wtorek

 Kupiłam dziś czasopismo Angora. Pierwsza strona z ogromnym tytułem: Przeszkodzisz w polowaniu trafisz do więzienia. I dalej: Nowe prawo zapewni myśliwym całkowitą bezkarność. Artykuł dwustronicowy pani Ewy Wesołowskiej na temat polowań wzburzył mnie ogromnie. Nie żebym miała cokolwiek przeciwko niemu. Wprost przeciwnie. Co to za prawo, które stanowi, że  grupa myśliwych bez pytania właściciela terenu o zgodę może sobie spokojnie na tym terenie polować, a właściciel nie ma prawa się temu przeciwstawić. Gdy myśliwi urządzają polowanie, to właściciele nie mają prawa wejść na teren, aby nie przeszkadzać myśliwym, a samemu nie być narażonym na niebezpieczeństwo. Aby myśliwym zabronić wstępu na swój teren właściciel musi się starać o wyłączenie tego terenu spod terenów łowieckich. Jestem przekonana, że gdyby jakiś myśliwy zapuścił się bez zgody właściciela na tereny jakiegoś amerykańskiego farmera, to mógłby się znaleźć w kłopotliwej dla siebie sytuacji.

Nie chcę się zastanawiać, co powoduje ludźmi, że lubią strzelać do zwierząt. Co to za przyjemność widzieć, jak trafione zwierzę zwija się z bólu i pada. Zwierzęta też chcą żyć. 

Moja córka mieszka w Bieszczadach i bardzo lubi zwierzęta.  Do miski z pokarmem wystawionym dla kotów zaczął przychodzić lisek, który tak się oswoił, że zaczął wpadać do mieszkania, nawet 
łebkiem odbijał rzucaną mu piłkę. Znikał tylko, gdy pojawiali się jacyś goście, po czym gdy goście odjeżdżali lisek wracał.  I nagle lisek zniknął. Po jakimś czasie córka dowiedziała się, że miejscowy myśliwy go odstrzelił.  Po prostu lis - to cel dla myśliwego. A podobno zwierzęta - to nasi bracia mniejsi.