Dziś krótko...

 Ostatnio trochę zaniedbałam pisanie, ale były też i powody. Pierwszy powód był taki, że odszedł od nas do kraju szczęśliwości nasz piesek - Mały. Był z nami wiele lat. W czasie, gdy mój mąż chodził każdego wieczoru na spacer nagle pojawiał się obok niego i szedł za nim krok w krok. Po spacerze obaj dochodzili do furtki, mój mąż wchodził na nasze podwórko, a piesek znikał. I tak było dłuższy czas, aż usłyszeliśmy, że bezpańskie psy mają być odławiane. Taką wiadomość usłyszały nasze sąsiadki, wielkie miłośniczki wszystkich psów i zaproponowały, że one pieska zaszczepią, a my go przygarniemy. I Mały zamieszkał u nas. Później zamieszkała u nas Fionka, którą pani weterynarz znalazła w lesie razem z matką i resztą szczeniaków. I nasze dwa pieski bardzo się polubiły. Mały był z nami wiele lat. Miał usunięte przez lekarza kilka zębów, gdy okazało się, że ma taki stan zapalny, że trudno mu jeść. Ale żył i cieszył się życiem. Ale czas płynął, piesek się starzał , miał już około 20 lat i widać było, że słabnie i ma kłopoty z gryzieniem nawet gotowanego i drobno posiekanego mięsa. Zaczęły mu wysiadać nerki i lekarz weterynarii orzekł, że aby piesek się nie męczył, trzeba go uśpić. I Mały odszedł od nas. Został uśpiony. Została Fionka, która ze szczeniaka wyrosła u nas na dużego psa. 

Po uśpieniu Małego, Fionka przestała wychodzić z budy. Leżała i nie chciała jeść, ani pić. Poszłam do niej i opowiedziałam jej, że Mały już bardzo cierpiał i dlatego od nas odszedł. Można byłoby pomyśleć, że zgłupiałam, bo co pies może zrozumieć z mowy człowieka. Ale okazuje się, że Fionka chyba zrozumiała, bo po tej mojej łzawej przemowie wyszła do ogrodu i biega teraz tak, jak wtedy, gdy był u nas Mały. A ja myślę, że gdy trafi się jakiś piesek, to go przygarniemy, choć słyszę od koleżanek, że to może nie być odpowiedzialne zachowanie z mojej strony, bo ja weszłam już w 86 rok życia i co wtedy gdy........... Nie chcę kończyć zdania.

Drugi powód tego, że miałam dłuższą przerwę w pisaniu był taki, że zaczęła się wiosna i rozpoczęły się prace w ogródku. Ale dziś warzywa są już posiane, jutro mam zamiar sadzić pomidory i paprykę.

Wszystkim moim Przemiłym Czytelnikom życzę dużo ciepła, tego na dworze i tego w nas samych, radości, miłości i wszystkiego, co nam radość i szczęście przynosi. 

                                                                                             Marysia.