Czwartek.

W programie PhotoScape wszystkie zmiany w grafikach robię na tak zwane oko. Brak mi wiedzy  teoretycznej i praktycznej. Chyba zacznę od przetłumaczenia na język polski wszystkich poleceń. To już będzie coś. A później wykorzystam poradnik. Obecna moja wiedza jest jeszcze bardzo mizerna. Umiem już wstawić do grafiki dymek z napisem i ten dymek przesunąć w odpowiednie miejsce. Umiem zapisać grafikę i wstawić ją do bloga. Na tym na razie kończą się moje umiejętności.
Jest to dopiero wstęp do wiedzy, ale od czegoś trzeba zacząć.

Jest godzina 18. Na dworze jest ciemno. Ja siedzę przy biurku i popijam ziołową herbatkę. Podobno jest zdrowa, ale nie mogę powiedzieć, żeby była smaczna.
Jeśli chodzi o takie herbatki, to przypominam sobie, że po wojnie razem z mamą zbierałyśmy dziurawiec na ugorach i z tego suszonego ziela mama robiła każdego dnia w lecie garnek naparu dla nas. Gdy któraś z nas sióstr wpadała do mieszkania z wołaniem: - Mamusiu! Ale mi się chce pić! To mama mówiła: - Jest dziurawiec w garnku! - My piłyśmy ten napar i dalej biegałyśmy po dworze. Dopiero, gdy dorosłam, znalazłam w jakiejś medycznej książce ostrzeżenie. Podobno można dostać uczulenia, gdy się przebywa na słońcu po piciu dziurawca.  Nie przypominam sobie, aby którakolwiek z nas miała z tego powodu jakieś zmiany na skórze.

A skoro przypomniałam sobie historię z dziurawcem, to od razu nasunął mi się następny obraz. Jest lato. Upał. Rok szkolny się skończył i są właśnie wakacje. Teren  szkoły od ulicy odgradza siatka, a wzdłuż niej rośnie rząd wiśni. Piękne soczyste owoce kuszą, więc włażę na drzewo jak wiewiórka, rozsiadam się na gałęzi i objadam się owocami bez opamiętania. Początkowo jem same owoce, później połykam także pestki.
Resztę owoców, których my dzieci nie zdołaliśmy zjeść, mama wsypywała do gąsiora i zasypywała cukrem. W zimie był sok wiśniowy i lekko pachnące alkoholem owoce. 
Przypominam sobie, że kiedyś sama chciałam nałożyć sobie tych podfermentowanych wiśni na talerzyk. Mama mnie ostrzegła. -  Możesz zbić gąsior. Zaczekaj! Sama ci nałożę!
- Nie stłukę! - zapewniłam i nim skończyłam wymawiać ostatni wyraz wiśnie i szkło z gąsiora znalazły się na podłodze.

W zimie zawsze też mieliśmy jagody w soku na oknie. Las był blisko i krzaczków jagodowych było aż gęsto. Było rodzinne zbieranie owoców i konserwowanie ich cukrem.

 Może to moje coroczne robienie zapasów na zimę jest pozostałością wspomnień z dzieciństwa? - pomyślałam.