1. Program satyryczny, 2. Nowości u mnie.

1. Dzisiejszy wpis składa się z dwóch zupełnie odmiennych części:
    1 część to program satyryczny Variete Literackie w  MCC Mazurkas - Krzysztof Daukszewicz,
    Marek Majewski, Katarzyna Jamróz, A. I. Bartkowski.

    Być może nie wszyscy takie programy lubią. Mnie się ten program podobał. Lubię pana Daukszewicza,  jego poczucie humoru i sposób prezentowania tego, co myśli. 

 2 Variete Literackie w  MCC Mazurkas - Krzysztof Daukszewicz, Marek Majewski, Katarzyna Jamróz, A. I. Bartkowski.

 

2. część dotyczy mojej nowej umiejętności, którą chcę się pochwalić.

 Właśnie przypomniałam sobie, że kiedyś pod okiem mojego zięcia udało mi się wstawić jakiś tekst na linię i dziś zaczęłam próbować, aż do skutku. Skutek tego przypominania sobie przedstawiam  wyżej. Jest to okrąg z podziękowaniem dla Was wszystkich.  
Moja wiedza w tym zakresie jest tak nikła, że szkoda o niej mówić. Mam co prawda jakąś książkę o pracy z komputerem, ale po pierwsze już ją gdzieś zatłukłam i byłoby dużo szukania, a po drugie taka książka, to jak instrukcja obsługi urządzenia kuchennego.  I powiedzmy sobie wprost. Po całych moich studiach polonistycznych łatwiej by mi było powiedzieć coś o języku naszych przodków, niż poskładać do kupy i wykorzystać informacje dotyczące prostego urządzenia kuchennego. Po prostu nie umiem czytać instrukcji. Ja muszę dotknąć, próbować najpierw pod okiem kogoś, kto się zna na sprawie.
Ostatnio wpadł mój syn i poprosiłam go o pomoc, bo zaprogramowałam tak swoją drukarkę, że jak oszalała drukowała bez opamiętania po kilka razy ten sam tekst, a ja nie umiałam jej zatrzymać. Przy okazji zapytałam syna jak się uzupełnia tusz do drukarki, bo bałam się, że poszło go już sporo. Syn mi pokazał, jak się otwiera miejsce na pojemniki z tuszem. Później ja pod jego okiem sama otworzyłam klapkę i dopiero teraz mogę uzupełniać tusz bez strachu.
Tak, niestety, jest ze wszystkimi nowymi urządzeniami. Czekam, aż wpadnie ktoś do nas bardziej obeznany z nowościami, zapisuję sobie w punktach jego instrukcję i później już sama próbuję.
Pewno ta moja nadmierna ostrożność to mój zaawansowany wiek z jednej strony i lęk, żeby czegoś nie zepsuć, albo żeby się nie zaplątać tak bardzo, że trzeba byłoby wzywać fachowca do naprawy.

Moi prawnusiowie przy mnie - to  znawcy nowych urządzeń. Ja się boję, że coś zepsuję, a oni próbują, myślą, kombinują i im wszystko wychodzi. Ze swoją wiedzą techniczną wlokę się w ogonie za wszystkimi w rodzinie - wszystkimi młodymi.

Na zakończenie nastrojowa muzyka i piękne widoki.
Ernesto Cortazar - The Lake and I