Ten blog jest pisany przez kobietę w zaawansowanym wieku, która jest ciekawa świata i ludzi.
niedziela, 14 czerwca 2020
Efekty mojej nauki.
Cytat Marka Twaina o życiu wstawiłam, jako ciekawostkę. Sama miałabym wątpliwości, czy ten pomysł o cofaniu się od starości do młodości byłby dobry nie tylko dla mnie, ale dla kogokolwiek. Jeśli byłoby to możliwe, to być może na chwilkę odwiedziłabym samą siebie i rodzinę tę sprzed lat, ale nie wiem, czy takie spotkanie nie przyniosłoby więcej złego, niż dobrego. Zresztą odwiedzam swoje dzieciństwo i młode lata we wspomnieniach. I to w zupełności wystarczy. Są tylko dwie rzeczy, które dziś zrobiłabym, gdybym była znowu młoda. Postarałabym się zrobić prawo jazdy i nauczyłabym się kilku języków obcych. Co prawda języków mogłabym się uczyć nawet teraz, ale mam świadomość, że moja pamięć jest już coraz słabsza, a poza tym bez nauczyciela jest dużo trudniej się uczyć.
Teraz uczę się korzystania z komputera, z drukarki, z nowej kuchni elektryczno-gazowej i z innych urządzeń.
Ostatnio, gdy zięć nas odwiedził, poświęcił sporo czasu, żeby nauczyć mnie skanowania. Wszystkie kolejne polecenia zapisałam pracowicie i przechowuję je w swoich zbiorach. Dziś wstawiam nagietki zeskanowane jeszcze przy zięciu. Sama jeszcze nie próbowałam skanowania, ale mam nadzieję, że sobie poradzę - oczywiście przy wykorzystaniu ściągawki.
Uczę się, uczę i wciąż jestem do tyłu ze wszystkim, co młodzi ludzi mają w tak zwanym małym palcu. Moi kilkunastoletni prawnusiowie zachowują się z nowymi urządzeniami tak, jakby wiedzę o korzystaniu z nich wyssali razem z mlekiem matki. Dla mnie ta wiedza jest dostępna dopiero wtedy, gdy ktoś kumaty pokaże mi jak urządzenie działa i wytłumaczy mi informacje podane w instrukcji czegokolwiek. Instrukcji czytać ze zrozumieniem nie potrafię. I dotyczy to wszelkich instrukcji. Tych kuchennych też. Ale nie narzekam. Należę do pokolenia, które przeżyło wojnę. Dla mnie w powojennym dzieciństwie szczytem techniki było radio ze słuchawkami, z którego korzystał tylko ojciec jako jedyny w całej wsi. A ja zastanawiałam się, czy gdyby głos z tego radia można było słyszeć bez zakładania słuchawek, to czy prze drzwiach jeszcze byłoby głos słychać, czy już nie. Nadzwyczajnym osiągnięciem była dla mnie ubikacja ze spuszczaną wodą, która była u mojej cioci w Warszawie.
Czas płynie, a my uczymy się nie tylko korzystania z różnych urządzeń technicznych, ale uczymy się życia, które jest zupełnie inne niż przed laty. I tak ma być. Starzy mogą młodym opowiadać o tym, co było kiedyś, a sami mogą się od nich uczyć obsługiwania nowych urządzeń. I od razu przychodzi mi do głowy pytanie - Jak ja sobie poradzę z pisaniem i publikowaniem tekstów na blogu, gdy trzeba będzie już korzystać z nowego sposobu.
Nieoceniona wprost Skarlet podała na swoim blogu całą dokładną instrukcję, za którą jestem Jej ogromnie wdzięczna, ale czeka mnie nauczenie się - jak z tej instrukcji korzystać i boję się, że nie będzie to takie proste.
