Leopold Staff
Znad ciemnej rzeki.
- Znad ciemnej rzeki wiatr przylata
I mglistych wspomnień woń przynosi.
Pamięć maluje przeszłe lata,
Jak raj anielski dawni Włosi.
Potem kask, miecz i pęd podróży,
Płomień na ostrzu smukłej dzidy,
Kiedy chadzałem w szatach burzy
I żeglowałem do Kolchidy.
Dzikie porywy i zapędy,
Zuchwałość butna i wyniosła...
Wreszcie manowce, winy, błędy
I połamane leżą wiosła.
W ruinach pająk sieci snuje,
Czas każe płacić wiosny długi.
Lecz nie żałuję, nie żałuję!
I wszystko spełniłbym raz drugi.
Bo coś w szaleństwach jest młodości,
Wśród lotu, wichru, skrzydeł szumu,
Co jest mądrzejsze od mądrości
I rozumniejsze od rozumu.
Ale nie tylko marzenia są ważne. Ważna jest także wiedza o nas samych.
Siedzę w pokoju przed komputerem. Za oknem jest biało i prószy drobny śnieg. W listopadzie rozpoczęłam 86-ty rok życia. Dla młodych to szmat czasu. Dla mnie przeżyte chwile, które przemknęły i są jak sen chwilami piękny, chwilami groźny i trudny. Patrzę z wysokości tych swoich lat na malutką Marynię, która w długiej sukience, zrobionej na drutach przez mamę, idzie wiejską drogą przed dorosłymi pannami, rozmawiającymi między sobą. Słucha uważnie ich rozmowy, a wieczorem dostaje od rodziców reprymendę. Dowiaduje się, że tak nie można się zachowywać. Naskarżył starszy brat i Marynia dostaje jedną z pierwszych lekcji, którą niesie później ze sobą do późnych lat życia.
"Kraj lat dziecinnych! On zawsze zostanie święty i czysty jak pierwsze kochanie." (Adam Mickiewicz Epilog Pana Tadeusza).
Takie i inne lekcje zdobyte w dzieciństwie i w młodości każdy z nas zbiera i niesie przez życie traktując, jako podstawy, którymi powinien kierować się każdy człowiek.
💢💢💢💢💢💢💢💢💢💢💢💢💢💢💢💢💢💢💢💢💢💢💢💢💢💢💢💢💢💢💢💢💢💢💢💢💢💢💢💢💢💢
Pewnego dnia do szkoły, w której pracowałam przyjechało dwóch panów psychologów. Zaprosili oni nauczycieli na zajęcia terapeutyczne. Koleżanka, z którą pracowałam w bibliotece szkolnej namówiła mnie na wyjazd. Zgodziłam się i pojechałyśmy. W grupie byli sami psycholodzy i my dwie nauczycielki.
Zaraz na wstępie dowiedziałam się, że różne przykre przeżycia z lat dzieciństwa i młodości, to traumy, których konsekwencją jest nasze obecne zachowanie. Jedna z koleżanek opowiedziała swoją historię z dzieciństwa.
- Rodzice powiedzieli mi - zaczęła - że będę miała brata. No to poszłam na podwórko i zadarłam z kilkoma moimi koleżankami w nadziei, że jak już brat będzie, to da im popalić. Tymczasem urodził się maluch, który nie tylko nie stanął w mojej obronie, ale ja przestałam być w domu ważna, a wszyscy skakali koło niego.
Jaką lekcję dotyczącą życia wyniosłaś z tego wydarzenia - zapytał prowadzący zajęcia psycholog.
- Dorośli nie mówią prawdy. Nie można im wierzyć. -
- Takie przekonanie niesiesz przez swoje życie. -
Dalej byłą mowa o tym, jak sobie dziś poradzić z traumą z dzieciństwa i z tym przesłaniem.
Zajęcia były dwudniowe i tak intensywne, że ja straciłam przez nie kilka centymetrów w pasie. Noc spędziliśmy na materacach, a ja rano stwierdziłam, że spódnica, którą zapinałam na pętelkę zrobioną z dowiązanej tasiemki nagle zrobiła się luźna i pętelka zupełnie nie była potrzebna.
💥💥💥💥💥💥💥💥💥💥💥💥💥💥💥💥💥💥💥💥💥💥💥💥💥💥💥💥💥💥💥💥💥💥💥💥💥💥💥💥💥







