Z trudem zbieram myśli. Jestem bardzo zmęczona koronawirusem i siedzeniem w domu. Zmęczona jestem upałem i pewno swoimi latami, których wciąż przybywa. Wiem, takie jest życie, ale dziś trudno mi się wydrapać z tego dołka, w który nagle, bez istotnego powodu wpadłam. Wiersz pana Krzysztofa Cezarego Buszmana Zabijanie czasu też nie tryska optymizmem i energią, czyli wiernie oddaje to, co dziś we mnie siedzi. Mam nadzieję, że ten dołek jest chwilowy i że jutro, a może jeszcze dzisiaj z niego się wygramolę.
Krzysztof Cezary Buszman
ZABIJANIE CZASU
Potrafimy czas zabijać
W sposób wieloraki
Jak nie w taki - no to w inny
Jak nie w inny - w taki.
Potrafimy czas zabijać
Wręcz nieprzyzwoicie
Jakby można było później
Kupić nowe życie.
Potrafimy czas zabijać
Aż uwierzyć trudno
Co wymyślił tutaj diabeł
By nie było nudno.
Potrafimy czas zabijać
Nikt się z nim nie liczy
Gdy mijaniem życie mija
Zwyczajnie na niczym.
A największą dla nas karą
Myślę tak w zadumie
Jest, że człowiek go na powrót
Wskrzesić już nie umie.
Potrafimy czas zabijać
Czasem bez sumienia
Dziwne aż, że nie wsadzają
Za to do więzienia.
Każdy umie czas zabijać
Na setki sposobów
Ale jakoś nikt nie może
Złożyć go do grobu.
I ja czasem zabijałem
Czas, który przemijał
Ale w końcu zrozumiałem
Że to on zabija.
5 sierpnia 2001 Londyn



