poniedziałek, 2 marca 2020

Dziś poezja.

            Złote myśli.
Szkoda drzewa, które nie wyszumiało całej melodii. 
                                         Kazimierz Przerwa Tetmajer.

Dyktatura - to państwo, w którym wszyscy boją się jednego, a jeden wszystkich.
                       
                                                                 Alberto Moravia. 

                 To smutne, że głupcy są zawsze tacy pewni siebie, 
                                                                        a mędrcy tak pełni wątpliwości.

                                                                                                                       Bertrand Russell.
           
           Przysłowia

Gdzie dwóch Polaków, tam trzy zdania. (polskie)

Po owocach poznaje się drzewo. (polskie,   
                                                      łacińskie). 
Przymuszony pacierz nie idzie do nieba.  
                                                      (polskie) 
Jaki pasterz, taka i owczarnia. (polskie) 

 ------------------------------------------------------
Bardzo lubię poezję. Mam wielu ulubionych poetów. Wśród tej poezji, która działa na mnie, bardzo mocno jest poezja Leopolda Staffa. 
Kiedyś lubiłam do czytanej poezji dobierać 
muzykę. Do dziś poezja dla mnie to muzyka 
zapisana w słowach.

Leopold Staff

Dzieciństwo.

Poezja starych studni, zepsutych zegarów,

Strychu i niemych skrzypiec pękniętych bez grajka,

Zżółkła księga, gdzie uschła niezapominajka

Drzemie - były dzieciństwu memu lasem czarów...



Zbierałem zardzewiałe, stare klucze... Bajka

Szeptała mi, że klucz jest dziwnym darem darów,

Ze otworzy mi zamki skryte w tajny parów,

Gdzie wejdę - blady książę z obrazu Van Dycka.



Motyle-m potem zbierał, magicznej latarki

Cuda wywoływałem na ściennej tapecie

I gromadziłem długi czas pocztowe marki...



Bo było to jak podróż szalona po świecie,

Pełne przygód odjazdy w wszystkie świata częście...

Sen słodki, niedorzeczny, jak szczęście... jak szczęście...

Chwila 
Że mija? I cóż, że przemija?
Od tego chwila, by minęła,
Zaledwo moja, już niczyja,
Jak chmur znikome arcydzieła.

Chociaż się wszystko wiecznie zmienia
I chwila chwili nie pamięta,
Zawsze w jeziorach na przemiany
Kąpią się gwiazdy i dziewczęta.

Wiosna
Siedzę w ogrodzie
Wszystko jest stare odwiecznie.
Słońce, drzewa, kwiaty.
Tylko ja jestem młody,
Jak własny wnuk,
Jak wielu wnuków,
Bo jest ich tłum.
Śmieją się ze mnie.
Ja też.

 

niedziela, 1 marca 2020

Było i minęło. Jest to, co teraz.


Dziś była inauguracja prac w ogródku. Poszłam koło południa z grabiami przed dom  i wygrabiłam suche liście i patyki z zagonka truskawek i pod krzewami winogron. Od razu zrobiło się jaśniej. Teraz na uprzątniętych miejscach będzie widać, czy wychodzą na wierzch młode pędy peonii. Przy okazji grabienia zagonków wyłamałam młody pęd malwy i żal mi się go zrobiło. Chodziłam koło posadzonego krzaczka w ubiegłym roku i dbałam o niego, jak tylko umiałam, a teraz na wiosnę malutki odrost został zniszczony. W dodatku ten krzaczek to prezent od mojej Córki. Mam nadzieję, że wyrośnie nowy odrost z korzenia.
Przy okazji grabienia poruszałam się trochę na świeżym powietrzu i do domu wróciłam mokrzusieńka. Musiałam zmieniać ubranie i bieliznę. W okresie zimy chodziłam tylko po mieszkaniu, czasami szłam do sklepów, ale to nie była taka aktywność fizyczna, jak przy pracy na powietrzu. Widzę, że straciłam kondycję. Ciekawe, jak to będzie przy wysiewie nasion, sadzeniu młodych roślinek do gleby, pieleniu, gracowaniu. Nawet, jeśli będę wiele rzeczy robiła ze stołeczka, to ruch będzie zupełnie inny niż ten w domu.

