wtorek, 4 sierpnia 2020

Bałagan.

Dziś wpis kompletnie mi się nie klei. Siedzę w domu, bo na dworze nie pada, a leje. Co prawda roboty nawet w mieszkaniu jest zawsze dużo, ale dziś nie mam nastroju do niczego. Marazm całkowity.  Pewno warto byłoby zebrać z ogródka ogórki, ale poczekam, aż wyjrzy słonko. Nawet zabawa przy robieniu grafik dziś mnie nie pociąga. Najlepiej byłoby wskoczyć do łóżka, przykryć się kołdrą, zamknąć oczy i przespać to, czego się nie chce widzieć np.  bałaganu na biurku i na podłodze w pokoju. Co prawda myśl Einsteina podana niżej trochę mnie podniosła na duchu, ale jednak porządek  jest potrzebny chociażby po to, żeby zrobić miejsce na robienie następnego bałaganu. Nic na to nie poradzę. Nie jestem perfekcjonistką. Zrobiony z trudem porządek trwa najwyżej kilka godzin, a później wraca normalność, czyli bałagan. I im bardziej o porządek się staram, tym szybciej moje biurko zamienia się w stos różnych papierów, notatek, pudełek, leków itd.

Ciekawe cytaty - ciekawe.org - ciekawe.org
Wiele lat temu, gdy byłam w Ośrodku Leczenia Nerwic, poznałam miłą dziewczynę, która miała
 nerwicę związaną z poprawianiem wszelkich niedoskonałości tak u siebie, jak też w całym jej otoczeniu. Wszystko musiało być zrobione perfekcyjnie i na błysk wokoło. A ponieważ perfekcja nie zawsze jest możliwa, więc koleżanka ta ciągle coś poprawiała, zmieniała i była już tym tak zmęczona, że postanowiła przejść leczenie.
Ja takich problemów nigdy nie miałam i nie mam. Bałaganiarstwo mam we krwi. I nie znaczy to, że dobrze się czuję w totalnym bałaganie. Mój bałagan jest moim "porządkiem". Staram się pamiętać, gdzie jest jakaś kupka czegoś i gdzie leży. W którym pudełku czego szukać. Co znajduje się pod stertą książek wyjętych do przejrzenia, a co znajduje się w teczkach ułożonych na regale. Ten "porządek" ciągle się zmienia. Wszystko jest w ruchu.

A oto kilka cytatów na ten temat:
1. Nie mam bałaganu. Moje rzeczy po prostu prowadzą koczowniczy tryb życia. (autor niezn).
2. To nie jest bałagan, tylko bardzo skomplikowany porządek - Tłumaczył Puchatek Tygryskowi, który szukał czegoś w szafie.
3. Porządek powinien brać przykład z bałaganu i robić się sam. (autor niezn.)
4. Sprzątanie to przenoszenie śmieci z jednego miejsca na drugie (autor niezn.)
5. "Sprzątanie nikogo jeszcze nie zabiło" - pomyślałem sobie, ale postanowiłem nie ryzykować.(temysli)
6. Bałagan nie zając, nie ucieknie. A szkoda. (aut. niezn).

Albert Einstein nie zachęcał do robienia porządków. Jego rady dotyczą całego życia człowieka, a nie drobiazgów bez znaczenia.


Pin on Cytaty


poniedziałek, 3 sierpnia 2020

Komunikacja językowa - fragmenty.



Umysł.
Każdy wie, że trzeba o niego dbać, że to jak pracuje zależy od wielu rzeczy. Trzeba właściwie się odżywiać, trzeba ćwiczyć jego możliwości w różny sposób.
Przy opracowywaniu mapki gramatyki zainteresowałam się trochę sprawą języka i komunikacji. Wiąże się to również z pracą umysłu.

Na czym polega komunikacja językowa. ( z moich notatek)

Wszyscy porozumiewamy się w domu, w szkole, na ulicy. Rozmawiamy, piszemy do siebie listy, odpowiadamy na zadawane nam pytania, wydajemy polecenia. Myślimy także w bardzo dużym stopniu przy pomocy języka. Nasze myśli ubieramy w słowa i dopiero wtedy rozumowanie staje się jasne, przejrzyste.

Język jest wszechobecny w naszym życiu. To jak radzimy sobie w kontaktach z innymi ludźmi zależy od wielu czynników. Nie wystarczy znać język, mówić i mieć słuchacza, aby być dobrze zrozumianym. Dobrze jest znać zasady komunikacji międzyludzkiej. Co wobec tego decyduje o tym, że nasza komunikacja językowa jest udana?

