czwartek, 20 lutego 2020

Aforyzmy Stanisława Jerzego Leca..


   Dziś więcej grafiki, niż pisania.



Dziś zrobiłam grafikę w innym programie i na innej stronie i postarałam się przenieść całość na pulpit, a z pulpitu do bloga. i kiepściutko mi to wyszło. Nie potrafię przenosić grafiki ze strony na stronę. Okazuje się, że to już wyższa szkoła jazdy a ja tej nowej nauki jeszcze nie ogarniam. Kombinuję jak koń pod górę i wciąż nie wiem, jakie kroki trzeba zrobić po kolei.

W dalszej części dzisiejszego wpisu -  aforyzmy  Stanisława Jerzego Leca.
  1.  Spełniają się najśmielsze marzenia. Czas już na nieśmiałe. 
  2.  Stary człowiek i morze.
  3. Ślepej wierze źle z  oczu patrzy. 
  4. Ten, co wciąż depce prawo, rzadko stoi mocno na nogach.
  5. Trudno głaskać zwierzę, gdy w ludzkiej skórze.
  6. Tylko wtedy można interesować się g..... gdy jest nawozem.
  7. W niektórych słownikach brak słowa honoru.
  8. Widziałem marionetki, co zamiast sznurków miały kajdany.
  9. Wszyscy chcą naszego dobra. Nie dajcie go sobie zabrać.
  10. Wymówka ludożercy "człowiek to bydlę".
  11. Za taniochę ludek chętnie płaci.
  12. Zero do zera i będzie kariera.
  13. Wszystko należy poświęcić człowiekowi, tylko nie innych ludzi.
  14. Tragedia R. polega na tym, że kocha się w sobie,a  sobą być nie może.
  15. Jeśliś bez kręgosłupa, nie wyłaź ze skóry.
  16. Trzeba tak pomnożyć ilość myśli, by nie starczyło dla nich dozorców. 
  17. Otyli żyją krócej, ale jedzą dłużej.
  18. Nie bądź snobem. Nie kłam nigdy, gdy prawda lepiej się opłaca.
  19. Głupota nie zwalnia od myślenia.
  20. Do myślenia potrzebny jest mózg, nie mówiąc już o człowieku.
  21. Małżeństwo jest instytucją. Więc czy nie za mało pracowników?
  22. Skąd wiatr wie, w którą stronę wiać?
  23. Niejednemu zeru wydaje się, że jest elipsą, po której świat się kręci.
  24. Wymiar Niesprawiedliwości jest zawsze we właściwych rękach.
  25. Pomyśl, zanim pomyślisz.
  26. Owoce zwycięstwa? Gruszki na wierzbie.
  27. Czy jestem wierzący? Bóg jedyny raczy wiedzieć.
  28.  Mamy w kraju bogate zasoby nie wykorzystanej energii. Tupet ćwierćinteligentów. 
  29. Obserwujemy ciekawe zjawisko: bełkot jako środek porozumiewawczy między ludźmi.
  30. strzeżcie się tematów od których nie można uciec.
  31. Bądź realistą. Nie mów prawdy.
  32. Władza częściej przechodziła z rąk do rąk, niż z głowy do głowy.
  33. Gdy bajki polityczne mówią o zwierzętach - chyba czas nieludzki.
  34. Własna niemoc jest tak niebezpieczna jak obca przemoc.
  35. Z doświadczenia strzelca: wielkich trudniej trafić niż małych.
  

środa, 19 lutego 2020

Pomocy ! Cuda, cudeńka.

Zwracam się z prośbą o pomoc do wszystkich życzliwych mi osób. Mogę pisać w moim blogu i chyba publikować też mogę. Zresztą zaraz sprawdzę. Natomiast nie mogę wstawić żadnego obrazu, ani filmu. Wybieram film lub obraz i w momencie, gdy klikam na wstaw, nic nie pojawia się w moim blogu.

I nagle niespodzianka. Nagle się pojawił i film i moja grafika. A ja zbaraniałam dokładnie, bo nie wiem, w czym rzecz. Od czego zależy, że raz obrazy pojawiają się, a innym razem nie.
W każdym razie mam nadzieję, że  mogę przenosić i filmy i obrazy nie tylko chwilowo.
I jak tu nie wierzyć w cuda i w dziwy.

Zakończenie Wakacji: Świętokrzyska Gala Kabaretowa - Andrzej Poniedzielski.



