Psia miłość.

Był czas, że bardzo bałam się każdego psa. Gdy szłam drogą i nagle pojawiał się na niej pies, to ogarniała mnie taka panika, że najchętniej wskoczyłabym na drzewo, na siatkę, gdziekolwiek, aby się tylko z nim nie spotkać. Tak było w dzieciństwie i tak było, gdy już dorosłam. Ten strach zatruwał mi życie i ograniczał mi moje spacery, bo a nuż....
Już jako poważna, dorosła kobieta pewnego dnia wybrałam się na naszą działkę i na ulicy zobaczyłam dużego psa. Nie miałam wyboru, musiałam koło niego przejść. Przeszłam ostrożnie  przyciskając się prawie do siatki ogrodzenia. Pies na mnie nawet nie spojrzał. On poszedł w jedną stronę, ja w drugą.
Po jakimś czasie wracałam do domu. Zobaczyłam, że ten sam pies znowu wlecze się ulicą. Tym razem przyjrzałam mu się uważnie. Był chudy, miał zwieszoną głowę i jakąś bezradność w oczach. Cmoknęłam na niego, a on podniósł głowę i popatrzył na mnie. Zawołałam go, poszedł za mną. Wszedł razem ze mną do mieszkania, rzucił się do postawionej przed nim miski z jedzeniem i położył się pod stołem na szybko zrobionym posłaniu. Został u nas. Któregoś dnia sprzątałam kuchnię i podniosłam psie posłanie, aby wytrzeć kurz. Zobaczyłam suche skórki chleba ułożone pod spodem. Wyciągał te skórki z siatki, w której były zbierane dla kur sąsiadki i gromadził sobie, bo bał się, że znowu może być głodny.
Co to był za pies. Jaka mądrość, przywiązanie i psie serce. Wyleczył mnie ze wszystkich lęków. Po wielu latach odszedł od nas, a u nas pojawiały się inne pieski.
Dziś mamy Fionkę i Małego. Mały to już starowinka. Ma około 18 lat. Tak stwierdził lekarz, który go badał. To też znajdek. Gdy mój Mąż wychodził wieczorami na spacer, to ten piesek nagle się koło Męża pojawiał i towarzyszył mu podczas spaceru. Pewnego dnia wszedł do nas na działkę i już pozostał. Fionka miała dramatyczne przeżycia w swoim psim dzieciństwie. Do dziś jest płochliwa, choć nikt u nas nawet głosu na nią nie podniósł ani razu. Wojuje tylko przez ogrodzenie z naszą kocicą.

„Dziękuję, że jesteś blisko”
Za serce, co niesiesz w pysku!
Za ciężką mordę i łapy obie!
I za kolory świata – co nosisz w sobie!
Dziękuję, że każdej nocy ogrzewasz mnie snem spokojnym,
Za Twe spojrzenia dziękuję i najwierniejsze oczy!
Dziękuję, że jesteś i że zawsze czekasz!
Za uśmiech dziękuję i miłość! za nadzieję w przyszłość!
Dziękuję, że we mnie nie wątpisz, choć powodów wiele,
bo jestem tylko Twoim człowiekiem…
Mój Pieseczku „
Barbara Borzymowska

„To tylko pies”
To tylko pies,
tak mówisz, tylko pies…
A ja ci powiem,
Że pies to czasem więcej jest niż człowiek
On nie ma duszy, mówisz…
Popatrz jeszcze raz
Psia dusza większa jest od psa
My mamy dusze kieszonkowe
Maleńka dusza, wielki człowiek
Psia dusza się nie mieści w psie
I kiedy się uśmiechasz do niej
Ona się huśta na ogonie
A kiedy się pożegnać trzeba
I psu czas iść do psiego nieba
To niedaleko pies wyrusza
Przecież przy tobie jest psie niebo
Z tobą zostaje jego dusza
Barbara Borzymowska

 Maria Pakulnis - Psie serce.