Porządki.

Dziś wzięłam się za porządkowanie różnych kącików w moim pokoju.  Na środek wyjechały różne teczki, teczuszki, zbierane od wielu lat prace moich wnuczek, wnuków i prawnuków, no i zasiadłam przy nich. A jest tego sporo.

Mam taki zwyczaj, że pracowicie zbieram, co mi w ręce wpadnie. Chodzi przede wszystkim o rysunki i o prace pisemne. Wychodzę z założenia, że pamięć jest ulotna, a to, co jest uwiecznione w jakiejkolwiek formie, może być później nie tylko pamiątką, i obrazem nie tylko  różnych uzdolnień, ale też i trudności, z którymi dziecko się borykało. Efekt jest taki, że ręce mam prawie czarne, bo jest na nich nie tylko kurz, ale i farba z obrazów, bez dotykania której się nie obeszło. Ale mam poczucie, że to był kawał dobrej roboty. 

 

Jutro biorę się za zdjęcia, które do tej pory leżały na różnych kupkach i w kopertach.  Mam już duży album do zdjęć i jutro siadam do roboty. Trochę się boję czy potrafię je nie tylko posegregować i ułożyć w odpowiednim porządku, ale zobaczymy. Może córka będzie chciała mi pomóc w tej pracy. Zobaczymy.

Przy tej okazji znalazłam narysowany ołówkiem mój portret - dzieło mojej uzdolnionej wnuczki. Wstawiam je do bloga. 

 

 Jak Wam się podoba Marysia ze zrobionego portretu? Tylko że ta Marysia miała trochę mniej lat, niż dzisiaj, bo obraz był narysowany kilka lat temu.