Wiosna tuż, tuż. Zaczynam się przymierzać do wysiewu pierwszych nasion do doniczek. Zaczęłam od zamówienia sobie kalendarza biodynamicznego - Dni siewu na rok 2020 opracowanego przez Marię Thun. W kalendarzu uwzględnione są najbardziej korzystne, zdaniem autorki, terminy siewu roślin z podziałem na : kwiat, owoc, liść, korzeń. "Autorka pisząc o wpływie ciał niebieskich i ich rytmów na wegetację roślin opiera się na swoich ponad pięćdziesięcioletnich doświadczeniach i obserwacjach." 
W ubiegłym roku z grubsza starałam się trzymać terminów podanych w kalendarzu i na zbiory nie narzekałam. Być może i bez kalendarza zbiory byłyby takie same, ale co szkodzi pobawić się nowościami.



Najpierw postaram się o nasiona pomidorów z firmy Pomidorowa Dolina. Mam trochę nasion z pomidorów ubiegłorocznych, ale w tym roku nastawiam się na pomidory o owocach wielkich rozmiarów. Miałam kilka takich krzaków i bardzo mi się owoce z nich podobały. Były bardzo mięsiste i soczyste jednocześnie. A poza tym cieszyły oko.

Znalazłam w internecie przepis na to, jak poradzić sobie z komarami. W zeszłym roku było ich u nas zatrzęsienie. Nie dało się posiedzieć chwilki na dworze, bo rzucały się na człowieka całymi chmurami. Podobno oprysk z wrotyczu z mydłem potasowym bardzo je odstrasza. A wrotyczu mamy mnóstwo. Rośnie on przy linii kolejowej.

Krótko mówiąc siedzę jeszcze w domu, ale duchem jestem już w ogródku. Czyli - WIOSNA .



niedziela, 16 lutego 2020

Jest noc

Jest noc. Godzina 3,20, a ja nie śpię. Mam wysokie ciśnienie  173/72/77, a kilkanaście lat wstecz miałam udar i niedowład nóg.  Boję się położyć do łóżka. Na razie wzięłam 12,5mg. captoprilu i za chwilę 1/2 xanaxu 0,5, żeby się trochę uspokoić i czekam, aż mi się ciśnienie obniży. Podejrzewam, że zbyt późno zjadłam kolację i to jest efekt. Nie będę ukrywała, że jestem wystraszona. Męża nie budzę, bo co mi pomoże. Trochę siedzę przy biurku, trochę spaceruję i czekam.
Obiecuję sobie, że po godzinie 19 nie będzie już więcej żadnego jedzenia, ani tego cięższego, ani lekkostrawnego. Teraz najlepiej mi robi chodzenie, więc chodzę.

W czasie nocnego spaceru po mieszkaniu poczułam zapach moczu kota, który spływa z górnego piętra. Pewno Rudzielec, który nas odwiedza, zostawił po sobie pamiątkę łobuz jeden. Jutro będzie sprzątanie.

Ciśnienie po lekach mi spada. Już jest 151/69/86. jeszcze łyk neospasminy i czekam dalej. Jeszcze  boję się położyć do łóżka. Bezpieczniej się czuję, spacerując po mieszkaniu, czy nawet siedząc przed komputerem.
A może by tak zająć się nową grafiką? Wszystko jest dobre, co odwraca uwagę od strachu. A więc do roboty.

Grafika zrobiona i wstawiona. Ciśnienie spadło. Jest 101/54/77. Nie ma to, jak szybko wziąć leki i zająć się jakąś robotą, aby zająć głowę.
Jeszcze trochę boję się położyć do łóżka. Jutro nie muszę się zrywać skoro świt. Mogę sobie spokojnie pospać.
Teraz jakiś relaks i do łóżka.

A ponieważ nastrojowa muzyka też uspokaja i łagodzi napięcie to utwór, który wycisza i uspokaja.

Jest noc godzina 5 rano



Zamfir Greatest Hits Best Of Gheorghe Zamfir

Były leki, czuwanie. Była muzyka relaksacyjna. Ciśnienie się unormowało. Jeszcze czuję niepokój w żołądku, ale to już drobiazg.  Dobranoc. Idę spać.


Sukces


  Co inni pisali o sukcesie?

Maya Angelou wierzyła, że sukces polega na tym, aby cieszyć się z pracy


Słynna poetka, która zmarła w 2014 roku, pozostawiła po sobie wiele wybitnych dzieł i cytatów - w tym ten o sukcesie. - Sukcesem jest lubić siebie, lubić to, co się robi i lubić, jak się to robi - tłumaczyła. 

Porażka jest jak okno, to szansa na sukces
Przypuśćmy, że nie dostałeś wymarzonej pracy, czyli jakieś drzwi się za tobą zamknęły. Sprawdź, jakie okna się właśnie otwierają, czyli jakie inne oferty na ciebie czekają.

Albert Einstein 

"Wielcy ludzie nie rodzą się wielkimi, tylko się nimi stają.
 Mario Puzo "Ojciec chrzestny"

  "Przeciwności losu powodują, że jedni się załamują, a inni łamią rekordy.

