niedziela, 19 grudnia 2021

Kochani! Wszystkiego najlepszego!

Z okazji zbliżających się Świąt Bożego Narodzenia  życzę Wam Wszystkim  dużo zdrowia, spokoju i miłego spotkania przy rodzinnym stole. Niech radość i pragnienie spełnienia w różnych dziedzinach życia towarzyszy Wam każdego dnia, a  smutki, i zniechęcenie niech  Was omijają z daleka. Cieszcie się każdym dniem i każdą chwilą. 

Eleni Cicha noc.  




niedziela, 5 grudnia 2021

Szarości i brązy.


Dziś szaro-bura grafika, która oddaje moje dzisiejsze myślenie. Jest mi smutno i jestem bardzo wystraszona. Dla mnie sprawna praca umysłowa jest ogromnie istotna. I tu bardzo ważna jest pamięć, a ta pamięć, niestety, w ostatnim czasie bardzo mnie zawodzi. Szczególnie ważne jest pamiętanie o braniu leków, a ja leki biorę sporadycznie, jak mi się przypomni. Wszystkie leki stoją ustawione w dużym pudle i one sobie, a ja sobie. I nie pomaga tu porcjowanie leków.  Spoglądam rano na to pudło i zaczyna się myślenie: - Czy ja już wzięłam leki, czy tylko myślałam, żeby wziąć? - Być może jest tak, że ja nie mam ochoty tych leków brać i stąd to zapominanie. Nie wiem. Krótko mówiąc moja pamięć dziś jest jak prześcieradło pocięte przez myszy z mniejszymi i większymi wygryzionymi dziurami.  A może to nie pamięć jest winna tylko mój dosyć już zaawansowany wiek? Jest to bardzo prawdopodobne.

Nic dwa razy

Nic dwa razy się nie zda­rza
i nie zda­rzy. Z tej przy­czy­ny
zro­dzi­li­śmy się bez wpra­wy
i po­mrze­my bez ru­ty­ny.

Choć­by­śmy ucznia­mi byli
naj­tęp­szy­mi w szko­le świa­ta,
nie bę­dzie­my re­pe­to­wać
żad­nej zimy ani lata.

Żaden dzień się nie po­wtó­rzy,
nie ma dwóch po­dob­nych nocy,
dwóch tych sa­mych po­ca­łun­ków,
dwóch jed­na­kich spoj­rzeń w oczy.

Wczo­raj, kie­dy two­je imię
ktoś wy­mó­wił przy mnie gło­śno,
tak mi było, jak­by róża
przez otwar­te wpa­dła okno.

Dziś, kie­dy je­ste­śmy ra­zem,
od­wró­ci­łam twarz ku ścia­nie.
Róża? Jak wy­glą­da róża?
Czy to kwiat? A może ka­mień?

Cze­mu ty się, zła go­dzi­no,
z nie­po­trzeb­nym mie­szasz lę­kiem?
Je­steś - a więc mu­sisz mi­nąć.
Mi­niesz - a więc to jest pięk­ne.

Uśmiech­nię­ci, współ­o­bję­ci
spró­bu­je­my szu­kać zgo­dy,
choć róż­ni­my się od sie­bie
jak dwie kro­ple czy­stej wody.

 

czwartek, 2 grudnia 2021

Jesień.

 

 

Jesień

Autorem wiersza jest Jan Brzechwa

O, ja­kie rzew­ne wi­do­wi­sko:
Czer­wo­ne li­ście za okna­mi
I cie­nie brzóz, pły­ną­ce ni­sko
Za od­bi­ty­mi ob­ło­ka­mi.

Pies nie uja­da. Zły i cho­ry
Omi­ja cie­nie paź­dzier­ni­ka,
Na ty­kach cie­płe po­mi­do­ry
Są jak ko­ra­le u in­dy­ka,

Na ba­bim le­cie, za­wie­szo­nym
Mię­dzy drze­wa­mi jak an­te­na,
Żało­śnie drga wy­bla­kłym to­nem
Nie­po­wta­rzal­na kan­ty­le­na,

Rzed­ną­ca tra­wa, bla­de dzwoń­ce,
Roz­kle­ko­ta­ne póź­ne świersz­cze,
I po­marsz­czo­ne siwe słoń­ce,
I ja - pi­szą­cy rzew­ne wier­sze.


wtorek, 30 listopada 2021

Czy to jeszcze jesień, czy już zima?

