piątek, 2 sierpnia 2019

Moje pierwsze zbiory.

oddać swój głos w czasie wyborów.

Wyżej jest moja upaciepiona  w pocie czoła grafika. (Muszę się trochę jeszcze poduczyć, jak grafiki robić, bo wciąż powtarzam te same elementy.)

Moje pierwsze zbiory pomidorów na zdjęciu.
W tym roku nie było dobrej pogody na ich uprawę. W czasie upałów kiepsko zawiązywały się owoce. Później zaczęła się zaraza ziemniaczana, którą na szczęście zauważyła moja Córka, a ja tę zarazę chyba spacyfikowałam środkiem ekologicznym. Chyba, bo z zarazą nigdy nic nie wiadomo.

 


To są pomidory zdjęte z krzaków. Część z nich jeszcze dojrzewa w cieple mieszkania. Wiem, że nie mają nadzwyczajnego wyglądu, ale ich smak rekompensuje wszystkie braki. Są tu pomidory pomarańczowe, czarne, żółte, czerwone, malinowe, są ciemnoczerwone wielkości śliwki.

Temperatura powietrza trochę się obniżyła, albo ja przyzwyczaiłam się do temperatury powyżej normy i można w końcu normalnie żyć. Komary w ogródku są wciąż, ale to już poszczególne sztuki, a nie rój. Dziś dostałam od koleżanki flance kruchej sałaty i je wieczorkiem posadziłam. A jutro z samego rana wybieram się do pielenia.
Prace w ogródku coraz bardziej mi się podobają. Siadam sobie na stołeczku, wszystkie problemy odpływają w siną dal, jest tu i teraz, tak jak radzą psycholodzy. Pracują ręce, zgina się kręgosłup, wyciągam górną część ciała we wszystkich kierunkach i cieszę się, że robota idzie do przodu.

A co z pracą umysłową?  Na razie leży odłogiem. Nie potrafię dzielić dnia na części i w każdej części robić coś innego. Teraz sprzątanie, za pół godziny praca przy mapie myśli, lub przy wertowaniu książek w poszukiwaniu potrzebnych informacji itd. Zwykle, gdy coś planuję zrobić, to ten pomysł mam w głowie rano, w południe i wieczorem. Jedyne, co mogę łączyć, to pracę umysłową  z muzyką i to nie z każdą. To musi być specjalny jej rodzaj, który współbrzmi z tym, co aktualnie mam w głowie.

Dziś piękna, rytmiczna muzyka.
Giovanni Marradi - A. Whiter Shade of Pale









28 komentarzy:

  1. Wiele ciekawych zajęć łączysz ze sobą, a pomidory mają smakować, te które tylko wyglądają nie smakują dobrze. Dostałam kilka od znajomego hodowcy, są przepyszne...

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Jeśli chodzi o pomidory, to jest tak właśnie, jak piszesz. Dopóki nie znałam smaku własnych pomidorów produkowanych bez chemii, to sama tego nie wiedziałam. Serdecznie Cię pozdrawiam.

      Usuń
  2. W mieście tylko na rynku można dostać smaczne pomidory, choć zapewne smak Twoich i tak bije je na głowę :) Grafika wyszła Ci ognista, taka akurat na letni sierpień. Uściski i miłych prac ogrodowych 🙂

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Z tymi pracami, to jest różnie. Wczoraj pełłam zielsko i sadziłam sałatę lodową, a dziś czuję głowę i właśnie pakuję się do łóżka, choć jest dopiero połowa dnia.Ściskam Cię mocno.

      Usuń
  3. Waleczna kobieto, chyba wygrałas walkę z tą zarazą.I u mnie pierwsze zbiory , pychota, coś innego jak w sklepie, mniej owoców ale nam starczy, przecierów nie będzie bo wszystko jemy na bieżąco.Pozdrawiam.

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. A ja chyba będę miała sporo pracy przy przecierach pomidorowych na zimę, bo już dziś stoi duże pudło napełnione dojrzewającymi pomidorami. A to dopiero początek sezonu pomidorowego. Pozdrawiam.

      Usuń
  4. O tak, wiem coś o pomidorach uprawianych samodzielnie i to nawet nie to, że ja je uprawiam, ale znam ten jedyny w swoim rodzaju smak. Moja teściowa hoduje je na działce i aby były smaczne i słodkie podlewa je wodą z mlekiem. Nie orientuję się czy to standard przy uprawie pomidorów, ale tak właśnie czyni.
    Serdeczności przesyłam :

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Nie słyszałam o podlewaniu pomidorów wodą z mlekiem. Bardzo możliwe, że jest to świetny sposób. Dziękuję za radę.

      Usuń
  5. Już szabas zbliż się Mario wielkimi krokami. Lampka Szabasowa w znaku Lwa, zaś Miesiączek w znaku uwielbiającej działkowiczów i pracujących ręcznie Panny. Miłej soboty!

