"Bywają ludzie, którzy odnajdują młodość swoją dopiero u schyłku życia."
Paul Jean
Ten wstawiony u góry cytat bardzo mi się podoba, ale nie jestem pewna, czy mogę uznać, że odnosi się on do mnie. Raczej chciałabym żeby się odnosił. Zastanawiam się nad tym, co nazywamy młodością. Czy jest to tylko ilość przeżytych lat? A może młodość, to także chęć poznawania tego, co nowe, aktywność fizyczna i umysłowa, umiejętność korzystania z całego bogactwa dotychczasowych doświadczeń życiowych i przemyśleń. Muszę się nad tym zastanowić. Ale to, co właśnie napisałam kojarzy mi się raczej z dojrzałością.
Młodość - to nadzieja, patrzenie w przyszłość, radość, miłość ludzi i miłość życia. To księżyc odbijający się w wodzie wieczorową porą, to rechot żab, zapach wieczoru i uśmiech na twarzy. To oszałamiający zapach kwitnącego bzu i jaśminu. To bliskość drogiego człowieka idącego obok.
Ale się rozmarzyłam.
Władysław Broniewski
Rysunek.
Ziemio moja, droższa od innych,
nie śpię, szukam wspomnień dziecinnych,
bazgrzę niezręcznie i na papierze
dom się pojawia, płoty, ganki,
bzy pachnące w majowe ranki,
i wśród trawnika konwalie świeże –
kwiaty mej matki w dniu jej imienin –
ławka, gąszczem bzu opleciona,
dąb, co od wieków nic się nie zmienił
i błogosławiąc wznosi ramiona.
Czemu słyszę dominikański
dzwon, co dzwonił na Anioł Pański?
Głowa słońca tonie już w Wiśle…
Mały chłopiec – o czym ja myślę?
– o narcyzach? o wildze na gruszy?…
Bije siedem wieczornych uderzeń,
grusza biało płatkami prószy,
rośnie stary dom na papierze…
Czemu, czemu tak smutno duszy?