Robiłam grafiki jeszcze nie tak dawno, a dziś z trudem udaje mi się upaciepić coś nowego. Co chwila pytanie: - W co teraz kliknąć? - I odpowiedzi brak. Ta grafika nawiązuje jeszcze do jesieni, choć u nas dziś była już zima ze śniegiem padającym cały dzień. Na dworze zrobiło się szaro, buro i ponuro.  

Ale co tam grafika. To tylko zapaćkana strona w internecie. A ważne  jest życie i sprawy dotyczące człowieka. Patrzę i słucham, co się dzieje na naszej wschodniej granicy. I zachodzę w głowę, jak możliwe jest to, co się słyszy. Zrozumiałe jest dla mnie, że nasze służby graniczne nie mogą dopuścić do tego, aby naszą granicę przekraczali w dowolnym miejscu i czasie ludzie celowo z takim zamiarem tam przywożeni przez naszego sąsiada. Ale nie potrafię zrozumieć, jak można ludzi traktować jak pionki w grze na szachownicy.

Do tego jesień z deszczem i zimnem


Jesień

Kasztany z drzew strącają mali chłopcy,
Pożółkłe liście niesie drogą wiatr.
Jesiennym chłodem idziesz przesiąknięty,
I przez to bardziej zszarzał cały świat.
Ostatnie kwiaty więdną na balkonach,
Zasypia wcześniej w bramie nocny stróż.
I stare domy stoją przemoknięte,
na pustych oknach osiadł ciężki kurz.

Ty chcesz jesieni pełnej słońca,
Z wiatrem, który liście strąca,
Choć za chwilę Cię przykryje śniegu zimna biel.
I życie ciężko jest odmienić,
Wśród szarych dni i serc kamieni,
Zapytaj się człowieka obok,
Może on coś wie.

Kasztany z drzew spadają nam pod nogi,
Pożółkłe liście niesie drogą wiatr.
Przechodnie idą, tuląc się do płotów,
Zziębnięte twarze kryjąc w fałdach palt.
Jadące auta przecierają oczy
I woda spływa z ich gumowych rzęs.
I coraz ciemniej robi się na dworze,
I wszystko to ma swój jesienny sens.
I wszystko to ma swój jesienny sens.
Krzysztof Daukszewicz


poniedziałek, 29 listopada 2021

Jesień


Patrzę za okno. Jest szaro. Na niebie nie widać ani chmur, ani słońca. I od razu szaro robi się także we mnie. Dziś cały dzień pada deszcz. Cała moja energia gdzieś wyparowała.W czasie takiej pogody lubię słuchać z nastrojową muzyką pięknej poezji Cezarego Buszmana w artystycznym wykonaniu Krzysztofa Kolbergera. 


 

 


niedziela, 28 listopada 2021

Nauka od nowa.

 

Przez pewien czas nie bawiłam się w robienie moich "grafik. Było trochę przerwy" i efekt jest taki, że dziś wszystkiego musiałam uczyć się od nowa. Może nie dotyczyło to przedstawionej dziś całości, ale wielu jej elementów. W każdym razie przy pracy mózg mi się nieźle rozgrzał. A do niedawna wszystko było takie oczywiste.

Jaki z tego wniosek? Trzeba cały czas zmuszać mózg do pracy. Innego wyjścia nie ma. Praca umysłowa z dłuższymi przerwami zdaje egzamin, gdy człowiek jest młody, lub w sile wieku. Człowiek stary nie może sobie pozwolić na dłuższe przerwy w pracy mózgu, bo można do jakiej takiej kondycji już nie wrócić.

I od razu przypomniało mi się, że zaniedbałam robienie moich mapek dotyczących różnych działów języka polskiego. Do tej pory zrobiłam mapkę gramatyki, która została wydana w książce zatytułowanej - Gramatyka inaczej. W planach były następne mapki, na których znalazłyby się inne działy języka polskiego. Zaczęłam nawet te mapki robić i...... przerwałam. A dziś widzę, że jeśli się zdecyduję na tę pracę, to wszystko trzeba zaczynać od nowa. Czyli potrzebna do pracy literatura ma się znaleźć w ułożonym na biurku stosiku książek, z którego będę mogła wyciągać potrzebne mi egzemplarze. I nie jest ważne, czy z tymi rozrysowanymi i opisanymi mapkami pójdę później do jakiegoś wydawnictwa, czy też nie. Ważna jest sama praca i rozruszanie mózgu.


Skutki.

 Ostatnio więcej czasu spędzałam na działce, niż w domu, no i już są tego efekty. Zaczęłam potykać się o swoje własne nieumiejętności w pisa...