Zwykła życzliwość.

Podobno nauka nie idzie w las, tylko w nas. Pół dnia dzisiaj siedziałam nad tymi dwoma grafikami, ale są.
Właśnie przed chwilą przyszła mi do głowy zdrowa myśl, że chyba już dosyć eksperymentowania z grafikami, a czas zająć się nauką, jak je robić? Może po przerobieniu kilku internetowych lekcji nie byłyby to grafiki profesjonalnie wykonane, ale mogłabym wykorzystać jakieś nowości z programu. A tak kręcę się w kółko jak kot za własnym ogonem i wciąż wykorzystuję te same elementy, tylko w innym układzie i kolorystyce.

A co więcej?
Mogłabym powiedzieć słowa naszego wielkiego poety Juliusza Słowackiego z Hymnu o zachodzie słońca na morzu.  "Smutno mi, Boże".
Jestem w dołku.
Staram się nie oglądać w telewizji programów dotyczących polityki, zagrożeń związanych z nowym wirusem, który wymknął się ludziom spod kontroli, staram się nie czytać w internecie o przemocy, jaką stosują w szkołach uczniowie wobec swoich kolegów. Ale rzucam przypadkiem okiem na tytuł artykułu i znajduję informację o samobójstwie dziecka, które odebrało sobie życie i w ten sposób  uciekło od prześladowań rówieśników. 
Siedzę z dala od telewizora i staram się nie myśleć o tym, co się dzieje. Ale to, że się staram wyłączyć, nie znaczy, że umiem wyłączyć się skutecznie. Przypominają mi się słowa pana Jezusa z Ewangelii (Nowy Testament Brytyjskie i Zagraniczne Towarzystwo Biblijne Warszawa 1989 r. str.150).
 Słowa Ewangelii według świętego Mateusza

Jeden z faryzeuszów, uczony w Prawie, zapytał Jezusa, wystawiając Go na próbę: "Nauczycielu, które przykazanie w Prawie jest największe?"
On mu odpowiedział: "Będziesz miłował Pana Boga swego całym swoim sercem, całą swoją duszą i całym swoim umysłem. To jest największe i pierwsze przykazanie.
Drugie podobne jest do niego: Będziesz miłował swego bliźniego jak siebie samego. Na tych dwóch przykazaniach opiera się całe Prawo i Prorocy".

A co to jest życzliwość?

ŻYCZLIWOŚĆ
Żywe zainteresowanie pomyślnością innych, poświadczane uczynkami; przychylność, przyjazne usposobienie.
Życzliwość polega na przejawianiu żywego zainteresowania pomyślnością bliźnich. Można dać temu wyraz dobrym uczynkiem i ciepłym słowem. Człowiek życzliwy wyświadcza dobro, wystrzega się natomiast wyrządzania krzywdy. Jest przyjazny, delikatny, wspaniałomyślny i wczuwa się w cudze położenie. Bierze pod uwagę potrzeby drugich i odznacza się szczodrością. Apostoł Paweł nawoływał chrześcijan: „Przyodziejcie się w tkliwe uczucia: współczucie, życzliwość, uniżenie umysłu, łagodność i wielkoduszną cierpliwość” (Kolosan 3:12). 

I zadaję sobie pytanie. Co się z nami wszystkimi dzieje? Czy jest możliwe, że atmosfera, którą obserwuję u dorosłych, udziela się także dzieciom? Pewno tak. Ale te dzieci uczą się miłości bliźniego nie tylko w swoich domach, ale także na lekcjach religii w szkole i w kościele, do którego uczęszczają. 
Rodzice tych dzieci i ci wszyscy, którzy mają swój udział w rządzeniu krajem i tworzeniu atmosfery też podobno wyznają przykazanie Jezusa. 
To skąd jest u nas taka nietolerancja wobec swoich bliźnich? Dlaczego tak łatwo dajemy się ogłupić różnym wprowadzanym podziałom na tych prawomyślnych i tych innych - gorszych. 
Np. LGBT - jest be. Sama namalowana tęcza też jest źle widziana. Przykładów można znaleźć wiele.

Pamiętam czasy tuż po wojnie. Ludzie wcześniej zwaśnieni stawali się dobrymi znajomymi, a często nawet przyjaciółmi. Wszyscy, którzy się spotkali po wojnie  - przeżyli. I tylko to się liczyło. Udzielali sobie pomocy, jak kto potrafił. Czy musimy godzić się aż w takich dramatycznych sytuacjach? Czy nie wystarczy, że sąsiad obok potrzebuje pomocy, lub dobrego słowa? Że kolega dla kolegi jest przyjacielem, a nie przeciwnikiem?

Dziś Jurek Owsiak potrafi ludzi łączyć, podrywać ich do działania w imię dobra dla wszystkich - ale nie wszyscy decydenci potrafią to docenić.

 

 Ernest Bryll

Bądźmy dla siebie bliscy bo nas rozdzielają 

Bądźmy dla siebie bliscy bo nas rozdzielają
I co chwila nam ziemia pęka pod stopami
A te okrawki
Kraju na którym stoimy
Z hukiem od siebie w ciemność odpływają
 
Bądźmy dla siebie bliscy kiedy się boimy
Gdy byle kamyk może poruszyć lawiny
Bądźmy dla siebie bliscy kiedy ciemne góry
Odpychają nas nagle swoim ciałem zimnym
 
Bądźmy dla siebie wierni kiedy rosną mury
Bo tyle w nas jest siebie ile ciepła tego
Które weźmiemy od kogoś drugiego
A drugi od nas weźmie i w sobie zatai
 
Bądźmy dla siebie bliscy bo nas rozdzielają
 
12 V 1985