  Język jest bez wątpienia formą, ciałem, powłoką myśli. Fiodor Dostojewski

W każdym akcie komunikacji biorą udział nadawca i odbiorca.

Nadawca przekazuje treść. Musi on swoją myśl zakodować w formie informacji zrozumiałej dla odbiorcy. Zakodowanie polega na tym, żeby w języku zrozumiałym dla obu porozumiewających się osób zaszyfrować swoją myśl, czyli wyrazić ją w formie kodu. Tym kodem jest system językowy.

W rozmowie każdy z jej uczestników raz jest nadawcą, a raz odbiorcą.

Przykład: (W. S. Reymont Chłopi)

Co to za ludzie, z jarmarku wracają? (mówi pan Jacek - nadawca; słucha Witek - odbiorca)

Hale, komorniki, po drzewo chodzili do lasu. (mówi Witek - nadawca; słucha pan Jacek - odbiorca?

I na plecach je noszą? (pan Jacek do Witka)

A juści, koni nie mają, to muszą na plecach dygować. (Witek do pana Jacka).


Komunikat

Komunikat - to zawartość rzeczowa wypowiedzi.

Z aktem komunikacji związana jest intencja komunikacyjna wypowiedzi.

W komunikacie mieści się nie tylko treść samego komunikatu, ale także elementy komunikacji nie wyrażone wprost. Nadawca mówiąc do drugiej osoby, przekazuje jej:

1. zawartość rzeczową wypowiedzi

2. swoją relację z osobą do której się zwraca,

3. ujawnienie siebie,

4. apel

Profesor psychologii na uniwersytecie w Hamburgu Friedmann Schulz von Thun w książce Sztuka rozmawiania podaje psychologiczny model komunikacji międzyosobowej.

Tu była tabela wyjaśniająca cały proces komunikacji, ale nie wkleiła się do tekstu. Zresztą nie wiem dlaczego.

A tak się nad nią napracowałam. Szkoda.

Inny przykład:

"Anka jest głupia i zarozumiała" - powiedziała Zosia (nadawca) do Oli (odbiorca).

Analiza:

1. jaka jest zawartość rzeczowa wypowiedzi? Zosia przekazuje Oli informację, że Anka jest głupia i zarozumiała. Ta ocena jest podana jako pewnik, fakt który nie podlega dyskusji.

2. Zosia daje Oli do zrozumienia, że wie lepiej, co należy sądzić o koleżance i chce wpłynąć na przekonania koleżanki.

Ideałem jest, jeżeli odbiorca po odkodowaniu rozumie dokładnie to, co chciał wyrazić nadawca. Nie

zawsze jednak tak się dzieje.

Jeżeli słuchacz chce zrozumieć przekaz, to musi odszyfrować nie tylko samą treść, ale także inne poziomy zakodowania. (To było w tabeli) Jest to słuchanie aktywne.

Ola, która nie musi się zgadzać z taką oceną mogłaby powiedzieć po wysłuchaniu słów koleżanki:

- Rozumiem, że Anka cię czymś mocno dotknęła (daje do zrozumienia Zosi, że uważnie słuchała) Widzę, że jesteś na nią zła (pokazuje, że ją rozumie). Ja jednak mam inne zdanie na temat naszej koleżanki (wyrażenie sprzeciwu). Uważam, że to miła dziewczyna (wyrażenie własnego zdania).

Słownictwo Oli jest inne, niż słownictwo Zosi. Ola wypowiada tylko swoją subiektywną opinię. Posługuje się domyślnym lub wypowiedzianym zaimkiem - ja. (ja) rozumiem, (ja) widzę, (ja) mam inne zdanie.

Zosia uogólniła informację. Przekaz Zosi ma postać trudną do zaakceptowania.

