niedziela, 4 kwietnia 2021

Wszystkiego najlepszego z okacji Świąt Wilkanocnych!

Dużo zdrowia, miłości, radości i wszystkiego, co najlepsze, Życzy Marysia. 

No i następne święta, a w tle coronavirus. Trudno. Trzeba się do niego zacząć chyba przyzwyczajać, bo nie widać na razie sposobu, aby się od niego raz i na zawsze wyzwolić. Chyba dobrze się u nas poczuł i ani myśli nas opuszczać.

Dużo siedzę przy telewizorze i czytam różne teksty. Czasami pokazują one bestialstwo człowieka (pies ciągnięty na sznurku za samochodem), przywiązywanie psa w lesie do drzewa nawet bez miski wody. Takim psem jest nasza Sarna znaleziona z matką i resztą miotu przez panią weterynarz, takim psem jest także suka w zaawansowanej ciąży przywiązana do drzewa w lesie, znaleziona przez mojego siostrzeńca i jego żonę. Sukę zabrali do siebie, czyli zakończenie było szczęśliwe.

I trafiłam na taki tekst, który mnie nawet nie poruszył, a rozwalił wewnętrznie.

Starsze małżeństwo wzięło chłopca, który wcześniej wychowywał się w jakimś ośrodku. W nocy kobieta poczuła, że ktoś dotyka lekko jej twarzy. Obudziła się i zorientowała się, że przy niej jest chłopiec, którego oboje z mężem przygarnęli.
- Co ty tu robisz? Zapytała.
- Sprawdzam, czy jesteś.
No i rozsypałam się. Jak bardzo musiał być spragniony miłości i życzliwej uwagi chłopiec, skoro sprawdzał w nocy, czy to, że ma kochających ludzi i dom, jest prawdą, a nie snem.
 
A ile jest takich potrzebujących miłości i zainteresowania dzieci wokół nas. I nie tylko dzieci.
Gdy jeździłam na rehabilitacje do Warszawy, to często w pociągu słyszałam różne opowieści, którymi dzielili się z sobą współpasażerowie. Najczęściej ludzie mówią o wydarzeniach bardzo dla nich trudnych, bolesnych.
I czasami wystarczy trochę życzliwej uwagi, aby ten ktoś poczuł się wysłuchany.

niedziela, 28 marca 2021

Demotywatory.

Absurdy gonią następne absurdy. Dziś zamiast słów obrazy. Myślę, że powiedzą one więcej niż słowa.


 






Nie krytykuję wiary, tylko denerwują mnie absurdy.



piątek, 26 marca 2021

Trochę się bałam.

 

Dziś jadę do lekarza, który da mi zastrzyk znieczulający w bolący bark. Wystarcza mi samo wyobrażenie sobie tego zastrzyku. Brrr!

💥💥💥💥💥💥💥💥💥💥💥💥💥💥💥💥💥💥💥💥💥💥💥💥💥💥💥💥💥💥💥💥💥💥💥💥

Wróciłam! U pana doktora nie było tak źle. Dostałam kilka zastrzyków w bolący bark i teraz czekam, aż stan zapalny się wycofa. Może dziś jeszcze noc nie będzie najspokojniejsza, ale lek już działa i wkrótce wszystko wróci do normy. Taką mam nadzieję. Będę mogła w nocy położyć rękę w łóżku tak, jak mi będzie najwygodniej, a nie tak,  jak pozwalał ból.

💥💥💥💥💥💥💥💥💥💥💥💥💥💥💥💥💥💥💥💥💥💥💥💥💥💥💥💥💥💥💥💥💥💥💥💥

Pomidorki wzeszły, ale roślinki są długie, cieniutkie i sprawiają wrażenie, że nie chcą być w mieszkaniu na oknie. A tu jeszcze wczesnowiosenne chłody. Na taras nie mogę ich na słoneczko wynieść, bo to rośliny ciepłolubne, a taras nie ma żadnych osłon przed zimnem. W tym roku postanowiłam wysadzić w ogródku 36 krzaków pomidorów, czyli dwa rzędy. Gdy będzie mniej sadzonek, to łatwiej będzie o nie zadbać.

💥💥💥💥💥💥💥💥💥💥💥💥💥💥💥💥💥💥💥💥💥💥💥💥💥💥💥💥💥💥💥💥💥💥💥💥

Do jutra.

 

Na zamówienie.

BBM prosiła o więcej utworów Bułata Okudżawy, więc dziś wstawiam utwór Trzy miłości.



poniedziałek, 22 marca 2021

Bułat Okudżawa - Pieśni, ballady, wiersze.

 

W czasie ostatniego porządkowania książek na regałach znalazłam tom wierszy Bułata Okudżawy - Pieśni, ballady, wiersze.  Z tej książki wybrałam wiersz - Mówi pan Olbrychski. Tłumaczenie tekstu Wiktora Woroszylskiego.

