Dziś grymasi mi coś pilot do komputera. Ja sobie, a on sobie. Każdy sobie rzepkę skrobie.
💤💤💤💤💤💤💤💤💤💤💤💤💤💤💤💤💤💤💤💤💤💤💤💤💤💤💤💤💤💤💤💤💤💤💤💤💤💤💤💤💤
Obudziłam się w nocy z uczuciem, że coś jest nie tak z moim ciśnieniem. Wystraszona wstałam i szybko wyjęłam ciśnieniomierz. Ciśnienie było lekko podniesione, ale nie było jeszcze dramatu. No to teraz, jak zawsze, gdy ciśnienie mi się podnosi, nie kładę się jeszcze do łóżka, choć godzina jest jeszcze wczesna (5 rano), tylko chodzę po mieszkaniu, albo wychodzę przed dom na świeże powietrze, no i biorę małą dawkę captoprilu, aby doprowadzić ciśnienie do normy.
W takich sytuacjach zamiast myśleć o czymś sympatycznym, niepokój bierze górę. Trzeba oderwać się od niepokojących myśli. Szukam jakiejś nastrojowej muzyki w komputerze, no i trafiam jak kulą w płot.
Ta informacja z Demotywatora jest tak absurdalna, że pomyślałam, że to przyspieszony mocno Prima-Aprilis.
Zastanawiam się nad tym, co jeszcze nasi "mędrcy" wymyślą.
👺👺👺👺👺👺👺👺👺👺👺👺👺👺👺👺👺👺👺👺👺👺👺👺👺👺👺👺👺👺👺👺👺👺👺👺👺👺👺👺👺
Jeszcze raz łóżko i wstaję dopiero rano, ale dziś jestem pełna jakiegoś nieokreślonego niepokoju. Najpierw dzwonię do naszego miejscowego Ośrodka Zdrowia, aby lekarz przepisał mi captopril (lek na obniżenie ciśnienia) i xanax lek uspokajający. Te leki mi się kończą, a chcę je mieć w domu, aby móc sobie poradzić w sytuacji awaryjnej.
Ot starość. Jeszcze nie jest najgorzej, ale chwilami jestem mocno zaniepokojona.
Co to za życie bywa w młodości?
Nie czujesz serca, wątroby, kości,
Śpisz jak zabity, popijasz gładko
I nawet głowa boli cię rzadko.
Dopiero człeku twój wiek dojrzały
Odsłania życia urok wspaniały,
Gdy łyk powietrza z wysiłkiem łapiesz,
Rwie cię w kolanach, na schodach sapiesz,
Serce jak głupie szybko ci bije,
Lecz w każdej chwili czujesz, że ŻYJESZ!
Więc nie narzekaj z byle powodu,
Masz teraz wszystko, czego za młodu
Nie doświadczyłeś… Ale DOŻYŁEŚ
Parlicki.
Jesiennie
Parki we wszystkich barwach miodu,
w sadach sok śliwek złoci liście
jesień zagląda do ogrodu,
coraz wilgotniej, coraz mgliściej.
Od deszczu puchną kartofliska,
błyszczą się grzybów parasole,
zmęczone słońce słabiej błyska
i znowu dźwięczą dzwonki w szkole.
Jesień, seledyn wszedł w oliwkę,
żółcienie, brązy, stare złoto,
dni znowu krótsze, drogi śliskie
i pachnie chłodem, i tęsknotą.