------------------------------------------------------------------------------------------------------------------ 

Ale się rozpisałam. Mogłoby się zdawać, że chociaż odrobinę powinnam rozumieć wypowiedzi naszych dyskutujących polityków, a tymczasem ja słyszę bełkot, który trudno zrozumieć. Przynajmniej ja go nie rozumiem i nawet nie wiem, czy na zrozumieniu go bardzo mi zależy. Co stwierdzam bez przykrości.

sobota, 1 sierpnia 2020

Znowu cytaty




Dziś rocznica wybuchu Powstania Warszawskiego. Ta rocznica kojarzy mi się z postacią małego chłopca bez nogi z podwiniętą nogawką w okolicy kolana, który stoi na piaszczystej, wiejskiej drodze na wprost budynku szkoły, w której mieszkałam z rodziną. Chłopiec był oparty na drewnianej kuli. Nie wiem, ile miał lat, ale był trochę starszy ode mnie. Ja miałam wtedy 4 lata. On wyglądał na 10 - 12 lat. Już wtedy zadawałam sobie pytanie, jak on dotarł do naszej wsi z Warszawy. To była odległość kilkudziesięciu kilometrów.
 
Krzysztof Kamil Baczyński "Elegia o... [chłopcu polskim]"


Oddzielili cię, syneczku, od snów, co jak motyl drżą,
haftowali ci, syneczku, smutne oczy rudą krwią,
malowali krajobrazy w żółte ściegi pożóg,
wyszywali wisielcami drzew płynące morze.

Wyuczyli cię, syneczku, ziemi twej na pamięć,
gdyś jej ścieżki powycinał żelaznymi łzami.
Odchowali cię w ciemności, odkarmili bochnem trwóg,
przemierzyłeś po omacku najwstydliwsze z ludzkich dróg.

I wyszedłeś, jasny synku, z czarną bronią w noc,
i poczułeś, jak się jeży w dźwięku minut - zło.
Zanim padłeś, jeszcze ziemię przeżegnałeś ręką.
Czy to była kula, synku, czy to serce pękło?

20 III 1944 r.


Postać tego
Postać chłopca z kikutem nogi, sielankowy obraz potężnej gruszy rosnącej koło domu, ryk niemieckich samolotów zrzucających bomby na wieś, w której mieszkałam z rodziną i dwaj niemieccy oficerowie, którzy tuż po wybuchu wojny odwiedzili mojego ojca - kierownika szkoły podstawowej we wsi, w której mieszkaliśmy - to pierwsze obrazki z tych bardzo niebezpiecznych i trudnych czasów. Uczestniczyłam w tych odwiedzinach siedząc w pokoju na podłodze. Widziałam jak ojciec usiłuje się porozumieć z Niemcami szukając w słowniku potrzebnych wyrazów. Po tej wizycie mama powiedziała mi, że gdyby ktokolwiek pytał o to, gdzie jest ojciec, to mam powiedzieć, że nie wiem.

To były bardzo trudne i niebezpieczne czasy. Trochę pisałam o tych czasach wcześniej.

8888888888888888888888888888888888888888888888888888888888888888888888888888888888

Dzień płynie za dniem, a koronawirus nas nie opuszcza. Tak nas pokochał, że ani myśli wynieść się gdzie indziej. Nowych zachorowań przybywa, a nie ubywa. Tak podają media. A ja zaczynam przyzwyczajać się do siedzenia w domu i na działce. Tu nic się nie zmienia. Pomidory dostały choroby wirusowej i wyglądają nieciekawie. Dobrze, że ogórki owocują. Każdego dnia przynoszę do domu kilkanaście sztuk i kiszę je w litrowych słoikach.
W domu przydałoby się sprzątanie, ale ja po ostatnim upadku nie mogę się jeszcze pozbierać. Dopiero teraz zaczęła mnie boleć potłuczona klatka piersiowa. Strach wziąć kogoś do pomocy w sprzątaniu, bo koronawirus i lepiej nie ryzykować. Toteż ogarniam mieszkanie tylko tyle, aby się o coś nie potknąć i nie wywrócić i staram się nie widzieć całego bałaganu. Przyjdzie lepszy czas, to bałagan zostanie sprzątnięty. Na szczęście nie jestem perfekcjonistką i już dawno przyjęłam zasadę, że porządek w mieszkaniu i na działce jest ważny, ale nie kosztem zdrowia człowieka.
Pozdrawiam Was bardzo bardzo serdecznie. Marysia.

wtorek, 28 lipca 2020

Zastanawiam się...

Zastanawiam się nad tym dlaczego każdą rodzinę w naszym kraju rząd traktuje jako świętą?



Zastanawiam  się także nad tym - komu i dlaczego przeszkadza u nas konwencja antyprzemocowa?