Bułat Okudżawa

Mówi pan Olbrychski -

„Nie język tu zawinił — tłumaczy pan Olbrychski —
w nim wszystko zmieści się, pojemne ma granice:
mowa straganów, jej obierki i ogryzki,
sztubacki żart i wiecznych ksiąg stronice.

Po groszu dokładają profesje, stany, kasty...
Czy Moskwa, czy Warszawa — cóż warte są wyrzuty?
Nie język winowajcą — lecz stary duch lokajski —
moskiewski czy sarmacki — co przeżarł mózg zatruty.

Kiedy wrogości płomień fatalny rozgorzeje
i krwią nabiegnie oko, i mściwe grzmi orędzie,
cóż ma do tego język, co ludzkie zawarł dzieje,
i miłość, i nadzieję, co było i co będzie?"

 

 

sobota, 20 marca 2021

Za głupotę się płaci.

Dziś jestem rozbita. Od kilku dni boli mnie ramię i z trudem ruszam prawą ręką. Dlatego dzisiejszy wpis będzie krótki. Co prawda najtrudniejsza jest noc, bo nie wiem, jak rękę ułożyć, żeby mnie nie męczyła. W opisie USG barku jest zapis: "(...) Przebyte odległe zerwanie pełnej grubości przyczepu ramiennego ścięgna mięśnia nadgrzebieniowego na szer. 17 mm, dł. 18 mm. (...)"

Najtrudniejsze są noce, bo każde ułożenie ręki w łóżku jest bolesne. A skąd wziął się ten ból?

Wiele lat temu lekarz, do którego wtedy jeździłam polecił mi zabiegi rehabilitacyjne u znanego mu rehabilitanta. Zgłosiłam się do tego pana i on w czasie jednego z zabiegów wykręcił mi ręce do tyłu tak bardzo, że łokcie zetknęły się z sobą na plecach. Ja się darłam z bólu, a on był zachwycony ruchomością moich ramion. Od tego momentu bolał mnie bark tak bardzo, że zgłosiłam się do lekarza ortopedy, który najpierw mnie opierdziaczył, a później ustawił mi bark prawidłowo. Ale ten bark odzywa się co jakiś czas i właśnie odezwał się ostatnio. Ano za głupotę się płaci i ja właśnie płacę bólem ramienia. 

Wiosna jest już tuż, tuż. Wysiałam nasiona pomidorów i czekam na młode roślinki. Lubię mój mały ogródek i pracę w nim.

Renata Strug. 

Wiosna

Szarą mgieł sukienką otulona,

z roztańczonym, psotnym wiatrem na ramionach,

budzi stare drzewa z zimowej tęsknoty,

wplata w bure pola promień słońca złoty;

maluje leciutką zielonością łąki,

rozwija zaspane i nieśmiałe pąki,

świt czaruje śpiewem ptaków kryształowym,

na gałęziach kładzie kotki - bazie płowe;

wita srebrnym śmiechem zbudzone motyle,

kąpie im skrzydła w tęczo złotym pyle.

Słonecznym dotykiem dłonie nam ogrzewa

w duszy nuty układa i ubiera w słowa ...

 Zanim kwiaty rozdzwoni wiosenną piosenką

 wybiegnij na spotkanie i podaj jej rękę!

kwiecień 1996


 

środa, 17 marca 2021

A co u nas?

 Tymczasem na Żoliborzu Policja otacza dom Kaczyńskiego, chroniąc go przed nabyciem przez Daniela Obajtka –

Staram się nie oglądać telewizji. Denerwuje mnie to, co się u nas dzieje w kraju. Nie potrafię spokojnie słuchać tego, co nadaje rządowa telewizja. Zdumiewa mnie, że wciąż PiS ma w naszym kraju tak duże poparcie w społeczeństwie.

Wolę zajmować się drobiazgami, które związane są z życiem codziennym i z planami gdzie co będzie posiane i posadzone w ogródku. Jeszcze co prawda na ogródek jest zbyt wcześnie, ale planować,  już można. Można też zacząć myśleć o sadzonkach do ogródka. Wczoraj posiałam w doniczkach nasiona pomidorów i kilka nasion ogórków na wczesny zbiór.

A wieczorem zrobiłam sobie na drutach beret z włóczki. Nie jest to arcydzieło, ale  w ogródku można go nosić. 

Dziś mam kiepski dzień, bo boli mnie bark. Najtrudniejsze są noce, bo każdy ruch ręką powoduje ból, który wyrywa mnie ze snu. 

Jeszcze tylko grafika i do jutra.  Marysia.




 

Skutki.

 Ostatnio więcej czasu spędzałam na działce, niż w domu, no i już są tego efekty. Zaczęłam potykać się o swoje własne nieumiejętności w pisa...