Tak było....a teraz.....

Któregoś dnia poszłam do sklepu spożywczego po zakupy. Sklep spory samoobsługowy. Każdy sam wybiera sobie te artykuły spożywcze, które chce kupić. Przeszłam  jedną alejkę, przeszłam drugą, weszłam do trzeciej i na półce prawie na wprost moich oczu zobaczyłam puszkę z napisem - konserwa. Natychmiast oczami wyobraźni zobaczyłam puszkę z konserwą, która kiedyś była rarytasem. Mięso było zmielone, odpowiednio doprawione. No i ten smak. Trudny do zapomnienia. Konserwa natychmiast znalazła się w moim koszyku. Wiedziałam, że wojskowa konserwa jest bardzo dobra i myślałam, że może ona trafiła do sklepu. W domu puszkę wstawiłam do lodówki. Następnego dnia wyjęłam konserwę i mąż puszkę otworzył. Zawartość wyglądała bardzo obiecująco. Ukroiłam kawałek chleba i położyłam na nim cienki plasterek konserwy. Już pierwszy kęs mnie zniesmaczył. Konserwa zupełnie nie przypominała tej dawnej. Mój mąż, widząc moją minę, zdecydował się na chleb z serkiem, a ja konserwę wyniosłam do piwnicy, pokroiłam ją w kostkę i dodałam do psich misek, w których były już ugotowane kostki i mięso z drobiowych korpusów. Moje zdziwienie było ogromne, gdy okazało się, że psy wybrały kości z resztkami kurczaka, a pozostawiły nietkniętą konserwę.

A ja zadałam sobie pytanie. Skąd ta różnica w smaku? 

Moje niedopatrzenie, że nie sprawdziłam, kto konserwę wyprodukował, ani z jakiego mięsa była zrobiona. 

👏👏👏👏👏👏👏👏👏👏👏👏👏👏👏👏👏👏👏👏👏👏👏👏👏👏👏👏👏👏👏👏👏👏👏👏👏👏👏👏👏

Upały skończyły się na szczęście. Teraz prawie każdego dnia pada deszcz. W ogródku już widać jesień. Pędy ogórków już są wyrwane. Na pustym miejscu posiałam sałatę na późniejszy zbiór. Nie wiem, czy urośnie, ale zobaczymy. 

Teraz czas na robienie zapasów. W kuchni stoi już 40 kilogramów pomidorów na przecier. To robota na jutro. Robienie przecieru - to pestka. Nie lubię tylko mycia słoików, ale jak trzeba to trzeba. Co trzy dni zbieram maliny i robię z nich sok na zimę. Papryka zielona wisi jeszcze na krzakach. Rządek czerwonych buraków po zebraniu z ogródka też trafi do słoików. Nie mam gdzie przechowywać warzyw. Piwnica jest ciepła i warzywa by się zmarnowały, a w słoikach stoją gotowe i zapasteryzowane. Czekają aż podam je na talerzach do drugiego dania. Tak, że  nie obijam się jak grucha, tylko zawijam rękawy i biorę się do roboty.

👱👱👱👱👱👱👱👱👱👱👱👱👱👱👱👱👱👱👱👱👱👱👱👱👱👱👱👱👱👱👱👱👱👱👱👱👱👱👱👱👱

Jedno mnie tylko martwi. PAMIĘĆ. Wstawiam garnek z jakąś potrawą na gaz i za moment już o nim zapominam.  Zwykle zdarza się to, gdy staram się robić dwie rzeczy na raz, np, gotuję obiad na gazowej kuchni i siadam aby obejrzeć jakiś program w telewizji. Wtedy zapominam o całym świecie i za chwilę mam przypalony garnek. W taki sposób przypaliłam tych garnków już kilka i gdyby nie to, że znalazłam w internecie świetny przepis, jak pozbyć się spalenizny, to musiałabym ciągle dokupować nowe naczynia.  

Ale jeszcze nie ma co narzekać. Chodzę, pracuję, raczej logicznie myślę, więc nie jest tak źle. I mam nadzieję, że dalej nie będzie gorzej niż jest.  

Ale żal tych dawnych, pięknych kolorowych chwil. Pojawiają się one tylko we wspomnieniach, do których tak chętnie wracam. Wracam teraz, gdy są już za mną. Wtedy, gdy były rzeczywistością, wszystko wydawało się takie zwyczajne i banalne.

Na zakończenia Sentymentalny świat w wykonaniu Jerzego Połomskiego.

Jerzy Połomski - Sentymentalny świat