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Ps. Też mam za miastem działkę - wspominałem - i hektar czarnoziemu, który dzierżawi daleki kuzyn. Po napisaniu książki zamierzam tam postawić sobie domek letniskowy.

      Usuń
    2. Ps. Właśnie dziś skończyłem przed 15.20 kiedy to Miesiączek wkraczał w znak Panny sprzątać pozostałości po remoncie. Ulatałem się bardzo dużo. Będziemy w kontakcie.

      Usuń
    3. Masz bardzo ciekawe plany. Trzymam kciuki za ich realizację. Pozdrawiam.

      Usuń
  6. Pomidorki śliczne, jak kolorowe koraliki :) Pamiętam smak i zapach babcinych pomidorów, rosły przy południowej ścianie domu, babcia je podlewała czymś (nie wiem czym. Czasem zielone dojrzewały na parapecie na ganku.

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Ja też zbieram jeszcze nie w pełni dojrzałe i trzymam je w pudle na oknie (ale nie na słońcu).

      Usuń
    2. Czemu nie na słońcu? Myślałam, że w słońcu lepiej dojrzeją i szybciej.

      Usuń
    3. Na słońcu dobrze dojrzewają na krzakach. W domu lepiej, gdy są w tekturowym pudle i stoją na oknie, ale nie w ostrym słońcu, bo mogą się ugotować. A może ja nie mam racji? Nie wiem. Moje trzymam na wschodnim oknie.

      Usuń
  7. Mówisz, że wciąż w grafice te same elementy. I dobrze. A muzyka? Ile jest nut- a ile przecudnych utworów z nich złożonych. Nie umniejszaj swoich osiągnięć! ;)

    OdpowiedzUsuń
  8. To, co piszesz, to prawda, ale jakby się dało wprowadzić coś nowego do moich grafik, to chętnie bym z takiej możliwości skorzystała.

    OdpowiedzUsuń
  9. grafika /pierwsze spojrzenie/: milczenie, bo jak oglądam ekspresję artystyczną to nie myślę...
    grafika /drugie spojrzenie z włączonym myśleniem/: piękno prostoty w całej swojej krasie...
    grafika /trzecie spojrzenie (quasi-profesjonalne)/: warto ćwiczyć warsztat, rób to (please), ale nie zgub po drodze (please!) świeżości umysłu początkującej...
    ...
    w Twoich pomidorach po prostu się zakochałem... tylko jak im tą miłość okazać: jeść oczami, czy oglądać "paszczą"?...
    ...
    zaś muzą rozsmarowałaś mnie po suficie budząc wspomnienia dawnych licealnych przytulasów (i nie tylko zresztą) na tle wersji w wykonaniu Procol Harum...
    p.jzns :)...

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Bardzo Ci dziękuję za Twój piękny i bardzo mnie motywujący komentarz. Byłam nim i zażenowana i wzruszona jednocześnie. Zażenowana, bo komputerowiec ze mnie żaden. W czasach mojego dzieciństwa aparat radiowy ze słuchawkami był w domach na wsi, gdzie mieszkałam, ogromną rzadkością, a o komputerach w Polsce jeszcze nikomu się nie śniło. To, co próbuję dziś robić na komputerze, to efekt tego, że miałam kogo pytać i prosić o pomoc będąc już w wieku mocno dojrzałym i wiem, że poznałam zaledwie maleńką część alfabetu komputerowego. Jeszcze raz dziękuję i serdecznie pozdrawiam.

      Usuń
  10. W ogóle nie oglądam telewizji i nie czytam brukowców. Zauważyłam, że tam tylko straszą, a niepotrzebne mi to. Zaś gdy wydarzy się coś naprawdę ważnego, dowiem tak czy inaczej od ludzi.

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Ja czasami zerkam na ekran komputera, bo dobrze jest wiedzieć, co się w kraju i na świecie dzieje i jednocześnie mieć własne spojrzenie na sprawę.Serdecznie Cię pozdrawiam.

      Usuń
  11. Też staram się dawkować sobie medialne doniesienia, ale niestety, rzeczywistość sama się przypomina.
    A grafika, jak zwykle, pełna wdzięku.
    Serdecznie pozdrawiam.

    OdpowiedzUsuń
  12. Ja, podobnie jak Ty, wiadomości w telewizji oglądam okazjonalnie i wybieram najbardziej, moim zdaniem, obiektywną stację. Ściskam Cię mocno.

    OdpowiedzUsuń
  13. Niezwykle kolorowe te pomidorki!
    My mamy tradycyjne koktajlowe, ale ten ich smak, och , ten jest niezwykly.

    OdpowiedzUsuń
  14. Cieszę się, że Cię odnalazłam po tej trudnej dla mnie przeprowadzce Z Bloxa na Bloggera. Serdecznie Cię pozdrawiam.

    OdpowiedzUsuń

Skutki.

 Ostatnio więcej czasu spędzałam na działce, niż w domu, no i już są tego efekty. Zaczęłam potykać się o swoje własne nieumiejętności w pisa...