Przy okazji takich moich własnych doświadczeń coraz częściej przypominam sobie swoje myśli - pytania, gdy byłam jeszcze młodą dziewczyną i patrzyłam na Babcię. Zastanawiałam się,  jak ona  przeżywa starość? Co czuje?  Czy porusza się z coraz większym trudem?  O czym myśli? Czy akceptuje swoją coraz mniejszą sprawność ruchową i umysłową?
Odpowiedzi poznaję dopiero teraz. Przypominam sobie, że Babcia chętnie wracała myślami do czasów swojej młodości. O tych czasach mówiła z ożywieniem. Widać było tęsknotę, do tego, co minęło. A przecież Babcia ze swoją rodziną żyła w  ogromnej biedzie.
- Człowiek szedł do sklepu mięsnego i kupował kilka deko rozmaitości - mówiła rozmarzona.
- Tak się można było najeść.-
Były to czasy jej młodości, trudnej i biednej, ale widocznie w tym, co już za nami człowiek doszukuje się tego, co było piękne i za czym tęskni dzisiaj - swojej młodości, sprawności, niezależności.
Gdy dziś idę do sklepu mięsnego i kupuję jakieś resztki wędliny dla kota, lub piesków (Czasami, bo wiem, że nie są zdrowe nawet dla naszych czterołapych przyjaciół), to widzę, jakie to rarytasy Babcia wspominała z rozrzewnieniem.
Oczywiście zdaję sobie sprawę z tego, że każdy człowiek jest inny, ale pewne zachowania, w zbliżonym wieku są bardzo podobne. Dziś ja chętnie wracam myślami do minionych czasów.  Przypominam sobie swoją sprawność fizyczną. W tych moich wspomnieniach słońce jaśniej świeciło, a powietrze wiosenne miało zapach, którego dziś już nie czuję w taki sposób.

Było. Minęło. Dobrze, że to, co jest dziś jest właśnie takie, a nie inne. Po udarze i niedowładzie nóg mogłam być inwalidką, a nie jestem.  Na sprawność umysłową nie narzekam. I staram się przeżyć każdy dzień najlepiej, jak potrafię.

Leopold Staff
Prometeusz.

Wstawszy raz lewą nogą z łóżka Jowisz srogi
Zwołał na zgromadzenie olimpijskie bogi
I rzekł: „Mam tego dosyć! Niech Herkules rusza
I wyzwoli natychmiast z pęt Prometeusza,
Bo czy się wam podoba to, czy nie podoba,
Obrzydła mi już tego pyszałka wątroba
I ten orzeł, co mu ją wieczyście wyżera,
I łańcuchy, i dzikie skały, et cetera.”
I poszedł, aby rozkuć go, Herkules z młotem,
Lecz Prometeusz na to: „Ani mowy o tem,
Nie tykaj kajdan, niech ci się nawet nie marzy!
Czy nie widzisz, jak mi z tym Kaukazem do twarzy?”

ERNESTO CORTAZAR - Solitude




piątek, 28 lutego 2020

Trochę poważnie, trochę wesoło

W programie LibreOfficeWriter napisałam odezwę do programu i ją tu przeniosłam. Reszta pisana jest w blogu.
--------------------------------------------------------------------------------------------------------

Drogi programie LibreOfficeWriter -
 
(Tekst przeniesiony z programu LibreOfficeWriter)

Byłam u ciebie przed chwilą.
Weź pod uwagę, że ja dopiero się uczę,
więc pomóż mi, i nie piętrz przede mną
różnych trudności.
A ty mnie traktujesz nie jak ucznia i to
uczęszczającego do zerówki, ale jak przynajmniej
ósmoklasistę i to z wysokimi notowaniami.
Opamiętaj się i obniż trochę swoje wymagania
stawiane mi do tej pory.
Będę ci za to bardzo wdzięczna.
Taka jedna poważna wiekiem, a mało poważna  
jako osoba
                 .                         Marysia
------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- 
                                                                                                   Przysłowie                                                  
                                                                             
Kto na drugich rzuca kamieniem, 
 

temu kamieniem odpłacą. (perskie)
   
Złote myśli

Podziwiać należy wielkie czyny, a nie wielkie słowa. (Demokryt)

"Głowa do góry!" rzekł kat, zarzucając stryczek (S.J. Lec)