Na koniec dzisiejszego wpisu wszystkiego, co najlepsze życzy Wam wszystkim taka jedna mocno starsza już pani, którą wciąż zadziwia nie tylko świat i to jak się on zmienia, ale także to, jak zmienia się ona sama. Moc serdeczności dla Was wszystkich. Marysia.
Subskrybuj:
Komentarze do posta (Atom)
Skutki.
Ostatnio więcej czasu spędzałam na działce, niż w domu, no i już są tego efekty. Zaczęłam potykać się o swoje własne nieumiejętności w pisa...
-
Z okazji zbliżających się Świąt Bożego Narodzenia życzę Wam Wszystkim dużo zdrowia, spokoju i miłego spotkania przy rodzinnym stole. Niech...
-
Od rana jestem bardzo niespokojna. Niby nic mi nie jest, a źle się czuję. Mam ucisk w głowie i pojawiają się same niepokojące myśli. Siadam ...
-
Ostatnio więcej czasu spędzałam na działce, niż w domu, no i już są tego efekty. Zaczęłam potykać się o swoje własne nieumiejętności w pisa...


Bardzo mądry wpis Mario. Ja nie mogę prowadzić samochodów, rower też odpada ze względu na leki, które przyjmuję. Szkoda, że nie mogę tego robić. Ale rosyjski mam w małym palcu, podobnie jak łacinę. Teraz uczę się angielskiego i hebrajskiego. W planach greka. Serdeczności ślę. Chłodno u mnie pod Krakowem. Przesyłam serdeczności :)
OdpowiedzUsuńMiędzy 5.10 a 5.30 byłem oblecieć moje miasteczko. Sami pijany - Policja pod centrum konferencyjnym. Wróciłem 5.30. Pozdrawiam Mario :)
UsuńPodziwiam Twoją chęć do nauki języków. A mógłbyś mi zdradzić, jak ta Twoja nauka wygląda? Może bym skorzystała ze sprawdzonych wzorów.
UsuńOtóż przeważnie do każdej książki wydawnictwa dodają płyty. Do angielskiego polecam serię interchange oraz blondynkę na językach. Dobre są też fiszki. LŁacina jest logiczna i konkretna. Greka nieco trudniejsza. Z hebrajskim jest dużo gorzej bo to nie jest język indoeuropejski. Polecam z wydawnictw empik. Pozdrawiam Mario.
UsuńDziękuję za wskazówki. Również pozdrawiam.
UsuńAngielskim się nie przejmuj! Tłukę go systematycznie i nadal nic nie umiem- nie te lata, nie ta pamięć! ;))
OdpowiedzUsuńTwój komentarz bardzo mocno trafił do moich chęci. Jak coś wychodzi, to ma się chęć, aby ciągnąć to dalej. Jeśli nie, to jest to tylko siłowanie się z sobą.
UsuńA może nauka języka okazałaby się właśnie świetnym treningiem pamięci? Nauczyciela można mieć w formie płyty albo można też znaleźć lekcje na YouTube. Jest też możliwość nauki indywidualnej przez Skype.
OdpowiedzUsuńCzy możesz mi podać link do Skarlet, ponieważ ja też nie ogarniam nowego interfejsu bloga?
Podaję Ci adres bloga Skarlet: - https://dobulgarii.wordpress.com. Nowy interfejs krok po kroku podany jest we wpisie z 1 czerwca 2020 r. zatytułowanym MUZYKA, MUZYKA BAŁKAŃSKA, TO I OWO.
UsuńDziękuję. :)
UsuńMarysiu, świat się ciągle zmienia, więc nieustannie się dziwimy, a gdy ktoś pochodzi z małego miasta, to dziwił się jeszcze bardziej.
OdpowiedzUsuńSama pamiętam zdziwienie na widok ruchomych schodów czy automatycznych drzwi, które widziałam w stolicy, nie mówiąc o pierwszych telefonach komórkowych.
Dzisiaj dzieci dziwią się, ze niedawno tabletów czy klocków Lego nie było...