Widocznie wszystkie polskie rodziny są wzorem wszelkich cnót, a przemocy nie ma w nich żadnej. Nawet w tych rodzinach, w których dochodzi do nadużyć seksualnych wobec dzieci, czy pobicia ze skutkiem śmiertelnym dzieci, czy żony.
Ale na te pytania trudno mi znaleźć logiczne odpowiedzi.

😐😐😐😐😐😐😐😐😐😐😐😐😐😐😐😐😐😐😐😐😐😐😐😐😐😐😐😐😐😐😐😐😐😐😐😐😐😐😐😐😐

 

👩👩👩👩👩👩👩👩👩👩👩👩👩👩👩👩👩👩👩👩👩👩👩👩👩👩👩👩👩👩👩👩👩👩👩👩👩👩👩👩👩

 Kiedyś pisałam, że nigdy nie leciałam jeszcze samolotem i że miałabym ochotę taką podróż odbyć.
Okazuje się, że marzenia się spełniają, czasami w nieprzewidziany sposób. Ja przeleciałam przez mój własny pokój. Lot odbył się bez żadnego samolotu. Nagle zawadziłam nogą o pufę i znalazłam się w powietrzu. Lądowanie było szybkie i dosyć bolesne. Grzmotnęłam klatką piersiową o podłogę i mam dwa siniaki. Ale lot zaliczyłam. Teraz kuruję się różnymi żelami i lekami. 

niedziela, 26 lipca 2020

Życzenia.


 Anie! Anki! Anusie.
Drogie Solenizantki!
Niech słońce Wam świeci nawet w dni pochmurne.
Niech zdrowie i radość zawsze będą z Wami.
Niech przychodzą Wam do głowy same  ciekawe pomysły i siły do ich zrealizowania.
Niech każdy Wasz dzień będzie dniem pełnym szczęścia.
                                    Życzy Wam wszystkim Marysia.
Stan Borys - Anna.
Muzyka  -  Tadeusz Nalepa
Słowa - Bogdan Loebl
Zdjęcia i montaż - Ania Maleady
 

sobota, 25 lipca 2020

Trudny dzień i niespokojna noc.

Dwa dni temu około południa odniosłam wrażenie, że coś jest u mnie nie tak z ciśnieniem. Czułam w bardzo nieprzyjemny sposób lewą rękę i narastający niepokój. Szybko założyłam aparat do mierzenia ciśnienie na ramię i po kilku minutach odczytałam wynik: 183/83/103. Lekarz kardiolog kazał mi uważać, aby ciśnienie nie było wyższe niż 140. Czyli skoczyło mi ciśnienie. Szybko wzięłam captopril 12,5 mg. aby obniżyć ciśnienie, 1/2 tabletki xanaxu 0,5 mg aby się uspokoić i zadzwoniłam do syna. Zaraz przyjechał i zadzwonił do znajomego lekarza. Lekarz dołożył mi następną dawkę captoprilu i po chwili ciśnienie zaczęło lekko spadać.
Dlaczego o tym piszę? Bo nagle dotarło do mnie, że muszę bardziej uważać na głowę, niż robiłam to do tej pory. Po udarze i niedowładzie nóg bardzo jestem ostrożna. Nawet na chwilę nie wychodzę na słońce z gołą głową. Zawsze na powietrzu noszę kapelusz słomkowy z bardzo szerokim rondem, którego zresztą nie znoszę, ale jak jest konieczność, to trudno. A mimo to ciśnienie skoczyło.

********************************************************************************* 

Dziś jest noc godz. 2,15, a ja siedzę przy biurku i staram się uspokoić. Znowu skoczyło mi ciśnienie. Oczywiście leki już wzięłam ale boję się położyć do łóżka dopóki ciśnienie mi się nie unormuje. W takiej sytuacji dobrze jest zająć czymś głowę, aby nie myśleć o zagrożeniu kolejnym udarem.
Tfu! Tfu! Tfu! Przesądna nie jestem, ale lepiej odpukać w niemalowane drzewo. Tak na wszelki wypadek.

A może by tak poszukać ciekawych aforyzmów?
Chyba to jest dobry pomysł. Wyłączy się przy tym myślenie o podwyższonym cisnieniu.