Mądrość buduje dom, głupota własną ręką go obala. (Salomon)
---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- 


Rano zamówiłam nasiona kilku odmian pomidorów wielkoowocowych. Myślę, że do 7 marca nasiona do mnie dotrą i już w sobotę od godziny 18 będę mogła je wysiać, bo wtedy jest termin wysiewu nasion roślin, z których się zbiera owoce. (Kalendarz siewu 2020). Można uważać, że to głupota, szamanizm, czy jak to kto chce jeszcze inaczej nazwać. Ja się bawię już i ogródkiem i siewem i zbiorem i wszystkim, czym się da, więc jeśli czytam, że jest jakiś kalendarz, to co mi szkodzi zastosować się do jego zaleceń. Bawię się nawet w ogródku.
Do jutra.

GIOVANNI MARRADI - For you Matthew



czwartek, 27 lutego 2020

Z nowych programów.

Te kształty zrobione są w programie paint i przeniesione do bloga. Jeszcze nie potrafię zrobić wielu rzeczy np wymierzyć odległości między wstawionymi chmurkami, ani nie umiałam wstawić koloru tła drugiej chmurki. Ale cieszy mnie, że uczę się nowości. I na dziś to tyle. Zasypiam, gdy tylko na chwilkę przysiądę.
Do jutra.

środa, 26 lutego 2020

Byłam u podologa.

Pogoda wczesnowiosenna. Powietrze przymglone. Za oknem jest szaro i mglisto.
Dziś jadę do Poradni Zdrowej Stopy. Zobaczę, czy mi pani doktór udzieli jakichś sensownych rad. Podobno jest bardzo miła i zna różne metody na to, jak poprawić komfort chodzenia. Zobaczymy. Wielkich nadziei nie mam, ale zawsze warto spróbować.


************************* 
Właśnie wróciliśmy z Mężem od podologa. Pani podolog natychmiast zobaczyła moje sandałki na paski u góry, z podeszwą w kształcie kołyski i oświadczyła, że one dodatkowo deformują mi stopy i poleciła mi noszenie obuwia miękkiego, sportowego. Przyniosła z zaplecza takie właśnie obuwie, kazała mi wyjąć ze środka butów firmowe wkładki i włożyć wkładki ortopedyczne wykonane wcześniej dla mnie.  Akurat miałam je przy sobie. Dodatkowe polecenie: - mam raz na dwa miesiące odwiedzić salon kosmetyczny, gdzie wyczyszczą mi wszystkie odleżyny i zgrubienia. Dostanę jeszcze jakiś krem do nóg, którym każdego dnia mam smarować nogi rano i wieczorem.

Pewno ma to sens, bo rzeczywiście chodzi mi się lepiej. A może to tylko sugestia?
Na razie poprawa jest taka, że mam lekko poocierane pięty nowymi miękkimi butami ze sztruksu i na wszelki wypadek wolę siedzieć, niż chodzić.
--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Do dzisiejszego wpisu dodaję wiersz mojego ulubionego poety Bolesława Leśmiana Dzień skrzydlaty

          Bolesław Leśmian
    Dzień skrzydlaty

    Rozwidniły się w słońcu dwie otchłanie - dwa światy -
    Myśmy byli - w obydwu... A dzień nastał skrzydlaty.

    Nikt nie umarł w dniu owym - nie zataił się w cieniu...
    I pamiętam, żem myślał o najdalszym strumieniu.

    Nie mówiłaś nic do mnie, lecz odgadłem twe słowa,
    A on - zjawił się nagle... Zaszumiała dąbrowa.

    Taki - drobny i nikły... I miał - ciernie na skroni.
    I uklękliśmy razem - w pierwszej z brzegu ustroni.

    W pierwszej z brzegu ustroni - w pierwszej kwiatów powodzi
    I zdziwiło nas bardzo, że tak biednie przychodzi.

    Ubożeliśmy chętnie - my i nasze zdziwienie...
    A on - patrzał i patrzał... Cudaczniało istnienie...

    Zrozumieliśmy wszystko! - I że właśnie tak trzeba!
    I że można - bez szczęścia... I że można - bez nieba...

    Tylko drobnieć i maleć od nadmiaru kochania.
    A to była odpowiedź, i nie było - pytania.

    I już odtąd na zawsze przemilczeliśmy siebie,
    A świat znów się stał - światem... I czas płynął po niebie.

