piątek, 29 października 2021

Kłopoty z komputerem

Myślę o uchodźcach. Jest już zimno i deszczowo, a oni są bez dachu nad głową Dziś wypowiadał się Jurek Owsiak na temat uchodźców. Mam nadzieję, że jak on będzie starał się tym biednym ludziom pomóc, to nie będzie to pomoc na papierze, tylko realna. 

Nie wiem, co się dzieje z moim komputerem. Ja klikam, a on moje klikanie olewa.  Czyli każdy sobie rzepkę skrobie. Zanosi się na to, że chyba będę musiała zaprosić do mojego komputera jakiegoś komputerowca, a na razie siadam przed ekranem z niepokojem i zamiast myśleć o tym, co mam ochotę napisać, to myślę, w którym momencie ten skurczybyk odmówi ze mną współpracy. Jutro ma przyjść mój syn i ma popatrzeć czego mój komputer potrzebuje. Nie wykluczam, że może to być zwykłe czyszczenie z różnych śmieci, ale ja tego nie potrafię zrobić. Wybiera się także do nas nasz wnuk znad morza, więc komputer raczej nie będzie miał szans na dalsze grymaszenie.

Na dworze już zrobiło się zimno. Na szczęście zdążyłam wszystkie moje kwiaty z tarasu z drzewkami włącznie wstawić do mieszkania. Oczywiście nie wstawiałam ich sama. Nie dałabym rady. Pomógł mi sympatyczny, młody pan. W ogrodzie została jeszcze tylko papryka, ale robi się coraz chłodniej i chyba jutro zbiorę już wszystkie strąki, które jeszcze wiszą na krzakach. Jest także jeszcze trochę malin, które tez trzeba będzie zerwać. No i zostało mycie okien przed zimą, a ponieważ teraz w okresie różnych zachorowań, w tym także cowidowych, strach kogokolwiek zaprosić do tej pracy, to będę musiała sama się tym zająć, niestety.

Patrzę na zegarek, widzę, że już jest za dwadzieścia minut godzina 20. Czas do łóżeczka. Jeszcze tylko przygotuję cieplutki termofor i pakuję się do łóżka. A jak ja będę w łóżku, to nasza kotka - cwaniara - też pakuje się do mojego łóżka i układa się na cieplutkim od termofora miejscu na kołdrze.

Dobranoc. Wszystkim życzę pięknych kolorowych snów.


wtorek, 26 października 2021

Kasztany

Kasztanów w tym roku jeszcze nie zbierałam, ale muszę poszukać drzewa, pod którym leżą. Podobno bardzo dobrze jest, gdy kasztany leżą w tapczanie, na którym się śpi.. Z kasztanami kiedyś miałam przykrą przygodę. To było dawno. Była jesień i trafiłam na kasztany pod drzewem, więc schyliłam się i zaczęłam je zbierać. Po ich zebraniu poczułam, że coś dziwnego dzieje się z moimi oczami. Natychmiast pojechaliśmy do lekarza okulisty i okazało się, że podniosło mi się ciśnienie w oczach. Padła diagnoza - jaskra. No i od tej pory jestem pod kontrolą lekarzy okulistów. Dziś to już kilkadziesiąt lat od tamtego wydarzenia.

Do dziś nie wiem, czy wtedy już miałam wysokie ciśnienie w oczach, czy podniosło mi się po tym schylaniu się przy zbieraniu.. Od tamtej pory wszelkie prace w ogródku wykonuję siedząc na stołeczku, aby się zbytnio nie schylać.

- Puściłem jesiennego bąka.- A jaki to jest jesienny?- Taki z kasztanami –

poniedziałek, 25 października 2021

Noc.

Dziś grymasi mi coś pilot do komputera. Ja sobie, a on sobie. Każdy sobie rzepkę skrobie.

