Kiedy wreszcie...

Kiedy wreszcie będzie można bez niepokoju zacząć normalnie żyć?  Chociaż  oboje z mężem jesteśmy zaszczepieni przeciwko koronawirusowi,  to cały czas myślę, żeby przez jakąś nieostrożność nie przywlec koronawirusa córce i zięciowi, którzy zaszczepieni nie są. Toteż siedzę wciąż w domu.

 Od ostatniej mojej wizyty u fryzjera i u pani, która robi pedicure minęło już sporo czasu. Efekt jest taki, że włosy mi mocno podrosły, a grzywka podcięta przeze mnie jakiś czas temu jeszcze dziś nie nadaje się do pokazywania jej komukolwiek. 

Swoje siedzenie w domu wykorzystałam  wczoraj do porządkowania mojego księgozbioru. A książek mam sporą ilość. 10 regałów to już jest spora biblioteka. W czasie tego porządkowania ze zdziwieniem stwierdziłam, że mam nawet dwie książki M. Rodziwieczówny i nie wiem skąd one się u mnie znalazły, bo nie podejrzewam, abym to ja je kupiła. W czasie tego porządkowania odkryłam dwie książki, z którymi wieczorem zasiadłam pod nocną lampką, aby je jeszcze raz przekartkować. 

Pierwsza z nich to książka 

Sam Horn  Tongue Fu! Sztuka walki językiem, o rozwiązywaniu konfliktów słownych." Sztuka walki językiem" to praktyczna i łatwa w lekturze książka. (...) Zawarte w niej rady uczą, jak się dogadywać (...) z każdym(...). 

Druga książka to Fernando Savater - Etyka dla syna.

Wieczorem przekartkowałam książkę Sama Horna i doszłam do wniosku, że takich rad, jakie są w książce, powinno się udzielać nie tylko ludziom dorosłym, ale także dzieciom w szkole, aby umiały się porozumiewać z rówieśnikami, a później w pracy i nie tylko w pracy.