 William Arthur Ward

  "Bo zwyciężyć mogą ci, którzy wierzą, że mogą."

A czym dla Was jest sukces? 

sobota, 15 lutego 2020

Czy to już wiosna?

Czy to już wiosna? 


 
Mgła na dworze. Resztki śniegu na ziemi. I nadzieja w sercu, że może to już Pani Wiosna sprawdza, czy czas się pojawić u nas, z zielenią i naręczami kwiatów.
Wiosna to piękna pora roku. Zawsze ją lubiłam. I nie tylko dlatego, że kojarzy się z życiem, młodością, radością i ze wszystkimi odcieniami zieleni.  Wiosna - to czas gdy cała przyroda budzi się do życia. A częścią tej całości jesteśmy także my wszyscy. To w nas zaczyna szybciej krew płynąć, chętniej uśmiechamy się do swojego odbicia w lustrze nawet wtedy, gdy pokazuje ono twarz pokrytą siecią drobniutkich zmarszczek. Chętniej uśmiechamy się do spotkanych na ulicy, czy w sklepie ludzi znajomych i nieznajomych. Nagle uświadamiamy sobie, że życie jest piękne we wszelkich jego przejawach. Prostujemy się i idziemy przed siebie dziarskim krokiem.

Dziś wiosna przyszła także w poezji.

Wiosna (Łąka)
Mło­de jesz­cze ga­łę­zie tężą się po­krót­ce
W zie­lo­nej, pniom dla zna­ku przy­da­nej ob­wód­ce.
Kwia­ty, kształt swój pół­sen­nie zga­du­jąc za­wcza­su,
Ni­kłym pą­kiem wkra­cza­ją w nie­zna­ną głąb lasu.
W dali — po­strach na wró­ble prze­sad­nie rę­ka­ty
Z ze­szło­rocz­nym roz­pę­dem chy­li się we świa­ty,
Jak­by chciał paść w ra­mio­na po­bli­skiej cier­piał­ki,
Co na­prze­ciw cień w skró­cie rzu­ca w pia­sek miał­ki
W ob­ło­ku — ob­łok dru­gi na­pu­szy­ście pło­nie.
Wró­bel łeb za­prze­pasz­cza w swych skrzy­deł osło­nie,
Jakg­dy­by na­słu­chi­wał, co mu dzwo­ni w ser­cu?
Świat, zda się, dziś nam na­stał, a na pola szczer­cu,
Gdzie zie­leń swym wy­ro­jem omgli­ła roz­ło­gi,
Bo­cian, pod pro­stym ką­tem za­ła­mu­jąc nogi
I dziób dzier­żąc wzdłuż pier­si do­god­nie, jak cy­buch,
Kro­czy do­ni­kąd, w słoń­ca za­pa­trzo­ny wy­buch,
Co skrzy się, że go okiem zgar­nąć nie­po­dob­na,
We wszyst­kich ro­sach na­raz i w każ­dej z o­sob­na.

  Maria Pawlikowska-Jasnorzewska         

Babcia na wiosnę

Nie­bo wło­ży­ło tur­ban ob­łocz­ny z ja­skół­ką,
Ja­bło­nie sto­ją w wiel­kich ka­pe­lu­szach z kwia­tów
Szep­ta­nia-po­gła­ska­nia lecą z py­łem kwia­tów
Omi­ja­jąc twarz moją jako liść po­żół­kłą.

Lipy stro­ją się w je­dwab zie­lo­ny i nowy,
Jak bi­żu­te­ria szczę­ścia pło­ną sznu­ry kwia­tów
Po­ca­łun­ki że­glu­ją na mu­zy­ce kwia­tów
Mi­ja­jąc moją szy­ję w sza­li­ku włócz­ko­wym.

Za­mknę naj­szczel­niej ser­ce przed śpie­wem sło­wi­ka
I pój­dę przez gąszcz kwit­nień, roz­kwi­tów, kwia­tów,
Przez chmu­ry ca­ło­wa­nych, ko­ły­sa­nych kwia­tów,
Nie śmiąc przy­piąć do pier­si fi­joł­ka czy stor­czy­ka.

Pod mod­ną pa­ra­sol­ką świat w śmie­chu się trzę­sie.
Pa­trzy za­bój­czym okiem zza bu­kie­tu kwia­tów,
Ma we krwi wszyst­kie wo­nie, wszyst­kie gwiaz­dy świa­tów,
I ma mnie, jak bez­wied­ną, zim­ną łzę na rzę­sie.
 
 
 Przyjście wiosny 
Na­plot­ko­wa­ła so­sna,
że już się zbli­ża wio­sna.

Kret skrzy­wił się po­nu­ro:
„Przy­je­dzie pew­nie furą”.