💤💤💤💤💤💤💤💤💤💤💤💤💤💤💤💤💤💤💤💤💤💤💤💤💤💤💤💤💤💤💤💤💤💤💤💤💤💤💤💤💤

Obudziłam się w nocy z uczuciem, że coś jest nie tak z moim ciśnieniem. Wystraszona wstałam i szybko wyjęłam ciśnieniomierz. Ciśnienie było lekko podniesione, ale nie było jeszcze dramatu. No to teraz, jak zawsze, gdy ciśnienie mi się podnosi, nie kładę się jeszcze do łóżka, choć godzina jest jeszcze wczesna (5 rano), tylko chodzę po mieszkaniu, albo wychodzę przed dom na świeże powietrze, no i biorę małą dawkę captoprilu, aby doprowadzić ciśnienie do normy. 

W takich sytuacjach zamiast myśleć o czymś sympatycznym, niepokój bierze górę. Trzeba oderwać się od niepokojących myśli. Szukam jakiejś nastrojowej muzyki w komputerze, no i trafiam jak kulą w płot.

Ta informacja z Demotywatora jest tak absurdalna, że pomyślałam, że to przyspieszony mocno Prima-Aprilis.

Radni Prawa i Sprawiedliwości z Lublina chcieli, aby poddano pod głosowanie obecność Ziemi w Układzie Słonecznym. – 

Zastanawiam się nad tym, co jeszcze nasi "mędrcy" wymyślą.

👺👺👺👺👺👺👺👺👺👺👺👺👺👺👺👺👺👺👺👺👺👺👺👺👺👺👺👺👺👺👺👺👺👺👺👺👺👺👺👺👺

Jeszcze raz łóżko i wstaję dopiero rano, ale dziś jestem pełna jakiegoś nieokreślonego niepokoju.  Najpierw dzwonię do naszego miejscowego Ośrodka Zdrowia, aby lekarz przepisał mi captopril (lek na obniżenie ciśnienia) i xanax lek uspokajający. Te leki mi się kończą, a chcę je mieć w domu, aby móc sobie poradzić w sytuacji awaryjnej. 

Ot starość. Jeszcze nie jest najgorzej, ale chwilami jestem mocno zaniepokojona.

Oda do starości

Autorem wiersza jest Inny

Co to za ży­cie bywa w mło­do­ści?
Nie czu­jesz ser­ca, wą­tro­by, ko­ści,
Śpisz jak za­bi­ty, po­pi­jasz gład­ko
I na­wet gło­wa boli cię rzad­ko.

Do­pie­ro człe­ku twój wiek doj­rza­ły
Od­sła­nia ży­cia urok wspa­nia­ły,
Gdy łyk po­wie­trza z wy­sił­kiem ła­piesz,
Rwie cię w ko­la­nach, na scho­dach sa­piesz,

Ser­ce jak głu­pie szyb­ko ci bije,
Lecz w każ­dej chwi­li czu­jesz, że ŻYJESZ!

Więc nie na­rze­kaj z byle po­wo­du,
Masz te­raz wszyst­ko, cze­go za mło­du

Nie do­świad­czy­łeś… Ale DOŻYŁEŚ

 

 Parlicki.

Jesiennie

Parki we wszystkich barwach miodu,

w sadach sok śliwek złoci liście

jesień zagląda do ogrodu,

coraz wilgotniej, coraz mgliściej.

 Od deszczu puchną kartofliska,

błyszczą się grzybów parasole,

zmęczone słońce słabiej błyska

i znowu dźwięczą dzwonki w szkole.

 Jesień, seledyn wszedł w oliwkę,

żółcienie, brązy, stare złoto,

dni znowu krótsze, drogi śliskie

i pachnie chłodem, i tęsknotą.

 


niedziela, 24 października 2021

?.

Popatrzyłam na ten obrazek w Demotywatorach. Może idzie nowe - pomyślałam. 

–

Jest nadzieja.

