"Trybunał Konstytucyjny orzekł w sprawie zakazu aborcji. Uznał, że przerwanie ciąży, gdy istnieje duże prawdopodobieństwo ciężkiego i nieodwracalnego upośledzenia płodu albo nieuleczalnej choroby zagrażającej jego życiu jest niezgodne z Konstytucją. Wygląda więc na to, że Polska obecnie będzie miała najbardziej restrykcyjne prawo aborcyjne w Europie, tuż obok Watykanu i Malty."

💚💚💚💚💚💚💚💚💚💚💚💚💚💚💚💚💚💚💚💚💚💚💚💚💚💚💚💚💚💚💚💚💚💚💚

Jestem już w takim wieku, że ciąża, ani aborcja mi nie grozi. Ale kiedy słyszę, co uchwalają w tej sprawie "mądre głowy", to wszystko się we mnie wywraca do góry nogami i ogarnia mnie nawet nie gniew, a wściekłość.

Pytam. Jakim prawem ktokolwiek poza kobietą, jej partnerem i ewentualnie lekarzem, który może występować w charakterze doradcy, ma prawo wtykać swój nos w tak intymne sprawy kobiet jak seks, ciąża, szczególnie taka, o której wiadomo, że urodzi się dziecko kalekie, które będzie potrzebowało do końca swojego życia całodobowej opieki osoby dorosłej - zwykle matki. Kto poza kobietą ma prawo decydować, czy takie niepełnosprawne dziecko chce ona urodzić, czy nie chce. Co tu ma do gadania KK, czy Trybunał Konstytucyjny.

Kto takim kobietom później pomaga i w jaki sposób?

Przypominam sobie  strajkujące matki w gmachu Sejmu i ich niepełnosprawne dzieci. Nikt się wtedy nad nimi nie pochylił. Nie przypominam sobie nikogo, kto przynajmniej obiecał, że zajmie się sprawą i że będzie się starał im pomóc. 

💦💦💦💦💦💦💦💦💦💦💦💦💦💦💦💦💦💦💦💦💦💦💦💦💦💦💦💦💦💦💦💦💦💦💦

 A co u mnie? Sprzątania ciąg dalszy. Już sprzątnęłam swoje biurko i pokój, wniosłam paproć i begonię z tarasu do pokoju, a na biurku zaczyna się tworzyć następny bałagan. Czyli wszystko jest w normie.