Za głupotę się płaci.

Dziś jestem rozbita. Od kilku dni boli mnie ramię i z trudem ruszam prawą ręką. Dlatego dzisiejszy wpis będzie krótki. Co prawda najtrudniejsza jest noc, bo nie wiem, jak rękę ułożyć, żeby mnie nie męczyła. W opisie USG barku jest zapis: "(...) Przebyte odległe zerwanie pełnej grubości przyczepu ramiennego ścięgna mięśnia nadgrzebieniowego na szer. 17 mm, dł. 18 mm. (...)"

Najtrudniejsze są noce, bo każde ułożenie ręki w łóżku jest bolesne. A skąd wziął się ten ból?

Wiele lat temu lekarz, do którego wtedy jeździłam polecił mi zabiegi rehabilitacyjne u znanego mu rehabilitanta. Zgłosiłam się do tego pana i on w czasie jednego z zabiegów wykręcił mi ręce do tyłu tak bardzo, że łokcie zetknęły się z sobą na plecach. Ja się darłam z bólu, a on był zachwycony ruchomością moich ramion. Od tego momentu bolał mnie bark tak bardzo, że zgłosiłam się do lekarza ortopedy, który najpierw mnie opierdziaczył, a później ustawił mi bark prawidłowo. Ale ten bark odzywa się co jakiś czas i właśnie odezwał się ostatnio. Ano za głupotę się płaci i ja właśnie płacę bólem ramienia. 

Wiosna jest już tuż, tuż. Wysiałam nasiona pomidorów i czekam na młode roślinki. Lubię mój mały ogródek i pracę w nim.

Renata Strug. 

Wiosna

Szarą mgieł sukienką otulona,

z roztańczonym, psotnym wiatrem na ramionach,

budzi stare drzewa z zimowej tęsknoty,

wplata w bure pola promień słońca złoty;

maluje leciutką zielonością łąki,

rozwija zaspane i nieśmiałe pąki,

świt czaruje śpiewem ptaków kryształowym,

na gałęziach kładzie kotki - bazie płowe;

wita srebrnym śmiechem zbudzone motyle,

kąpie im skrzydła w tęczo złotym pyle.

Słonecznym dotykiem dłonie nam ogrzewa

w duszy nuty układa i ubiera w słowa ...

 Zanim kwiaty rozdzwoni wiosenną piosenką

 wybiegnij na spotkanie i podaj jej rękę!

kwiecień 1996