Nadzieja wstąpiła w moje serce. Ludzie nie mogą bezczynnie patrzeć na cierpienie innych. Dziś była u nas nasza wnuczka. Młodzi ludzie organizują się i starają się włączyć do pomocy uchodźcom. Zbierają to, co może uchodźcom przydać się w tym trudnym dla nich czasie. Zbierane są nie tylko ciepłe ubrania, ale także przygotowywane są cieple posiłki do przewiezienia na granicę. Czyli nie jest jeszcze z nami tak źle.

Internauta, który mieszka w strefie objętej stanem wyjątkowym, zamieściłw sieci zdjęcia obrazujące to, jak mieszkańcy starają się pomóc migrantom błąkającym się po lasach – Na profilu Exena na Twitterze pojawiły się zdjęcia okolicznych krzyży, postawionych w otoczeniu przyrody. Tym, co je wyróżnia, są wiszące nieopodal białe reklamówki z dużymi krzyżami. Zawierają one rzeczy, które mogą pomóc uchodźcom przetrwać trudne warunki.''Nie wiem, kto to zrobił, ale jeszcze nie wszystko straconew tym kraju. (...) Normalnie aż się wzruszyłem'' 

James Last - Abide With Me.



sobota, 23 października 2021

Coraz chłodniej.

 Dziś najpierw to, co znalazłam w sieci.

 Bądź wdzięczny za każdy dzień, który minął, bo nigdy się już nie powtórzy –  PODZIĘKUJMY ZA:Męża, który chrapie obok·to znaczy, że nie jest-u kochankiDziecko, które ogląda TV- to znaczy, że nie szlajasię po ulicyPodatki, które płacisz- to znaczy, że maszdochody8959YWATGNaczynia, które musiszpozmywać po gościach- to znaczy, że maszprzyjaciółTrawnik, który musiszskosić, okna, któremusisz umyć, kran,który musisz naprawić- to znaczy, że masz domSwój cień- to znaczy, że wokółjest dużo słońcaUbranie, które stałosię za małe- to znaczy, że maszwystarczającą ilośćjedzeniaKobietę, która drzeci się do ucha- to znaczy, że wciążmasz słuchGórę prania- to znaczy, że twojarodzina ma w co się ubraćZmęczeniepod koniec dnia- znaczy, że możeszjeszcze wydajniepracowaćvia fb Po.Pierwsze.Ludzie12111クなBudzik, który budzi cię o świcie- to znaczy, że wciąż żyjeszDEMOTYWATORY.PLBądź wdzięczny za każdy dzień,który minął, bo nigdy się już niepowtórzy

 Bardzo podoba mi się ten Demotywator, bo wyraża to, co ważne w życiu.

 Podoba mi się także ten drugi Demotywator.

Amen –  Życzymy Prawu i Sprawiedliwości spotkania z prawem i sprawiedliwością. 

Robi się coraz chłodniej na dworze. Dziś w ciepłej kurtce,  gdyż jest już bardzo zimno, poszłam do sklepu, aby kupić latarkę elektryczną. Ostatnio przez dwa dni nie mieliśmy w domu światła. Niby dokładnie cały nasz dom znam i do każdego pomieszczenia wchodzę po ciemku bez macania ręką ścian, ale wieczorem w ciemności musiałam bardzo uważać na każdy krok, żeby się nie przewrócić, a w toalecie zabłądziłam i szłam niepewnie od ściany do ściany. Po tych dwóch dniach światło już mamy. 

Jakie to światło elektryczne w domu jest ważne. Dziś trudno sobie wyobrazić życie bez niego. A przecież, gdy byłam małą dziewczynką i po wojnie mieszkałam z całą rodziną w domu na wsi, to nie było światła elektrycznego. Na ścianie wisiała lampa naftowa, którą zapalano, gdy robiło się już ciemno i przy takim świetle, brat, który chodził do gimnazjum odrabiał lekcje, mama gotowała kolację na kuchni węglowej (zwykle zupę mleczną), babcia na kółku przędła wełnę z owiec, a ja czytałam głośno jakąś wypożyczoną z biblioteki prywatnej książkę. Wtedy każdy wieczór był bez światła elektrycznego, a dziś brak prądu dzień, czy dwa dni to od razu prawie katastrofa.. Lodówki i zamrażarki się rozmrażają i chociaż to trwa jakiś czas, to jednak takie rozmrażanie nie jest korzystne dla przechowywanych tam produktów.

