W drodze powrotnej spotkała mnie miła niespodzianka.
Weszłam na stację kolejową, aby kupić bilet powrotny do domu i nagle słyszę - Dzień dobry pani! -
To był dwugłos panów kierowców, których pojazdami kilka razy w dni paskudne jechałam na rehabilitację spod dworca kolejowego aż na Powiśle. Panowie uśmiechali się, ja też. Zrobiło się bardzo miło.
Zapamiętali babcię gadułę.
W pociągu konduktorzy też już mnie znają. Podchodzę do konduktora, otwieram usta, żeby go prosić, aby pomógł mi wysiąść z pociągu i nagle słyszę.
- Wiem! Wysiada pani na stacji......... i prosi pani o pomoc.
Jest to całkiem miłe.
Jestem osobą, która kiedyś bała się otworzyć usta, aby coś powiedzieć, a nie daj Boże np. na radzie pedagogicznej, gdzie było kilkanaście osób, a dziś nie tylko, że sama gadam prawie bez przerwy, to na dodatek, lubię także słuchać ludzi. I wtedy jest to słuchanie bardzo uważne. Czasami zdarza mi się spotkać z moimi dawnymi uczniami i wtedy oni mówią, a ja słucham i co jakiś czas włączam się.
Czasami zadaję sobie pytanie - jak to się stało, że z osoby niepewnej siebie, mającej różne kompleksy stałam się osobą otwartą na świat i ludzi? Sama się nad tym zastanawiam. I jednego jestem pewna. Sama bym nie dała rady. Tu zadziałała pomoc specjalistów. I podkreślanie tego, co dobre i ciekawe zarówno w wypowiedziach jak i w zachowaniu nieśmiałego człowieka. Bardzo żałuję, że nie poznałam tej prawdy, gdy moje dzieci były małe. Mogłam im więcej dać od siebie, chociaż i tak radzą sobie bardzo dobrze.
Krzysztof Klenczon Natalie, piękniejszy świat.

Umiejętność aktywnego słuchania jest bardzo ważna, znacznie ważniejsza niż sztuka mówienia, a jak się posiada je obie, to naprawdę pogratulować:)
OdpowiedzUsuńSzczęśliwego nowego roku.
Umiem aktywnie słuchać. Jeśli chodzi o mówienie, to dziś nie boję się już mówić. Czy to moje mówienie jest sensowne, albo ciekawe - tego nie wiem. Liczę na to, że może w potoku wypowiadanych szybko słów znajdzie się kilka z sensem. Pozdrawiam z uśmiechem. Marysia.
UsuńTa niepewność z czasem i nabytymi doświadczeniami też trochę mija, jeśli do tego dołączyć mniejsze przejmowanie się tym "co inni pomyślą" to zaczynamy czuć się lepiej sami ze sobą i wśród innych.. Dużo zdrówka i jeszcze więcej miłych ludzi dokoła Ci życzę 🙂
OdpowiedzUsuńLudzie, którzy mnie otaczają , są na ogół bardzo mili. Lubię słuchać każdego człowieka. Nie lubię tylko takiej "rozmowy", w której mówi tylko jedna osoba, a druga cały czas traktowana jest jako słuchacz. Ściskam Cię mocno. Marysia.
UsuńJak to mówią, lepiej późno, niż wcale. Całe życie coś odkrywamy, także w sobie. I to jest chyba najpiękniejsze.
OdpowiedzUsuńWiecznego odkrywania i ciągłego zdziwienia w nowym roku!
W Twoim komentarzu zatrzymałam się przy zadziwieniu. Uświadomiłam sobie szybko, że w życiu nie szukałam żadnych zadziwień, a to przecież takie ekscytujące i można tyle ciekawych rzeczy zobaczyć. Dziękuję. Marysia..
UsuńRaczkujący roczek zaczął się dla Ciebie sympatycznie; życzę, Marysiu, żeby cały był wypełniony wieloma miłymi chwilami.
OdpowiedzUsuńMoc serdeczności. :)
Na razie próbuję różnych nowości w blogu. I np. klikam na MOTYW, ale nie pokazuje mi się TŁO, ani strzałki. Brakuje też - Wybierz obraz tła. A w MOTYWIE brak wyrazu "zaawansowane". Podejrzewam, że te wszystkie polecenia i hasła są, tylko ja nie potrafię ich odnaleźć.
UsuńTak, że widzę dokładnie brak swoich umiejętności poruszania się w bloggerze. Ściskam Cię mocno.
Umknęło Ci, Marysiu, jedno kliknięcie.
UsuńPo kliknięciu na MOTYW, jak pokaże się obrazek, pod nim jest DOSTOSUJ (po kliknięciu na "dostosuj" pokaże się menu, a w nim są wszystkie polecenia, które wymieniłaś).
