Dr Edward de Bono                                                                                                    💙 Najpewniejszym sposobem ujawnienia charakteru ludzi nie są przeciwności losu, lecz danie im władzy. Abraham Lincoln 

                                    

poniedziałek, 21 grudnia 2020

Skarb.

 


Dziś w czasie porządkowania książek, których mam bardzo dużo wpadła mi w ręce wzruszająca pamiątka. Mały zeszycik z tekstem i rysunkami mojej młodszej Siostry,  Gdy Siostra pisała dla mnie ten tekst miała około 9 lat, a ja w tym czasie skończyłam lat 18 i szukałam pracy. Początkowo przez kilka miesięcy pracowałam jako wychowawczyni dzieci w przedszkolu. I do tej mojej pracy nawiązuje Siostra. Ten tekst zapisuję bez żadnych zmian w ortografii, ani w stylu, bo to pamiątka. Prawdziwy skarb.

Moje życzenia.

Leci gołąbek wysoko a równa obłokom widok go rozpromienia a niesie dla Ciebie Maryniu te oto życzenia.

Nasza Marynia to przedszkolanka wychowóje dzieci od samego ranka, wychowóje dzieci czasem jeść im daje a jak kiedy popadnie to ich łaje.Nasza Marynia to moja siostra nie jest szlachcianką lecz chłopką prostą.Ślę jej życzenia będzie miała wspomienia. Kocham ją bardzo szczeże, bo w prostych ludzi wierzę. Ślę jej szere życzenia na tym Maryniu na razie dowidzenia teraz rysuję obrazek jutro Ci go pokażę. Na tym kończę Barbara.

Dalej są narysowane postacie wszystkich członków naszej najbliższej rodziny, a także postacie wujka, wujenki i ich syna Ryśka.

Zeszycik z życzeniami od mojej Siostry schowałam w takim miejscu, aby się nie zniszczył.  Ale może być tak, że schowanie będzie tak doskonałe, że ja sama mogę go nie odnaleźć. Na wszelki wypadek piszę. Zeszycik leży w szufladzie mojego biurka. 

czwartek, 17 grudnia 2020

Jesień życia.

Jesień życia - w poezji.

Trudno mi dzisiaj napisać choćby kilka słów.  Jesień to także starość. Starość kojarzy mi się z odchodzeniem, a ja wciąż kocham życie. Wiem. Nie zawsze było lekko, ale kto powiedział, że życie powinno być tylko lekkie i miłe. 

Dziś, gdy patrzę wstecz, to widzę radości, smutki i różne swoje zachowania, które w wielu wypadkach dziś bym zmieniła.

 Ale to wszystko to była i jest moja droga, na której zdobywałam i wciąż zdobywam doświadczenie i dojrzewałam do tego, co jest dziś. To moja lepiej, lub gorzej odrobiona lekcja życia.  

Krzysztof Cezary Buszman.

WIEM, ŻE CZASEM ...

Wszechobecnym zwariowaniem Ciebie witam
Życie moje - czarnosinych barw miraże
W plotkach o nas, jakaś prawda jest ukryta -
Niech plotkują, ważne że jesteśmy razem.

Życie moje, no bo czyje, jak nie moje?
Nie ulotnij się przedwcześnie z mego tchnienia
Niechaj widzą jak najdłużej nas we dwoje
Daj mi skończyć, co mam jeszcze do skończenia.

Daj mi zacząć co mam jaszcze do zaczęcia
Ja nie proszę Cię o jakieś wielkie cuda
I zegarów tak starannie nie nakręcaj
Może jakoś czas oszukać nam się uda?.

Wiem, że czasem jesteś życie nie do życia
Po swojemu życie mi nie dajesz żyć
Ale przecież znamy siebie nie od dzisiaj
Wiem Ty ze mną, a ja z Tobą pragnę być.

Ja przyrzekam, że Cię będę życie chronić
Każdy dzień jest przecież dla nas wspólnym świętem
A gdy przyjdzie z końcem końców na nas koniec
Daj zaśpiewać życie - śmierci tę piosenkę.

Niech zazdrosna się poczuje, nie proszona
Niech zapłacze, że tak durną ma robotę
A Ty życie jeszcze raz mnie weź w ramiona
I zapomnieć na śmierć daj, co będzie potem.

Wszechobecnym zwariowaniem Ciebie witam
Życie moje - czarnosinych barw miraże
W plotkach o nas, jakaś prawda jest ukryta -
Niech plotkują, ważne że jesteśmy razem.

Wiem, że czasem jesteś życie nie do życia
Po swojemu życie mi nie dajesz żyć
Ale przecież znamy siebie nie od dzisiaj
Wiem Ty ze mną, a ja z Tobą pragnę być.


  I Przewodnik po chmurach K.C. Buszmana w interpretacji Krzysztofa Kolbergera.


 

 

Skutki.

 Ostatnio więcej czasu spędzałam na działce, niż w domu, no i już są tego efekty. Zaczęłam potykać się o swoje własne nieumiejętności w pisa...