💦💦💦💦💦💦💦💦💦💦💦💦💦💦💦💦💦💦💦💦💦💦💦💦💦💦💦💦💦💦💦💦💦💦💦💦💦💦💦💦💦

Jesień robi się chłodna i dżdżysta. Przygotowałam na zimę do wyboru dla naszej suki Fionusi dwa miejsca  do spania . Przyniosłam jej świeżego suchego siana, i położyłam je na warstwie starej i pokruszonej słomy w budzie pod schodami. Jutro postaram się zakryć dziurę do wchodzenia jakąś lekką, ale ciepłą zasłonką, aby jej tam nie wiało. Drugie miejsce, to pomieszczenie z lampą, która  w zimie może być włączona i wtedy to całe pomieszczenie ogrzewa . W dzień Fionka biega po całym obejściu. Widzę, że miejsce pod schodami  na razie podoba jej się bardziej, niż to w ogrzewanym pomieszczeniu. Widocznie futro, które ma na sobie dobrze ją chroni od zimna. 

A w domu mamy dwa koty. Naszą kotkę i rudego łobuza, który mojego męża dwa razy pogryzł, a mnie raz podrapał. Ale gdy przychodzi ze spaceru do okna i miauczy to my oboje,z mężem nie  jesteśmy w stanie zostawić go głodnego na zimnie. Otwieramy okno i wpuszczamy łobuza do domu, a on po zjedzeniu porcji kociego jedzenia pędzi na górę na moje łóżko.

A ja patrzę na moje zwierzaki i myślę o tym, kto zajmie się potrzebującymi ludźmi pozostawionymi na zimnie i deszczu w lesie.



czwartek, 21 października 2021

Moi przyjaciele - zwierzęta.

Na naszej działce mieszkamy nie tylko my, ale także nasz pies i nasza kotka. Kotka siedzi w domu, a piesek ma swoją budę, a właściwie dwie budy, biega przed domem a także po całym dosyć dużym ogrodzie i pilnuje obejścia. Bardzo lubię moje zwierzęta i  staram się o nie dbać najlepiej, jak potrafię. No i tym swoim dbaniem byłabym doprowadziła psa do dużych kłopotów. 

Uważałam, że dla psa najlepszą karmą jest gotowane mięso, toteż każdego dnia to mięso gotowane pies dostawał. Najczęściej były to korpusy z kurczaków. Po jakimś czasie zauważyłam, że pies chyba ma jakąś kostkę w gardle, bo zaczął pokasływać. Moja wnuczka pojechała z pieskiem do lekarza weterynarii i tam dowiedziała się, że pies jest w złej kondycji. Dostał od lekarza leki, zastrzyki i dietę. Poszły won wszystkie mięska, kostki, a na ich miejscu znalazła się granulowana karma dla psów.

Początkowo pies grymasił, szukał innego jedzenia, ale dziś już bardzo chętnie wyjadał z miski wsypane dla niego chrupki.

A koty? Chyba są zdrowe. W każdym razie nie widzę u nich oznak jakichś chorób. Właśnie patrzę na swoje łóżko, na którym leży rudy kot. Ten, co to jakiś czas temu pogryzł mojego męża, a mnie podrapał, gdy chciałam go pogłaskać. Ale mimo wszystko bardzo go lubię i gdy przyjdzie do nas, to podsuwam mu różne smakowite kąski do zjedzenia i mam nadzieję, że koty są zdrowe, bo żadnych oznak choroby u nich nie widać.


Skutki.

 Ostatnio więcej czasu spędzałam na działce, niż w domu, no i już są tego efekty. Zaczęłam potykać się o swoje własne nieumiejętności w pisa...