Masz rację. Świat się ciągle zmienia, a ja nie nadążam już za tymi zmianami.
UsuńTy uczysz się cały czas.Ja pod koniec pracy zawodowej widziałam różnicę między mną a młodymi, oni lepsi w pracy na komputerze jednak rutyna i moja wiedza technologiczna zostawiła ich w tyle.Piekne kwiatki dzisuaj u Ciebie.Pozdrawiam .
OdpowiedzUsuńTe kwiatki, to nowa umiejętność, czyli skanowanie obrazków. Także Cię pozdrawiam.
UsuńGdyby w nieistniejącym Niebie spotkali się Twain i Lec... Uczta duchowa...
OdpowiedzUsuńTo prawda. Bardzo lubię ich krytycyzm i poczucie humoru.
OdpowiedzUsuńPorównanie polityka do pieluchy rewelacyjne.
OdpowiedzUsuńSerdeczności Marysiu.
Stokrotko, pani poseł Pielucha [PiS] może się poczuć znieważona...Oszczędź... Oni co prawda robią buńczuczne miny, ale też robią... pod siebie...
UsuńTen komentarz został usunięty przez autora.
OdpowiedzUsuńPomyliłam się, a więc jeszcze raz:
OdpowiedzUsuńMarysiu, ja wierzę, że sobie poradzisz. Myślę, że szybko przywykniesz. Życzę Ci powodzenia. :) Nie wiem, czy zauważyłaś, ale w bocznej kolumnie (http://retroswiat.blogspot.com/) zamieściłam ikonki, które zastąpiły słowne polecenia (opublikuj, zapisz itd.).
Przesyłam serdeczności. :))
Twoją instrukcję sobie wydrukowałam i leży na biurku, abym mogła skorzystać z niej w każdej chwili. Na razie jeszcze mam mętlik w głowie. Wszystkie nowe polecenia z nowej instrukcji muszę sobie na nowo poukładać w głowie i myślę, że łatwe to nie będzie. W razie jakichkolwiek wątpliwości będę pytać, jeśli pozwolisz. Serdecznie Cię pozdrawiam. Marysia.
UsuńMaryniu, Ty się bezustannie uczysz, wciąż zaskakujesz mnie czymś nowym i wciąż chce Ci się poznawać i poznawać, nie ustajesz w tym trudzie i przyjemności jednocześnie. Bo przecież jeśli już coś nowego umiemy to się cieszymy, prawda? Ja tylko nie mogę nadążyć i moja radość z opanowania nowej umiejętności szybko mija, ponieważ to, czego już się nauczyłam, robi się przestarzałe i trzeba od początku... A to już jest męczące. Wolałabym się cieszyć osiągnięciami niż dołować tym, że znowu nie potrafię. Strasznie szybko świat teraz biegnie do przodu.
OdpowiedzUsuńNagietki śliczne :) Serdeczności!
to ja byłam! anka :)
UsuńJa lubię się uczyć nowych rzeczy, ale do tej nauki potrzebuję dobrego nauczyciela. Moc serdeczności przesyłam.
UsuńMaryniu, chciałam spytać, czy oglądałaś moje kotusie kochane? Jeśli nie - to zajrzyj w wolnej chwili bo kochasz zwierzaczki :) Przytulam :)
UsuńMiędzy 6.45 a 7.10 obiegłem swoje Miasteczko. Teraz kąpiel i telefony. Pozdrawiam Mario :)
UsuńA ja dziś przez cały dzień podsypiam. Pozdrawiam.
UsuńPiątek: między 5.16 a 6.10 byłem na polu/dworze. Wysprzątane, wszak Ja świętuję po Staro - Chrześcijańsku Mario. Idą burze.
UsuńZapraszam na Księgę Nocy. Udało mi się przespać 9 godzin :)
UsuńWłaśnie dziś u nas grzmiało, a deszcz pada prawie każdego dnia.
Usuń