Moc buziaków! :))
Mogę się w 100% podpisać pod Twoimi słowami. Na pewno z wiekiem zmieniamy się, a najbardziej po 50. I dotyczy to głównie kobiet, że nabierają pewności siebie i odwagi. Cóż, lepiej późno niż wcale. Moi znajomi nie wierzą, że kiedyś byłam milczkiem zahukanym :)
OdpowiedzUsuńMnie bardzo dobrze zrobiły psychoterapie. Sama chyba nie umiałabym się pozbyć swojej ogromnej nieśmiałości.
UsuńTeż byłam nieśmiała i małomówna. Ale rzuciłam się na głęboką wodę do ciekawej pracy. Bardzo jej chciałam i po prostu musiałam się przemóc, bo inaczej szybko bu mnie wystawiono z wozu. Zawalczyłam o swój charakter i zaradność, bo niestety rodzice tego nie zrobili.
OdpowiedzUsuńPodejrzewam, że moi rodzice sami nie wiedzieli, na co trzeba zwracać uwagę u dziecka. A chcieli z pewnością dobrze. Chyba wtedy stawiało się na posłuszeństwo w pierwszym rzędzie.
UsuńSuper ze z oczkami jest dobrze.Panowie sympatyczni bo i pani sympatyczna.Tak, to sztuka umieć kogoś wysłuchać a pięknie mówić to dar.Pozdrawiam.
OdpowiedzUsuńJa w oczach mam jeszcze błonę nasiatkówkową, która ogranicza mi w pewnym stopniu dobre widzenie. Już wiem, że to jest poważniejsza operacja od tej na zaćmę. W środę 8 stycznia jadę na badanie i podobno będą lekarze zastanawiać się, czy lepiej zdjąć tę błonę, czy ją zostawić. Podejrzewam, że decyzja będzie należała do mnie i będę miała problem, na co się zdecydować.
UsuńOoo! Nowa szata graficzna! Ostrym tempem wkraczasz w nowy rok! Do podziwiania!! :))
OdpowiedzUsuńTrochę kombinuję z szatą graficzną, ale potykam się o różne trudności co chwila. Wciąż się uczę i niewiele umiem.
OdpowiedzUsuńKochani! Ratunku!
OdpowiedzUsuńTak się uczyłam nowości, że zakałapućkałam się na dobre i nie mogę napisać nowego tekstu (postu - jak ja nie lubię tej nazwy). Otwiera mi się strona, ale na jej górze nie ma żadnego polecenia - nowy wpis czy coś podobnego i nie mogę otworzyć strony do pisania. Siedzę i się wściekam.
A co jest na górze strony -
- pobierz postęp pobierania plików
- wyświetl historię
- Wyświetl panele boczne
- G DATA Web Protection
- Konto Firefoksa
- Adblock Plus
- Otwórz menu
I ani słowa o miejscu do pisania, albo choćby do przejścia do strony ze statystyką i innymi informacjami.
No i siedzę i zębami zgrzytam i wymyślam sobie od duraków, że zachciało mi próbować różnych nowości. Mogłam przewidzieć tę wpadkę, ale jej niestety nie przewidziałam.
Pomóżcie mi, bo niestety jestem uzależniona od prowadzenia bloga bo po pierwsze bardzo brakowałoby mi kontaktu z Wami, a poza tym uzależniłam się od jego prowadzenia .
JESZCZE RAZ - Pomóżcie mi wybrnąć z tej wpadki. Obiecuję, że będę w przyszłości ostrożniejsza z wchodzeniem we wszelkie nowości.
Bez Waszej pomocy nie ruszę do przodu. A jeśli po Waszych informacjach będę potrzebowała gdzieś klikać, to wytłumaczcie mi gdzie itd, czyli jak analfabecie kompletnemu.
Marysia, która nagle uświadomiła sobie, że nie wszystko jest takie proste, jak się wydaje.
Marysiu, wymienione przez Ciebie punkty (- pobierz postęp pobierania plików
Usuń- wyświetl historię itd) dotyczą przeglądarki, z której korzystasz. Musisz wejść do swojego panelu bloggera. Powinien się on wyświetlić po wpisaniu w pasku adresowym przeglądarki: www.blogger.com
Jeśli wylogowałaś się przypadkiem z bloggera, na tej stronie, której adres podałam, w prawym, górnym rogu na pewno zauważysz przycisk ZALOGUJ SIĘ.
Pozdrawiam i życzę powodzenia. :)
Ślę serdeczności z przepięknej Małopolski . Trzymaj za mnie kciuki Mario ósmego stycznia przed ósmą. I jeszcze raz: Szczęśliwego Nowego 2020 roku !
OdpowiedzUsuńZdrowego i dobrego nowego roku Ci zycze! I wszelkiej pomyslnosci przy drugiej operacji. Uda sie :)
OdpowiedzUsuń