Jeż się na­je­żył sro­dze:
„Ra­czej na hu­laj­no­dze”.

Wąż syk­nął: „Ja nie wie­rzę.
Przy­je­dzie na ro­we­rze”.

Kos gwizd­nął: „Wiem coś o tym.
Przy­le­ci sa­mo­lo­tem”.

„Skąd zno­wu - rze­kła sro­ka -
Ja jej nie spusz­czam z oka
I w ze­szłym roku, w maju,
Wi­dzia­łam ją w tram­wa­ju”.

„Nie­praw­da! Wio­sna zwy­kle
Przy­jeż­dża mo­to­cy­klem!”

„A ja wam to do­wio­dę,
Że wła­śnie sa­mo­cho­dem”.

„Nie­praw­da, bo w ka­re­cie!”
„W ka­re­cie? Cóż pan ple­cie?
Oświad­czyć mogę krót­ko,
Przy­pły­nie wła­sną łód­ką”.

A wio­sna przy­szło pie­szo -
Już kwia­ty z nią się śpie­szą,
Już tra­wy przed nią ro­sną
I szu­mią: „Wi­taj wio­sno!”.

Wiosna Muzyka E. Simoni 


Chyba się trochę rozmarzyłam. 

czwartek, 13 lutego 2020

Sprzątanie i nie tylko.

Ostatnio złapałam się za sprzątanie. I to nie takie, żeby nie było widać na biurku i w pokoju stosów gazet, różnych notatek i rupieci. Takie sprzątanie robiłam zwykle do tej pory, ale było to tylko przekładanie papierów z jednego miejsca na drugie.
Tym razem kosz na śmieci zapełnił się szybko, a moich notatek została garstka i to garstka posegregowana tematycznie.
Efekt mojej pracy jest taki, że po tym sprzątaniu nie mogę znaleźć moich najnowszych kropli nawilżających do oczu.  Gdzieś je wsadziłam i nie mam zielonego pojęcia - gdzie. Po prostu zniknęły. Nie ma ich, a były i jestem pewna, że nie trafiły do kosza. Myślę, że podobna sytuacja będzie z moimi różnymi, zostawionymi notatkami, które zmieniły swoje miejsce.
Tak to jest już teraz ze wszystkimi zmianami. Umysł nie zawsze je już ogarnia. Coraz wyraźniej widzę różnicę między zapamiętywaniem jeszcze nie tak dawno temu i dziś.

Najwięcej czasu spędzam w ciągu dnia przed komputerem. Tu przeglądam wiadomości w onet.pl lub w www.wp.pl, czy w na Temat.pl. Tutaj piszę, tu przygotowuję się do zajęć z Olą - uczennicą IV klasy szkoły podstawowej.
To zgłoszenie się do mnie mamy z dzieckiem z prośbą o pomoc, to był dla mnie dar z nieba. Każda praca umysłowa jest teraz dla mnie na wagę złota, a praca z małym dzieckiem jest szczególna i wymaga nie tylko wiedzy, ale i umiejętności przekazania jej dziecku. Trzeba przy tym mocno mózgiem ruszyć i zapędzić do pracy szare komórki.
I chociaż różne nowe dla dziewczynki wiadomości nie są mi obce, to muszę się zastanowić, jak je  dziecku wytłumaczyć i uporządkować. Oczywiście postarałam się o program języka polskiego i o podręczniki, żeby nie wychodzić poza to, czego dziewczynka uczy się w szkole. Odnoszę wrażenie, że na razie zupełnie nieźle się dogadujemy. Praca z jednym dzieckiem jest zupełnie inna niż ze wszystkimi dziećmi w klasie. Mam taki komfort, że mogę z dziewczynką wykorzystać mój komputer i możliwości, jakie on daje. Taki opis przedmiotu np. łatwiej jest poprawić w komputerze, niż w brudnopisie. Łatwiej dodać jakieś wyrazy, zbędne wyrzucić, przenieść część treści w inne miejsce, sprawdzić i poprawić ortografię. Końcowa praca jest czysta, wyraźna, już bez poprawek.

Cieszę się na nasze spotkania i solidnie się do tych spotkań przygotowuję. 

Myślę, że po dzisiejszym wpisie o pracy z dzieckiem, mogę na zakończenie wstawić wiersz Juliana
Tuwima Lokomotywa w interpretacji znanych, świetnych polskich aktorów.
 
 Julian Tuwim Lokomotywa 1979.
(Ze zbioru Wiersze dla dzieci)
Recytują: Daniel Olbrychski, Wojciech Pszoniak, Piotr Fronczewski
 

Skutki.

 Ostatnio więcej czasu spędzałam na działce, niż w domu, no i już są tego efekty. Zaczęłam potykać się o swoje własne nieumiejętności w pisa...