    I chwyciłaś źdźbło czasu, by potrzymać je w dłoni,
    A on - patrzał i patrzał... I miał - ciernie na skroni.










wtorek, 25 lutego 2020

Tu i teraz.


Po przeczytaniu wpisu Skarlet o tym, że trzeba chwile wolno smakować poleciałam na brzeg lasu. Było to zaledwie kilkadziesiąt metrów spaceru, a ja nie umiałam się skupić, na tym, co widziałam. Wzrokiem omiatałam drogę wylaną asfaltem, mijane domy i drzewa, a myślami byłam gdzieś daleko i co chwila w innym miejscu. Momentami przytomniałam, wracałam myślami do tego, co tu i teraz i znowu był odlot. Dopiero w lesie zaczęłam się uważnie rozglądać, ale to chyba raczej ze strachu, żeby nie wyskoczył do mnie jakiś nieznany mi pies, czy nie pokazał się ktoś obcy  wyglądający podejrzanie. Z uczuciem ulgi opuściłam ścieżkę leśną. Zabrałam ze sobą tylko kępkę zielonego mchu, który umieściłam w domu w doniczce z ziemią w nadziei, że się ukorzeni i będzie przypominał mi wiosnę.

Co tu dużo gadać odważna jestem, gdy siedzę u siebie w pokoju, lub jestem na pobliskiej ulicy, czy w mieście wśród ludzi. Samotność dobrze znoszę tylko w swoim domu przy czytaniu czasopism lub książek albo, gdy siedzę przed komputerem.


Giovanni Marradi - Just for You ... - YouTube





niedziela, 23 lutego 2020

Nowość w blogu.

Od dziś wprowadzam nowość do mojego bloga.

- złotą myśl lub kilka złotych myśli.
-  przysłowie.
------------------------------------
- Brak poczucia humoru nie zawsze jest  
  dowodem powagi. - Antoni Słonimski 
- Ci, którzy mają ideę wciąż na ustach, mają ją
  zazwyczaj i w pobliskim nosie.
 - Stanisław Jerzy Lec.
- Nie można iść w różnych kierunkach 
   jednocześnie. Pitagoras.
------------------------------------------------------------------------------
 - Choć się kara wlecze, zbrodnia przed nią nie uciecze. (polskie)
-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Jest ostatnia niedziela marca.  Właśnie wróciłam do domu.
Przeszłam około 2 kilometry i jestem bardzo zmęczona. Do takiego spaceru ubieram się dosyć ciepło -   kurtka i czapka, a na stopy skarpety bawełniane, a na nie dwie pary ciepłych skarpet wełnianych i na wierzch gumowe klapki.
Wiem, że to obciach i pchanie się ludziom na języki, tym bardziej, że deszcz kropił. Ale przy moich kłopotach z nogami żadne plotki nie mają znaczenia. Ludzie mogą sobie mówić, co tylko chcą. Ważne, żebym mogła iść bez bólu nóg i bioder.
Podróż miałam z przygodami, bo jeden klapek ma już mniejszą przyczepność paska i co pewien czas klapek zostawał na chodniku, a ja zaczynałam kroczyć w samych skarpetach po mokrej nawierzchni. Normalny cyrk na kółkach.

Teraz siedzę w domu przed komputerem i myślę. Myślę przede wszystkim o tym, że chciałabym móc znowu chodzić tak, jak chodziłam kiedyś przed udarem. Wiem, że niedowład nóg już mi ustąpił, że chodzę na całych stopach, a nie na jej fragmentach, ale gdy przypomnę sobie, jak chodziłam kilkanaście lat temu, to żal mocno ściska mi serce, że dziś nie może być tak, jak kiedyś.

Za oknem jest ciemno i pada deszcz. Słychać, jak krople uderzają o dach domu.
Przepraszam za łzawy dzisiejszy wpis, ale ogarnął mnie smutek. Próbuję z niego jakoś się wydostać, ale nie jest to zadanie łatwe.

Na poprawę humoru 

Jan Kobuszewski Kazimierz Brusikiewicz - Dług 





























Skutki.

 Ostatnio więcej czasu spędzałam na działce, niż w domu, no i już są tego efekty. Zaczęłam potykać się o swoje własne nieumiejętności w pisa...