Niektórzy świecą oczami, bo mają ciemno w głowie.Robert Karpacz.
Myślenie negatywne wzmacnia negatywne skutki. Jose Silva
Najwięcej mówią ci, którzy nie mają nic do powiedzenia. Jan Gross
Gdy wraca młodość, oho, z pewnością nadejdzie i zdziecinnienie. Stanisław Nyczaj.
Miłość jest ślepa, dlatego lubi ciemności. Tadeusz Giegier
Miłość jest jak ziewanie, najczęściej kończy się spaniem.  Ludovico Ariosto.
Badania medyczne zrobiły taki niebywały postęp, że dziś praktycznie nie ma już ani jednego zdrowego człowieka. Aldous Huxley
Należy odróżnić ludzi zdolnych, od ludzi zdolnych do wszystkiego. Tadeusz Giegier.
Lato dodaje sił, lata - ujmują.Wiesław Czermak-Nowina.

Ciśnienie się unormowało. Jest godzina 3,15. Można iść spać. Dobranoc.

niedziela, 19 lipca 2020

*****

Dzisiaj ciąg dalszy cytatów z Myśli nieuczesanych S. J. Leca.

Lubię czytać i wybierać cytaty. Wyrażają one ogólną prawdę i mądrość dotyczącą życia.

Np: Obelgi - to argumenty tych, którzy nie mają argumentów.
Jean Jacques Rousseau

*********************

W obecnej rzeczywistości aforyzmy - cytaty są dla mnie odskocznią od tego, co dzieje w polityce.

Na tematy polityczne nie lubię pisać. Nie znam się na polityce. Natomiast wiem, co mnie wkurza, z czym nie mogę się zgodzić i co napawa mnie ogromnym niepokojem.
Przeżyłam jako dziecko wojnę, czasy powojenne, które też były niebezpieczne i bardzo trudne z wielu powodów i zarówno dla siebie, jak też dla moich dzieci, wnuków i prawnuków chcę, aby w kraju rządzili ludzie, którzy potrafią zadbać o to bezpieczeństwo we wszelkich jego przejawach. Aby nie było dzielenia ludzi na tych prawomyślnych i tych innych. Na wierzących i niewierzących. Aby każdy obywatel kraju był ceniony i szanowany niezależnie od jego poglądów politycznych, orientacji seksualnej, czy pochodzenia.

  Wojciech Młynarski

Co by tu jeszcze? - tekst piosenki

Słów kilka w sprawie grupy facetów chcę tu wygłosić
lecz zacząć muszę nie od konkretów, lecz od przeprosin.

Skruszon szalenie o przebaczenie pokornie proszę,
że troszkę pieprzna będzie balladka, którą wygłoszę,

lecz mam nadzieję, że choć się w słowie tutaj nie pieszczę,
to wybaczycie mi - Panie, Panowie, raz jeden jeszcze.

Otóż: faceci wokół się snują co są już tacy,
że czego dotkną, zaraz popsują. W domu czy w pracy

gapią się w sufit, wodzą po gzymsie wzrokiem niemiłym.
Na niskich czołach maluje im się straszny wysiłek,

bo jedna myśl im chodzi po głowie, którą tak streszczę:
"Co by tu jeszcze spieprzyć, Panowie? Co by tu jeszcze?"

Czasem facetów, żeby mieć spokój, ktoś tam przerzuci
do jakiejś sprawy, co jest na oko nie do popsucia...

Już się prężą mózgów szeregi, wzrok się pali,
już widzimy, żeśmy kolegi nie doceniali.

A oni myślą w ciszy domowej lub w mózgów treście:
"Co by tu jeszcze tego... Panowie? Co by tu jeszcze?"

Lecz choć im wszystko jak z płatka idzie - sprawnie i krótko,
czasem faceci, gdy nikt nie widzi westchną cichutko.

Bo mając tyle twórczych pomysłów, tyle zdolności,
boją się, by im czasem nie przyszło tkwić w bezczynności.

A brak wciąż wróżki, która nam powie w widzeniu wieszczem:
"Jak długo można pieprzyć, Panowie? No jak długo jeszcze?!"

Pozwólcie proszę, że do konkretów przejdę na koniec.
Okażmy serce dla tych facetów, zewrzyjmy dłonie, weźmy się w kupę,
bo w tym jest sedno, drodzy rodacy by się faceci czuli potrzebni
w domu i w pracy.

Niechaj ta myśl im wzrok rozpłomienia, niech zatrą ręce,
że tyle jeszcze jest do spieprzenia, a będzie więcej.


Skutki.

 Ostatnio więcej czasu spędzałam na działce, niż w domu, no i już są tego efekty. Zaczęłam potykać się o swoje własne nieumiejętności w pisa...